Website van de Evangelisch Lutherse Gemeente Stadskanaal

Ons kerkblad: "De Kerkklok"

zegel zwaan
  laatste update 15 april 2017 ............ Home  
 
Uit de Kerkklok van 16 april - 28 mei 2017.
  • Overdenking.
  • Gedichten.
  • Van de Kerkenraad.
  • Vol van Geest.
  • Allerlei.
  • Garudahouse.
  •  
      Overdenking.  
     
    Pasen.

    Het tafereel is zo begrijpelijk, zo menselijk. Diep bedroefde familieleden en vrienden treuren om de dood van Jezus. Hij stierf een gewelddadige dood, waardoor er bij hen bovendien sprake is van angst. Zullen de soldaten niet komen om ook de volgelingen van de gekruisigde te arresteren?
    En Petrus schaamt zich en voelt berouw, want hij is zich er maar al te goed van bewust dat hij zijn vriend en voorbeeld heeft verraden, nog voor de dag na de terechtstelling aanbrak. Zij zijn zo intens verdrietig, dat er geen hoop meer is. Hoe dit verlies te verwerken? Wat moeten zij doen? Voor hen gaapt een diepe leegte.

    Wij allemaal kennen rouw en ook de ellendige hopeloosheid die ermee gepaard gaat. Het was 2000 jaar geleden niet anders, daar in Jeruzalem. Deze mensen, die van Jezus hielden, zijn hun raadsman en hun leider kwijt en ze zien geen toekomst meer. Heel praktisch besluiten enige vrouwen om de dag na de sabbat toch naar buiten te gaan, hoe riskant dat misschien ook is. Zij gaan naar het graf, om alsnog bepaalde rituelen te volvoeren, die vanwege de sabbat niet eerder aan hun dierbare dode konden worden verricht. Zij staan op uit de uitzichtloosheid en ze pakken het leven weer op door een traditie te vervullen. Tradities, regels en gewoonten voor alledag kunnen op zo'n moment van hopeloosheid een houvast bieden. De vrouwen voelen dat ze iets kunnen doen, ze hebben letterlijk iets om handen en dat leidt af van dat peilloze verdriet.

    En dan blijkt dat ze voor die levensmoed worden beloond. Ze komen bij een leeg graf. Maria Magdalena ziet Jezus zelfs en ze constateren dat hun held de dood heeft overwonnen. Met allerlei voorbeelden geeft de Bijbel aan dat zij - en anderen later ook - Jezus werkelijk bij zich hadden, hoe wonderlijk dat ook was. Hij was er, at een vis, praatte met hen en ze mochten hem soms aanraken, soms juist ook weer niet. Eigenlijk is het beeld wat onbeholpen, zij het dat het in de Bijbel enorm enthousiast wordt beschreven.
    Er zit voor moderne mensen, die logisch denken hebben geleerd, weinig lijn in. Het is dan ook gevoels- en geloofstaal waarin dit alles wordt verteld. Het doet er in wezen ook niet toe of Jezus nu vleselijk opstond of niet. Hij wás er weer, tussen zijn mensen in. Zij zagen en hoorden hem. Hij sprak weer vredeswoorden, woorden van troost, die de ontreddering en de angst wegnamen. Hij toonde dat Hij door de dood heen bij hen bleef.

    Zij hadden al zijn woorden gehoord en de boodschap verstaan. Langzaam maar zeker zetten de discipelen hun verdriet om in daden, net als die vrouwen. Zij begrepen dat zij Jezus' boodschap van liefde voor God en de medemens door moesten geven. Terwijl zij al die woorden herhaalden, merkten zij dat Hij dan steeds bij hen was. Hij had hen weliswaar verlaten, maar toch ook weer niet. Zijn woorden waren zo kostbaar, dat, zodra die klonken, Hij er nog altijd bleek te zijn. Dit besef bewerkstelligden deze verschijningen uiteindelijk bij de familie en vrienden van Jezus. Dat is de opstanding van Jezus in het Woord, dat nog altijd de wereld doorgaat.

    De lutherse predikant Nicolai Severin Grundtvig dichtte dat het lichaam van Jezus weliswaar dood was, maar dat zijn geest nog altijd leefde, en wel in de harten van zijn volgelingen 1). Zijn Woord ontsprong aan het graf, was daarin niet te houden. Zo hield Hij vanuit die andere dimensie - die we hemel noemen - nog altijd contact met zijn mensen, en dat voelden ze. Hij was en is nabij en dat kunnen ook wij, zijn navolgers eeuwen later, zo ervaren. Dat is het feest van Pasen. God zond een leidsman, een man die zo dichtbij God stond, dat we hem een Godszoon kunnen noemen. Maar Hij was tevens een mensenzoon, waardoor Hij pal naast ons staat. De heilzame boodschap die Hij bracht kón en kán niet verloren gaan. Zijn woorden doorstaan de dood. Jezus zwijgt niet, Hij spreekt nog altijd voort, via ons.

    Pasen is dus een feest van hoop. Door de dood heen voelen we ons geborgen bij God, die ons altijd uitkomst biedt als wij het leven leven. Om het met de Deense dominee Grundtvig te zeggen: we voelen ons dankzij het Paasverhaal gedragen door hemelse engelen. Vanaf de verheven troon in die andere werkelijkheid, hoewel die de onze niet is, straalt in ons leven nog altijd de immense liefde van God, die we kennen door de aardse verschijning van Jezus. Dat geeft moed, kracht en een gevoel van geborgenheid. Zo ervoeren de discipelen dat en wij mogen dat met hen delen. Met Pasen stond de Heer op in ons leven en, om de woorden te gebruiken van lied 642 in het nieuwe Liedboek 2), zijn Geest omgeeft ons, waar wij ook staan of gaan.

    1) Zie gedicht hiervoor in de Kerkklok. Dit is alweer zo'n Scandinavisch luthers pareltje uit het nieuwe Liedboek.
    2) Nieuwe Liedboek, lied 642: 1, van Novalis, schuilnaam voor G.F.Ph. Freiherr von Hardenberg 1772-1801.

    E.B.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Gedichten  
     

    Want het leven wacht

    Met een enkel woord
    schept de Heer het nieuwe leven,
    is de dood voorgoed verdreven,
    en zijn macht verstoord.

    Op een enkel woord,
    dat door God wordt uitgesproken,
    is des duivels kracht gebroken,
    gaat het leven voort.

    Want het leven wacht,
    fris en vrolijk, nieuw geboren,
    Christus heeft ons uitverkoren,
    alles is volbracht.

    (Uit: Wonno Bleij, Ook in het vuur is Hij nabij. Bijbelse liederen voor kinderen en grote mensen (Zoetermeer 2011) lied 22)


    PASEN

    Zing nu de Heer! Hij is getrouw.
    Ook als wij niet meer hopen,
    bloeien aan dorens van de rouw
    lachend de rozen open.

    't Woord was in onze mond verstomd,
    lag als een bleke dode.
    Godlof, de Geest des Heren komt
    en heeft het graf ontsloten.

    Zing het de hoge hemel rond!
    't Woord aan de dood ontsprongen
    werd weer een kracht in onze mond,
    brandend met vuren tongen.

    Christengemeente, jubel nu!
    Dit zijn u goede dagen.
    Hemelse engelen zullen u
    hier op de handen dragen.

    Jubel, want die in aarde lag,
    zit op de troon verheven!
    Jubel, want elke blijde dag
    is ons zijn woord tot leven!

    Nicolai Severin Grundtvig
    Deense lutherse predikant, leefde van 1783-1872.
    (Uit: nieuwe Liedboek, lied 643, 5-9)


    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Van de Kerkenraad  
     

    Weer wat nieuws vanuit uw kerkenraad.

    Toekomst van onze gemeente.
    Op zondag 26 maart hadden we een gezamenlijke dienst met de Oost-Groninger gemeenten. Na afloop hebben we met elkaar gesproken over de toekomst van onze gemeenten. Elke gemeente deed haar verhaal en zo weten we hoe het er overal voor staat.
    Inmiddels hebben wij contact gelegd met KKG. (Kantoor der Kerkelijke Goederen, dé vastgoedspecialist voor kerken en aanverwante organisaties binnen de Protestantse Kerk in Nederland) Deze instantie gaat voor ons de taxatie doen en daarna de hele organisatie betreffende de mogelijke verkoop van ons gebouw op zich nemen. Dit zal de komende maanden in het werk gesteld worden.
    Zodra er weer nieuws is, wordt u op de hoogte gebracht.

    "Gespreksavond rond Luther en de toekomst van onze gemeenten".
    Op 16 mei om 20:00 uur in het kerkgebouw van ELG-Wildervank/Veendam is er een gespreksavond gepland over het onderwerp:
    Waarom willen wij Luthers blijven in onze plaats?
    Hoe kunnen wij luthers blijven?

    Dit naar aanleiding van het boekje "Wat is nu eigenlijk die lutherse traditie?"
    Op deze avonden zullen wij discussiëren over de beide vragen.
    De bijeenkomst begint om acht uur en duurt tot half tien.
    Ds. Grashoff uit Wildervank zal de avonden leiden.
    U kunt zich opgeven bij de kerkenraden.
    Als we niet uitgepraat zijn volgt er op 7 juni een tweede avond.


    Geloofslessen van Luther: 26 april.
    In het kader van de herdenking van 500 jaar Reformatie komt ds. Marco Roepers uit Loppersum spreken over de kleine Catechismus van Luther, waarin de grote kerkhervormer in het kort vertelt wat volgens hem de hoofdlijnen van het christelijk geloof zijn. De bedoeling is om samen met ds. Roepers aan de hand van wat Luther in dit boekje naar voren brengt te heroverwegen wat het christelijk geloof voor ons betekent.
    Deze bijeenkomst is op woensdag 26 april in Ons Huis bij de Semsstraatkerk en begint om half 8. De entree is € 6,- incl. koffie/thee.

    De Lutherse Noordelijke Buitendag op 11 juni in Groningen.
    Het belooft een mooi programma te worden. In de Kerkklok rond Pinksteren komt het programma te staan. U kunt zich alvast opgeven bij de kerkenraad.

    Kerkendag Oost Groningen op 1 juli.
    De classis Oost-Groningen van de PKN organiseert op zaterdag 1 juli een kerkendag in de vesting Bourtange.
    Er wordt die dag van alles van alles gedaan.
    Het programma komt in de volgende Kerkklok, maar u kunt het alvast in uw agenda noteren.
    Wij zullen er samen met de andere Lutherse kerken staan met een kraam. Ook zal er een kraam zijn van Garuda House.

    Vesper voor Hemelvaart.
    Op woensdag 24 mei om 19:30 uur, hebben we onze korte hemelvaart vesper. Deze korte, maar mooie dienst bevelen we bij u aan!

    Bezoek en vesper.
    Op zaterdag 3 juni is er bezoek van de Protestantse gemeente uit Rolde. Men wil graag eens kennismaken met de Lutherse traditie.
    De tentoonstelling over Luther zal natuurlijk volop in de belangstelling staan (en ook de "Vol van Geest" tentoonstelling).
    Om 17:00 uur houden we dan samen een korte vesper in onze kerk.
    Ook u bent dan van harte welkom.


    Tot zover de berichten.
    Namens de kerkenraad, Ed Donga.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Vol van Geest  
     

    Met Pinksteren, 2, 3, 4 en 5 juni wordt er in vier kerken in Stadskanaal voor de 3e keer een expositie gehouden rondom het thema "Vol van Geest".
    Pinksteren is een moeilijk te begrijpen feest voor velen.
    Met kerst, een kribbe. Met Pasen, een open graf.
    Met Hemelvaart, een open hemel, maar Pinksteren, in vuur en vlam en vol van geest?
    Misschien kunt u/kun jij het in de vorm van een kunstwerk tastbaarder maken.
    We roepen de gemeenteleden dan ook op om door middel van een schilderij, foto's , bloemschikkunst, keramiek, etc. gestalte te geven aan hun benadering van dit feest.
    Als het thema u/jou inspireert om iets te maken, dat aansluit bij bovenstaand thema neem dan contact op met Jantje de Roo.


    Vol van Geest, een feest van inspiratie en enthousiasme.

    In "Op Weg" van december 2016 is er een oproep geplaatst om mee te doen aan een expositie geďnspireerd op het thema "Vol van Geest". We zijn zeer verheugd dat er zich inmiddels ruim 20 personen hebben aangemeld.
    Het belooft een mooie en inspirerende expositie te worden, met foto's, schilderijen met o.a. een icoon, ruimtelijke objecten, bloemsierkunst, keramiek en nog veel meer.
    Vanaf vrijdag 2 juni t/m maandag 5 juni 2017 zijn 4 kerken (Semsstraatkerk, De Hoeksteen, de Lutherse kerk en de Poststraatkerk) open van 13.00 - 17.00 uur.
    Misschien zijn er onder u mensen die zich beschikbaar stellen om een dagdeel in een kerk gastvrouw of gastheer te willen zijn. U kunt zich aanmelden bij een van de leden van de werkgroep.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Allerlei  
     

    Collecten:
    Opbrengst extra collecten voor de alg. doeleinden
    was € 189,70.
    De collecte voor het Garuda House was € 154,85.

    Extra collecten voor de komende weken zijn voor de alg. doeleinden.
    Op zondag Cantate, 14 mei, voor Stichting Lutherse werkgroep voor kerkmuziek.

    Giften
    € 200 (begrafenis)
    Hartelijk dank hiervoor.



    Onze jarigen 70 jaar en ouder

    22 april 80 jaar, dhr. P.Teijl, Stadskanaal.
    24 april 90 jaar, mevr. E.Schut-Roelfsema, Assen.
    28 april 95 jaar, mevr. W.Broekman-Olthof, Assen.
    30 april 76 jaar, mevr. L.J.Spanjersberg, Stadskanaal.
    06 mei 89 jaar, mevr. G.Eleveld-Laan, Stadskanaal.
    23 mei 70 jaar, mevr. G.Kamst-Kanning, Stadskanaal.

    Wij feliciteren u van harte en wensen u Gods onmisbare zegen en een fijne dag met uw familie en vrienden toe.


    G.K.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Garuda House.  
     

    Garuda House Bali is in 2003 opgericht met als doel; meisjes naar school te laten gaan en mee te helpen aan hun toekomst!
    41 meisjes hebben met goed resultaat hun opleiding afgerond en hebben nu een goede plek in de maatschappij.

    Ook voor 2016 zullen wij weer hard ons best doen om het jaarlijkse budget te halen. Hierbij is iedere hulp welkom. Indien u een donatie wilt overmaken, kan dat op rekening

    NL 76 INGB 0004 2167 94 tnv Stichting Garuda House Bali.
    Voor meer informatie kijk op onze website www.garudahouse.org


    Het is zondagavond 25 september en we zijn al weer een paar dagen op Bali.
    We verblijven midden op Bali, in het plaatsje Ubud. Sinds we hier zijn aangekomen drijven er donkere wolken voorbij en elke avond is het raak met fikse regenbuien. We merken het, het regenseizoen komt eraan. Ook deze avond, het is al donker en het regent behoorlijk. We staan buiten op een taxi te wachten. Toch enigszins nat stappen we in de taxi en leggen we de chauffeur uit waar we heen moeten, de wijk Sesetan in de hoofdstad Denpassar. Dit is ongeveer een 30 kilometer rijden, en zou je normaal in ongeveer drie kwartier moeten kunnen doen. (In Bali doe je iets langer over routes, als in Nederland).
    Maar vanavond doen we er nog langer over. Iedereen gaat vanavond met de auto of met een taxi en de wegen staan vol. En op sommige plekken zie je geen hand voor de ogen. Een diepe afgang naast ons en ineens een scherpe bocht. Ineens hard op de rem…Gelukkig, ook deze bocht hebben we weer overleefd. De taxichauffeur zit zeer geconcentreerd naar de weg te kijken en we moeten niet te veel vragen. We merken aan alles dat hij het maar niets vindt om zo'n stuk te rijden.

    Na 1,5 uur vertraging hebben we het gehaald. We zijn weer op bekend terrein. Het laatste stuk loodsen we de taxichauffeur zo door de wijk heen.
    En daar staan ze, Leo en Icha. We hebben elkaar twee jaar niet gezien en er valt veel te bepraten. Sinds wij hun in 2009 hebben mogen leren kennen, is er een ware vriendschap ontstaan. Ook de meisjes die ons nog kennen van twee jaar geleden knuffelen ons direct. Uiteraard zijn er nieuwe meisjes in die twee jaar bijgekomen. acht in totaal en iedereen stelt zich netjes voor. Dat we te laat zijn hindert niets, kom we zijn in Indonesië, dat is hier heel normaal.

    Als we na een tijdje de studeerkamer binnenlopen, zien we iedereen druk bezig met huiswerk maken. Zo fijn om te zien hoe iedereen elkaar meehelpt. Ook Marlin, die al klaar is met haar middelbare school en inmiddels werkt, geeft begeleiding aan haar jongere zusjes. Marlin mag nog even blijven wonen in het Garuda House en zodra zij meer gespaard heeft, gaat ze op zich zelf wonen. Tot die tijd helpt ze Leo en Icha zo veel mogelijk mee met de huishouding.

    Zodra wij binnen zijn, komt er van huiswerk maken niets meer terecht. Ze willen praten, ze willen laten zien wat ze kunnen. Ze zingen, ze dansen. Ze zijn blij dat we er weer zijn.
    Na 2 uurtjes daar te zijn geweest, is het weer tijd om weg te gaan.
    Het eerste bezoek tijdens ons verblijf op Bali is weer geweest. En er zullen nog vele volgen. Wat we nog allemaal gedaan hebben? Dat leest u in de volgende Kerkklok.


    Ivette Langeveld


    I think I'm going to cry

    Het was de laatste dag op Bali en daarmee ook ons laatste bezoek voor dit jaar aan het Garuda House. We hadden om half 3 bij het huis afgesproken. Jeroen wilde als het even kon de nieuwe portretfoto's van alle meisjes bij daglicht maken. Maar je weet hoe het gaat. Half 3 afspreken betekent in Indonesië eigenlijk dat ze pas tegen 4 uur klaar zijn. Maar we wilden liever een kwartier eerder zijn, dan de afgesproken tijd. We zochten een tussenweg en kwamen om 3 uur aan bij het huis. Wij hadden ons best gedaan om iets later te komen, maar Leo en Icha waren er natuurlijk nog niet. Achteraf bleek Leo ons een appje te hebben gestuurd dat ze later thuis zouden zijn. Maar ja, we waren in het buitenland, dus onze mobiele data stonden uit. Pas met WiFi konden we al die appjes lezen. We werden keurig verwelkomd en we mochten in de voorkamer zitten. We kregen thee ingeschonken met heel veel suiker. Zoet genoeg met die warmte ?? en de meisjes gingen verder met koken.

    Tja daar zaten we dan. Ineens voelden we ons weer vreemden in het huis. We kennen elk plekje inmiddels en weten precies waar de slaapkamers zijn, waar de studeerkamer van de meisjes is, waar je altijd even moet uitkijken of er ratten lopen. Maar nu zaten we met z'n drietjes te wachten. We namen de afgelopen weken nog eens met elkaar door: "wat hebben we genoten". Af en toe kwam er een meisje langs lopen, zich excuserend dat ze nog bezig was. In de studeerkamer was een aantal meisjes aan het studeren en daar gingen we even kijken. We gingen even zitten en probeerden te praten. Maar dit waren de jongste meisjes en zonder hulp van Leo of de oudere zussen, durfden ze niet goed Engels te spreken.

    Op een gegeven moment was iemand buiten aan het vegen. We wisten op dat moment zeker dat we vanavond weer een feestje hadden. Banken werden naar buiten gesleept. Wij gingen toen ook naar buiten en hielpen mee met het slepen van tafels en banken. Op het moment dat alle banken buiten stonden en alles was geveegd, kwamen Leo en Icha thuis. We praatten over alledaagse dingen. Inmiddels kwamen de oudste meisjes ook van school. Op Bali gaan ze maar 1 dagdeel naar school; of in de ochtend, of in de middag.

    De zon ging nu toch wel al bijna onder en het werd tijd om foto's te maken. Jeroen maakte van ieder meisje weer een portretfoto en Putri schreef van iedereen de namen op, de geboortedatum en in welke klas ze zitten. Zo zijn wij weer helemaal up to date. Putri werd uitgeroepen tot de assistent van Jeroen en vond dat een hele eer.

    Ondertussen stond ik met Leo te praten over de nieuwste meisjes. Waar ze vandaan komen en wat voor achtergrond ze hebben. Zo is er iemand bij die in haar kinderjaren geleerd heeft om te stelen. Dit stelen deed zij om te kunnen overleven. In het huis helpt iedereen mee om haar dit af te leren. Zo wordt haar nu geleerd om samen te delen.

    Ook dit is weer een mooi voorbeeld waar Garuda House voor staat. Samen voor elkaar zorgen, leren en samen delen.

    's Avonds was er tijd voor eten, muziek, dans en heel veel gezelligheid. Nadat we het eten op hadden, werden de banken en tafels aan de kant geschoven en werd de muziek een tikkeltje harder gezet en gingen we dansen. De pocho pocho werd gedanst natuurlijk. Een soort 'line dancing' dat hier in Nederland veel gedanst wordt bij de Pasar Malams (Indonesische markten). Na een tijdje kwamen de buren van alle kanten kijken en dansten vrolijk met ons mee.

    Na veel plezier kwam daar toch het moment van afscheid nemen. De taxi was gebeld en stond ons voor het hek op te wachten. We moesten natuurlijk van iedereen afzonderlijk afscheid nemen en flink knuffelen en dat kost veel tijd. Goodbyeeee. See you next year...
    Byeeeee!
    En daar was de taxichauffeur, die ons lang en knuffelend afscheid bekeek. Hij stapte in de auto en zei: "I think I'm going to cry".
    We legden hem uit wie dat waren en wat wij in Nederland voor hen doen. Volgens hem waren we gezegende mensen. En met die gedachte vlogen we de volgende dag weer naar Amsterdam.

    Ivette

    naar:  boven  of naar:   Home
     
    Webmaster Ed Donga