Website van de Evangelisch Lutherse Gemeente Stadskanaal

Ons kerkblad: "De Kerkklok"

zegel zwaan
  laatste update 16 maart 2017 ............ Home  
 
Uit de Kerkklok van 26 feb. - 14 april 2017.
  • Overdenking.
  • Gedichten.
  • Van de Kerkenraad.
  • Vol van Geest.
  • Allerlei.
  • 40 jaar in de kerkenraad.
  • Grunneger dainst in Amsterdam.
  • Tegendraads.
  • Garudahouse.
  •  
      Overdenking.  
     

    HET ZOLDERVENSTER

    Wij stonden voor het zoldervenster saam, -
    daarbuiten heersten zon en wind en regen
    in vlagen blinkende elkander tegen:
    de spitse droppels sloegen aan het raam.

    En toen - voorbij de hemel op ons aan
    kwam recht een vlucht van wilde ganzen streven -
    het licht lag telkens op hun vleugels even
    om dan in donkerte weer om te slaan.

    Het schreeuwen was vlakbij - het klein vertrek
    scheen plots'ling door het voorjaar ingenomen,
    zo onverwacht en stormende gekomen
    en groeiende in het woordeloos gesprek

    dat aanving: alles wat zich nieuw bezint
    na donk're maanden - afweer en verlangen
    dooreengemengeld; wereld ingevangen
    door 't raam, de wanden en het dakgebint.

    Ida Gerhardt
    (Uit: Hans Bouma (red.), Licht op het water Kampen, 1991, 12)

    Bovenstaand gedicht van Ida Gerhardt geeft aan wat een lentegevoel soms is: je bent gevangen in een donkere wereld van winter, kou, binnen zitten en ineens ontspruit er iets nieuws en krijg je zicht op vernieuwing. Je komt los van de tred van alledag, maar dat gaat niet meteen, dat kost tijd, enige bezinning en een zekere moed.
    De schrijfster zit op een zolderkamer en ziet een vlucht wilde ganzen aan komen vliegen. Wilde ganzen staan voor ons voor een andere wereld: het is een stichting die eenmalige, kleinschalige humanitaire projecten in ontwikkelingslanden steunt en al vanaf 1957 uitzendingen verzorgt op radio en tv. Maar dat was nog niet zo in 1945, toen Ida Gerhardt dit gedicht uitgaf.

    Voor haar betekenden wilde ganzen vrijheid, terwijl het land nog gebogen was onder bezetting en verdrukking. De bevrijding kwam er aan, maar het was nog niet zo ver. De lente zou bevrijding brengen, maar wat gebeurde dan in het land?
    Ze beschrijft de schroom die een nieuwe situatie soms oproept, zelfs als die beter belooft te zijn. Ze stort zich niet in de vreugde, ze beschouwt de komende vrijheid en is een beetje bang: wat zal de nieuwe tijd gaan brengen? Is het alleen positieve blijdschap? Is er niet te veel gebeurd in die oorlog om nog onbekommerd vrolijk te kunnen zijn?

    Ze zegt: ons perspectief is een zolderkamer, we zijn omsloten door een dakgebint en wanden, we zien alleen uit een raam; ons blikveld is beperkt en daardoor zien we het geheel niet. Die wilde ganzen die vrijheid symboliseren vliegen in het licht, maar we zien vanuit dat raam ook schaduw. Wat gaat het worden? Al dat nieuwe gaat energie kosten, nieuwe omstandigheden vragen andere talenten en hebben we die wel? Die bangheid ontspruit aan de onzekerheid niet het hele plaatje kunnen zien.

    Hetzelfde geldt voor ons. De wereld lijkt heel veel oude zekerheden te verliezen. In de politiek schijnt het diplomatieke verstand verslagen te zijn door de grote mond en het onverstand van boze mensen, die zich slechts door hun emoties laten leiden. Uit ons zolderraam zien we niet meer alleen ons eigen landje maar ook de rest van de wereld, die hier en daar brandt in vuren die hun weerschijn hebben tot in ons zolderraam. Ja, die onzekerheid van de dichteres kennen we maar al te goed.

    Toch beschrijft zij een nieuw begin, een lente, een voorjaar van bloei en nieuwe kansen, dwars door alle donkerte van de winter heen. Die wilde ganzen denderen door ons bestaan, en als we opletten zien we ze en begrijpen we hun boodschap van hoop die nooit eindigt.

    Zo is het met de veertigdagentijd. Veertig dagen horen we over het onafwendbare einde van Jezus, hoe Hij, zelf zijn veroordeling beseffend, toch doorging met preken over zijn Vader, die mensen het leven gaf en geeft en wiens trouw nooit ophoudt. Veertig dagen van voorvoeld leed dat ons louteren moet en open doet stellen voor de vreugde van Pasen, dat een feest is van hoop door de tranen heen.
    Het volk van Israël dwaalde veertig jaren door de woestijn en leerde zo wat vertrouwen op God was.
    Zo kunnen wij in de veertigdagentijd onze angsten voor de toekomst overkomen door te leren dat God ons trouw blijft, wat er ook gebeurt.
    Net als de dichteres hebben we geen vrije blik op wat er in de wereld geschiedt, net zomin als in ons eigen leven. Dat maakt huiverig. Maar ook voor ons is de vrijheid van de wilde ganzen weggelegd. In de veertig dagen leren we ons vertrouwen op God te stellen, zoals Jezus dat deed, tot in zijn kruisdood toe. Hij toonde ons hoe Hij dat deed en van die lessen kunnen we leren hoe te vertrouwen en hoop nooit te laten varen, hoe donker onze zolderkamer misschien ook is en hoe klein het raampje waaruit we kijken.
    Een goede veertigdagentijd gewenst.

    E.B.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Gedichten  
     

    Heer, blijf bij ons,
    want het is avond en de nacht zal komen.
    Blijf bij ons en bij Uw ganse kerk
    aan de avond van de dag
    aan de avond van het leven
    aan de avond van de wereld.
    Blijf bij ons
    met Uw genade en goedheid
    met Uw troost en zegen
    met Uw woord en sacrament.
    Blijf bij ons
    wanneer over ons komt
    de nacht van beproeving en van angst
    de nacht van twijfel en aanvechting
    de nacht van de strenge, bittere dood.
    Blijf bij ons
    in leven en in sterven
    in tijd en eeuwigheid.
    Amen



    O Heer, kom in ons midden,
    Gij die als mens verscheen,
    geef Geest om te aanbidden,
    en laat ons niet alleen.
    Breek open onze harten,
    verwarm de koude taal,
    o Jezus, Man van Smarten,
    vertel ons uw verhaal.

    Spreek van uw duizend plagen,
    zeg, wat uw weg moest zijn:
    de gang van veertig dagen,
    de lasten van de pijn;
    de beker van het lijden,
    de nederige doop,
    uw tranen en verblijden,
    uw angsten en uw hoop.

    Gij hebt de Geest gekregen
    die komt van God alleen.
    Zijn Woord bleef U bewegen,
    zijn licht was om U heen.
    Wij staan met lege handen
    en slapen metterdaad
    tot schade en tot schande,
    tot leugen en tot kwaad.

    Geef wat Gij hebt ontvangen,
    van wat U heeft bezield;
    dan zullen wij verlangen
    naar wat U gaande hield.
    Dan zullen wij ook dragen
    de sporen van uw kruis,
    en zullen ons gedragen
    als zonen van één huis.

    Uit: Wonno Bleij, Ook in het vuur is Hij nabij. Bijbelse liederen voor kinderen en grote mensen Zoetermeer 2011, lied14)

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Van de Kerkenraad  
     

    Weer wat nieuws vanuit uw kerkenraad.

    Toekomst van onze gemeente.
    U weet zo langzamerhand door al onze gesprekken en berichten dat wij op deze manier niet door kunnen gaan. Over enkele jaren hebben we geen geld en geen menskracht meer, dus we moeten nu iets regelen.
    Gesprekken met Groningen, Wildervank/Veendam en Pekela/Winschoten lopen al een hele tijd.
    De bedoeling is om uiteindelijk te komen tot 1 Lutherse gemeente Groningen/Drenthe.

    De meeste onkosten in elke gemeente gaan op aan energie, onderhoud gebouwen en natuurlijk preekbeurten. De gebouwen zijn een blok aan ons been. Zeer belangrijk voor het behoud van de gemeente, maar uiteindelijk niet meer op te brengen.
    Het kerkgebouw in Pekela staat nu te koop.
    Het kerkgebouw in Wildervank/Veendam wordt, als alles goed gaat, ondergebracht in een exploitatiestichting. Wil die gemeente, of iemand anders daar een dienst houden, dan kan de kerk gehuurd worden. Het wordt dan een multifunctioneel gebouw. Het kerkgebouw in Winschoten is een monument. Het is nog niet bekend / niet duidelijk / niet besloten wat daarmee gaat gebeuren.

    Ook wij zullen ons kerkgebouw te koop moeten zetten.
    Binnenkort hebben wij gesprekken met deskundigen hierover.
    Groningen heeft zijn kerkgebouw al in een exploitatiestichting. Groningen is inmiddels ook bezig om een predikant te beroepen.


    Hulp aan Wildervank/Veendam.
    Vervolg op bericht uit de vorige kerkklok: We hebben nu toestemming van de classis Groningen, de classis Oost-Groningen en onze Synodale commissie om als kerkenraad de kerkenraad van Wildervank/Veendam bij te staan.

    Synode verkiezingen.
    Dit jaar zijn er weer synodeverkiezingen.
    U heeft onlangs een brief thuis gekregen met hierin informatie over de kandidaten en een stembiljet.
    Op de lijst van predikanten kiest u minstens 1 en maximaal 6 kandidaten door het vakje voor de naam zwart te maken.
    Op de lijst van Niet-predikanten moet u minstens 1 en mag u maximaal 12 personen kiezen.
    De ingevulde stembiljetten moet u in bijgevoegde envelop stoppen, dichtplakken en in de brievenbus deponeren. U hoeft er geen postzegel op te doen.
    U moet uiterlijk 24 februari uw stembiljetten op de post doen.
    We kunnen er bij het koffiedrinken na de dienst nog wel even over praten.

    Tentoonstelling.
    Op onze borden in de kerk heeft het hele kerstverhaal gehangen. Dit is inmiddels verwijderd en nu gaan we aan de slag met de tentoonstelling over Luther.

    Tot zover de berichten.
    Namens de kerkenraad, Ed Donga.



    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Vol van Geest  
     

    Met Pinksteren, 2, 3, 4 en 5 juni wordt er in vier kerken in Stadskanaal voor de 3e keer een expositie gehouden rondom het thema "Vol van Geest".
    Pinksteren is een moeilijk te begrijpen feest voor velen.
    Met kerst, een kribbe. Met Pasen, een open graf.
    Met Hemelvaart, een open hemel, maar Pinksteren, in vuur en vlam en vol van geest?
    Misschien kunt u/kun jij het in de vorm van een kunstwerk tastbaarder maken.
    We roepen de gemeenteleden dan ook op om door middel van een schilderij, foto's , bloemschikkunst, keramiek, etc. gestalte te geven aan hun benadering van dit feest.
    Als het thema u/jou inspireert om iets te maken, dat aansluit bij bovenstaand thema neem dan contact op met Jantje de Roo.



    .
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Allerlei  
     

    Collecten:
    Opbrengst extra collecten voor de alg. doeleinden
    was € 223,15.
    De collecte voor het Garuda House was € 87,70.

    Extra collecten voor de komende weken zijn voor de alg. doeleinden en in de veertigdagentijd een extra uitgangscollecte voor Garuda.




    Onze jarigen 70 jaar en ouder

    8 maart 77 jaar, Mevr. B.Veninga-Hoving, Stadskanaal

    Wij feliciteren u van harte en wensen u Gods onmisbare zegen en een fijne dag met uw familie en vrienden toe.


    G.K.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      40 jaar lid van de kerkenraad.  
     

    Wij kwamen zondag 5 maart nietsvermoedend naar de kerk, op onze gewone tijd. Er waren echter al mensen aanwezig, die anders altijd na ons pas komen.
    Zijn wij nu zo laat of zijn jullie zo vroeg? Wij zijn vroeg wegens het weer werd er gezegd.
    Toen kwam Piet binnen en hij feliciteerde mij. Piet houdt van een geintje, dus je neemt hem op dat moment niet serieus (sorry Piet). Daarna kwam iemand waarmee ik in de werkgroep KISS zit en hij feliciteerde mij ook. Ik zei: ik ben nog lang niet jarig.. Nog steeds niets in de gaten.
    Ik ging de kerkzaal binnen om even met Roelf de voorganger te praten. Ik zag opeens de gitaarstandaard staan: He, heb je Heily en Jan meegenomen? Ja.
    Ik naar de consistorie waar Heily en Jan aan het inzingen waren. Even handje geven en verwelkomen. Jan feliciteerde mij……….toen viel het kwartje.
    Ze kwamen voor mij. En ja, ik had verleden jaar al eens laten vallen dat ik bijna 40 jaar in de kerkenraad zat.
    Daarna kwamen nog veel meer familieleden, vrienden, buren binnen.
    Het was een mooie dienst en zoals de voorganger zei: we houden de dienst niet voor Ed, dat vieren we na die tijd wel.
    De liederen die Heily en Jan ten gehore brachten werden weer ademloos beluisterd.
    En na de dienst: toespraak, kadootjes enz. En natuurlijk koffie met gebak.
    40 jaar. Achteruitkijkende is dat voorbijgevlogen. Er is van alles gebeurd. Kunnen we wel een boek over schrijven. Mooie en minder mooie dingen, maar altijd ten dienste van de gemeente. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik te lang heb gezeten. Voorlopig blijf ik DV ook nog wel een tijdje aan.
    Ed.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Grunneger dainst in Amsterdam.  
     

    Grunneger dainst 30 oktober 2016 in de Oude Lutherse Kerk op het Spui te Amsterdam.

    Het thema was 'Ie binnen roupen' en de oproep voor de dienst was in elk geval gehoord: de kerk was vol, mensen zaten zelfs boven! Op rij 2, achter de Commissaris van de Koning René Paas, zaten de voorzitter en secretaris van uw kerkenraad, geflankeerd door de echtgenote van de secretaris en uw redactrice van de Kerkklok.

    In het optredende Zuidlaarder koor Deo Cantemus zat Gert Smith, vroeger predikant van de hervormde gemeente Stadskanaal: zo ontmoet je nog eens noorderlingen in hartje Amsterdam. Ook de dominee hoorde natuurlijk tot het vertrouwde volk: Harry Donga leidde alweer voor de 10e keer deze dienst, die 'de grootste Groningse culturele manifestatie buiten de provincie' wordt genoemd, hetgeen overigens te denken geeft. Aan dit merkwaardige degraderen van een eredienst had de ELG Amsterdam beslist geen schuld. Die verloor met de nadruk op het werk voor de asielzoekers zonder papieren (omdat de Lutheranen ook als vreemdelingen in de stad Amsterdam begonnen zijn) het diaconaat zeker niet uit het oog en het lag evenmin aan de predikant, die ons voorhield: Loaten wie ons als geleuvegen, as lu dai roupenen binnen, as zeunen en dochters van Oabram, as noavolgers van Jezus Christus, verantwoordelijk waiten veur onze saomenleven en wereld. Loave onze worrels dai ve ja nait deur snieden huiven, vruchtboar moaken veur onze noaste, dan binn ve tot zegen. Gain stoede smoakt ja beder as dat je t mit aandern dailen. Den binve ain boom van licht veur onszelf en veur aandern. Van ons wordt veul verwacht. Loave verwachten nait beschoamen.

    Maar zo erg is de uitspraak nu ook weer niet. Als je al die intens gelukkige gezichten ziet van mensen die het Woord in eigen taal horen, zich prettig voelen in de kerk omdat ze in eigen taal worden aangesproken, dan maak je je niet druk over zo'n zin, die op zich niet slecht bedoeld is.

    Dit jaar verzorgde de Commissaris van de Koning een lezing. Hij had hard geoefend en zijn Grunnegers klonk beslist niet slecht (voor zover ik dat beoordelen kan). De beroemde Groninger schilder Henk Helmantel vertelde over zijn religieuze overtuiging en hoe die in zijn werk doorwerkt, het mannenkoor stond onder de ferme leiding van een vrouw en de Groningse Lutherse organist Tymen Jan Bronda mocht voor een keer de Fries die anders speelt vervangen.
    Het was natuurlijk wel heel erg jammer dat hij onderweg van Stad naar Amsterdam pech kreeg en pas bij het Glorialaid achter de speeltafel zat, maar hij maakte het met mooi spel helemaal goed en tot die tijd wisten al die Groningers onder leiding van Joke Dorgelo, de dirigente van het koor, toch wel krachtig te zingen.

    Ter ere van de 10e keer kwam een glossy uit met als titel Grunn in Amsterdam, waarvoor ook Lutherse fondsen de buidel hadden getrokken. Allerlei Groningse stichtingen waren in de dienst vertegenwoordigd en aan het Spui leek het even of we op de Grote Markt onder de Martinitoren of in de Martinikerk verbleven.

    Na afloop klonk uit volle borst het Grunneger laid en was er kovvie en kouke (gesponsord door de fa. Knol). Dat deze wel heel speciale eredienst, waar zovelen zich extra thuis voelen, nog lang moge plaatsvinden in het centrum van oud-Amsterdam!
    (E.B.)

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Tegendraads.  
     

    Tegendraads in de Ronde Lutherse Kerk aan het Singel te Amsterdam.

    Op 30 oktober was er om 14.00 uur, na de Grunneger dainst in de Oude Lutherse Kerk, een Hervormingsdagprogramma in de Ronde Lutherse Kerk aan het Singel. Dit werd georganiseerd door de Lutherse gemeente en de Protestantse gemeente van Amsterdam. Aangezien wij nog nooit in de Ronde Lutherse Kerk waren geweest - deze wordt nl. door een hotelketen gebruikt en je kunt er niet zo makkelijk in komen - was dit een uitgelezen kans. De koepelkerk is prachtig, imposant! Er is een groot orgel, dat heel hoog hangt.

    De middag werd geopend door ds. Andreas Wöhle en later nam stadspredikant Rob Visser de leiding over. (Hij zat vast in het verkeer: dat hadden we eerder gehoord die dag…)
    Met dit programma startte het Lutherjaar in Amsterdam, waar meer activiteiten in dit kader zullen volgen. Tegendraads was het thema, omdat ook Luther tegen de draad in ging. Het was dus een goed thema.
    Langs de buitenmuur stond een kring van stoelen, verder was de kerk leeg. Ouderen zaten op de stoelen, de jongeren op de vloer. Om te beginnen kon je een stelling op de deur spijkeren waarin je aangaf wat volgens jou in de kerk moest veranderen 'Wees tegendraads'!

    Na een inleiding kreeg de poppenkast de ruimte. Het was de kast van Egon Andel, de poppenkastspeler van de Dam. Hij bleek een schitterende speler! Het ging over de tegendraadse Jan Klaassen en Katrijn. Het publiek moest op de grond voor de poppenkast gaan zitten, maar de meeste ouderen bleven hun stoel trouw. Volwassenen bleken heel anders op een poppenkast te reageren dan kinderen. De speler legde ons uit hoe we ons als kinderen moesten gedragen. Voor hen zijn de poppen echt en bij alles reageren en roepen ze en waarschuwen ze Jan Klaassen. Je moest werkelijk een knop omzetten om dat ook te doen. Het leek wat gênant, maar op den duur kreeg hij ons zo ver: we moesten tegen de eigen draad in gaan.

    Geregeld kwam een echte harlekijn opdraven, die scherpe gedichten over geloof en kerk ten beste gaf, waarmee hij ons aan het denken zette.
    Een video, gemaakt door jongeren, werd vertoond, waarna ze vertelden hoe zij tegen een en ander aankeken. Verder was er een boekentafel. Een kunstschilder schilderde een portret van Catharina van Bora en vertelde wat hij van deze vrouw vond. Sommige stellingen werden voorgelezen en een aantal mensen gaf hierop commentaar. Deze stellingen gaan mee naar het vervolgtraject.
    Tot slot speelde een jazzcombo, dat een jamsession deed met het Lutherlied. Eerst herkende je de melodie, later werd het een kakafonie van geluid. Je moet ervan houden, maar in elk geval was het tegendraads!

    Na afloop was er een hapje en een drankje. Vooral het Lutherbier had gretig aftrek. Het smaakte prima moet ik zeggen. Al met al vond ik het leerzaam, maar veel ouderen hebben er volgens mij niet veel aan gehad. Ze bleven te passief zitten. Een kleine groep ouderen en de jeugd was wel actief.
    Ed.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Garuda House.  
     

    Het is zondagavond 25 september en we zijn al weer een paar dagen op Bali.
    We verblijven midden op Bali, in het plaatsje Ubud. Sinds we hier zijn aangekomen drijven er donkere wolken voorbij en elke avond is het raak met fikse regenbuien. We merken het, het regenseizoen komt eraan. Ook deze avond, het is al donker en het regent behoorlijk. We staan buiten op een taxi te wachten. Toch enigszins nat stappen we in de taxi en leggen we de chauffeur uit waar we heen moeten, de wijk Sesetan in de hoofdstad Denpassar. Dit is ongeveer een 30 kilometer rijden, en zou je normaal in ongeveer drie kwartier moeten kunnen doen. (In Bali doe je iets langer over routes, als in Nederland).
    Maar vanavond doen we er nog langer over. Iedereen gaat vanavond met de auto of met een taxi en de wegen staan vol. En op sommige plekken zie je geen hand voor de ogen. Een diepe afgang naast ons en ineens een scherpe bocht. Ineens hard op de rem…Gelukkig, ook deze bocht hebben we weer overleefd. De taxichauffeur zit zeer geconcentreerd naar de weg te kijken en we moeten niet te veel vragen. We merken aan alles dat hij het maar niets vindt om zo'n stuk te rijden.

    Na 1,5 uur vertraging hebben we het gehaald. We zijn weer op bekend terrein. Het laatste stuk loodsen we de taxichauffeur zo door de wijk heen.
    En daar staan ze, Leo en Icha. We hebben elkaar twee jaar niet gezien en er valt veel te bepraten. Sinds wij hun in 2009 hebben mogen leren kennen, is er een ware vriendschap ontstaan. Ook de meisjes die ons nog kennen van twee jaar geleden knuffelen ons direct. Uiteraard zijn er nieuwe meisjes in die twee jaar bijgekomen. acht in totaal en iedereen stelt zich netjes voor. Dat we te laat zijn hindert niets, kom we zijn in Indonesië, dat is hier heel normaal.

    Als we na een tijdje de studeerkamer binnenlopen, zien we iedereen druk bezig met huiswerk maken. Zo fijn om te zien hoe iedereen elkaar meehelpt. Ook Marlin, die al klaar is met haar middelbare school en inmiddels werkt, geeft begeleiding aan haar jongere zusjes. Marlin mag nog even blijven wonen in het Garuda House en zodra zij meer gespaard heeft, gaat ze op zich zelf wonen. Tot die tijd helpt ze Leo en Icha zo veel mogelijk mee met de huishouding.

    Zodra wij binnen zijn, komt er van huiswerk maken niets meer terecht. Ze willen praten, ze willen laten zien wat ze kunnen. Ze zingen, ze dansen. Ze zijn blij dat we er weer zijn.
    Na 2 uurtjes daar te zijn geweest, is het weer tijd om weg te gaan.
    Het eerste bezoek tijdens ons verblijf op Bali is weer geweest. En er zullen nog vele volgen. Wat we nog allemaal gedaan hebben? Dat leest u in de volgende Kerkklok.


    Ivette Langeveld


    Garuda House Bali is in 2003 opgericht met als doel; meisjes naar school te laten gaan en mee te helpen aan hun toekomst!
    41 meisjes hebben met goed resultaat hun opleiding afgerond en hebben nu een goede plek in de maatschappij.

    Ook voor 2016 zullen wij weer hard ons best doen om het jaarlijkse budget te halen. Hierbij is iedere hulp welkom. Indien u een donatie wilt overmaken, kan dat op rekening

    NL 76 INGB 0004 2167 94 tnv Stichting Garuda House Bali.
    Voor meer informatie kijk op onze website www.garudahouse.org



    naar:  boven  of naar:   Home
     
    Webmaster Ed Donga