Website van de Evangelisch Lutherse Gemeente Stadskanaal

Ons kerkblad: "De Kerkklok"

zegel zwaan
  laatste update 30 juli 2017 ............ Home  
 
Uit de Kerkklok van 4 juni - 30 juli 2017.
  • Overdenking.
  • Gedichten.
  • Van de Kerkenraad.
  • Lied van Luther.
  • Allerlei.
  • Garudahouse.
  •  
      Overdenking.  
     
    DE KRACHT VAN HET WOORD.

    Woorden hebben kracht. Esther Naomi Perquin vertelde deze winter, bij haar aantreden als de dichteres des vaderlands, dat op Rotterdamse vuilniswagens dichtregels staan. Zo rijdt een chauffeur door de stad in een auto waarop een dichtregel staat van de Chinese dichter Bei Dao. Die luidt: 'Onverwacht zonlicht is een gebeurtenis'.

    Op een dag werd de vuilnisman staande gehouden door een jonge vrouw, die een kindje op de arm had. Ze vertelde hem dat ze wanhopig was geweest toen ze merkte dat ze zwanger was. Ze overwoog sterk een abortus. Maar toen kwam hij met zijn wagen langs. Ze las de dichtregel die uitnodigt om de alledaagse wereld te beschouwen als een wonder. Het leven is de moeite waard, las ze in die dichterlijke woorden. Daarop besloot ze alle moeilijkheden die ze voorzag te trotseren en het kind welkom te heten in haar leven. Zij vond dat ze dit jonge leven niet de kans mocht ontnemen het leven te leven, de kracht te ontdekken van schoonheid en liefde. De poëtische visie dat alledaagse dingen bijzonder zijn had haar overtuigd. De vuilnisman was ontroerd en hij vertelde dit verhaal aan de dichteres. Ook hij besefte de kracht van het woord. Door woorden werd een ongewenst kind toch geboren en was het uiteindelijk zeer welkom.

    In de Bijbel gaat het ook steeds over de kracht van het Woord en het verstaan van dat Woord, maar dan gaat het over het Goddelijk Woord, het Woord met een hoofdletter. Het begint al in Genesis: God sprak woorden en de wereld ontstond. En later werden de mensen door Jezus duidelijk gemaakt wat God met die wereld wil. Hij leefde eigenlijk de Woorden van God aan ons voor. Hij was het vleesgeworden Woord, zegt de evangelist Johannes op dichterlijke wijze.

    In onze kerk hebben we extra aandacht voor Maarten Luthers uitleg van het Woord van God. We herkennen ons in zijn verkondiging dat God genadig is en dat ieder die gelooft de kracht van God zal voelen. En dan niet als een neerdrukkend mysterie, maar juist als een inspiratiebron die het leven mooi maakt. Kern bij de oefening en verdieping van dat geloof is de Bijbel, die we volgens Luther elke dag moeten lezen.

    In de Utrechtse lutherse kerk staat boven de preekstoel: 'Het Woord des Heren blijft in eeuwigheid.' Dat is een tekst uit 1 Petrus (1:25). Altijd klinkt het en altijd weer zullen mensen het uitleggen naar de actuele situatie. Zij vinden daarvoor telkens weer inspiratie. Dat is de Heilige Geest in hen, die op Pinksteren en elke dag daarna aan allen werd en wordt gegeven. Wij hoeven die Geest alleen gelovig te aanvaarden.

    Doordat de Geest door ons leven waait kunnen we Gods Woord verstaan en toepassen in ons leven. We horen Gods Woord in de Bijbel, maar ook in woorden van anderen, in hun doen en laten, in kunstwerken, in muziek, in de natuur enzovoort. Gods Woord klinkt overal en zij die geloven verstaan het, tot in eeuwigheid. Dat lijkt uiterst mystiek, maar het is eigenlijk nogal alledaags en dat is maar gelukkig ook.
    De Chinese dichter daagt ons uit het alledaagse als een wonder te aanvaarden en dat doet de Bijbel ook. Door die blijvende verwondering kan de Geest zijn/haar werk doen, want zo stel je je hart er voor open. 'Komt verwondert u hier mensen…'

    E.B.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Gedichten  
     

    Lichtwoorden

    Een enkel woord
    hier en daar
    een korte zin
    vastgehechte flarden
    in mijn denken
    die ik repeteer
    behoedzaam
    en in stilte -
    ik mediteer

    krachtwoorden
    lichtwoorden
    broedplaatsen van
    gewild geluk

    maar -
    zo lees ik in je ogen -
    valt geluk wel
    af te dwingen?

    toch heb ik weet
    van woorden
    die in zich dragen
    kracht en licht -

    en vraag je
    naar de oorsprong
    naar de bron
    dan verwijs ik
    naar het Woord
    dat er was voor
    alle ding begon -

    Oeke Kruythof (Uit: Binnenstadskrant 22ste jrg., nr. 3, 9 juni-8 sept. 2017)


    Heer onze Heer, hoe zijt Gij aanwezig

    Heer, onze Heer, hoe zijt Gij aanwezig
    en hoe onzegbaar ons nabij.
    Gij zijt gestadig met ons bezig
    onder uw vleugels rusten wij.

    Gij zijt niet ver van wie U aanbidden,
    niet hoog en breed van ons vandaan.
    Gij zijt zo menselijk in ons midden
    dat Gij dit lied wel zult verstaan.

    Gij zijt onzichtbaar voor onze ogen
    en niemand heeft U ooit gezien.
    Maar wij vermoeden en geloven
    dat Gij ons draagt, dat Gij ons dient.

    Gij zijt in alles diep verscholen,
    in al wat leeft en zich ontvouwt.
    Maar in de mensen wilt Gij wonen
    met hart en ziel aan ons getrouwd.

    Heer onze Heer, hoe zijt Gij aanwezig
    waar ook ter wereld mensen zijn.
    Blijf zo genadig met ons bezig,
    tot wij in U volkomen zijn.

    (Huub Oosterhuis, lied 275 van het nieuwe Liedboek)

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Van de Kerkenraad  
     

    Weer wat nieuws vanuit uw kerkenraad.

    Toekomst van onze gemeente.
    Het taxatierapport is inmiddels gereed. U kunt het bekijken in de kerk. De procedure gaat nu verder lopen en het kerkgebouw zal ter verkoop aangeboden worden.
    De kerk en de Wartburg in Pekela staan inmiddels ook te koop. Voor de kerk van Wildervank/Veendam is belangstelling van een stichting.
    Er is een werkgroep druk bezig met de voorbereidingen voor de fusie tussen de noordelijke gemeenten. De plannen liggen uitgewerkt klaar. Inmiddels is er ook landelijk overleg geweest. Op dat niveau wil men de zaken nog eens overdoen. Dat betekent dat de fusie zoals wij die gepland hadden op 1 januari 2018 niet gehaald zal worden, maar later zal geschieden. U hoort t.z.t weer van mij.

    Vol van Geest - Pinksteren.
    De tentoonstelling "Vol van Geest" met de dagen rond Pinksteren is een groot succes geweest. Creatieve gemeenteleden konden hun werk in de diverse kerkgebouwen (in onze kerk en in de drie Protestantse kerken) tentoonstellen.
    Wij hadden een dubbeltentoonstelling, want ook de Luthertentoonstelling bleef hangen. Veel bezoekers vonden dit een hoogtepunt.

    Noordelijke regiodag in Groningen op 11 juni.
    Het was een geslaagde dag, met veel activiteiten. Het is altijd weer leuk om de leden van de andere gemeentes te ontmoeten.

    Kerkendag Oost-Groningen 1 juli in Bourtange.
    We stonden daar in een gezamenlijke stand met de andere Oost-Groninger Lutherse gemeenten. We hebben iedereen weer laten zien dat er ook Lutheranen zijn. Op een deur mochten bezoekers een zelfgemaakte stelling over de vraag: "wat wilt u anders in de kerk? " aan de deur spijkeren.
    Het leidde tot allerlei stellingen, waar we ook fijne gesprekken over konden voeren. Behalve veel stands waren er ook voldoende activiteiten, kerkdiensten, concerten enz.
    Ook het Garudahouse had een stand.
    Jammer dat u niet geweest bent.



    KISS.
    Kerken In Samenwerking Stadskanaal.
    We hebben jaren lang een Evangeliemarkt gehouden in Stadskanaal. Elke kerk (en dat zijn er heel wat in Stadskanaal) stond daar met een eigen stand. Enkele jaren geleden zijn we gestopt met deze manier van presenteren. Dat kan niet meer zo. Sinds verleden jaar hebben we KISS opgestart. We gaan nu alles samen doen.
    Afgelopen december hebben we met een KISS stand op de ''moonlightshopping'' gestaan, hetgeen een groot succes was. We proberen nu meer gezamenlijke activiteiten onder de KISS-paraplu te organiseren.
    Op 2 september is er in Stadskanaal de "Leer & Doe-markt".
    Hier staan allerlei organisaties. Ook KISS staat er nu in een kraam.

    31 oktober 2017.
    In de Kandelaarkerk in Stadskanaal wordt die dag een avond georganiseerd.
    Er zal een maaltijd zijn, waarbij de oude Maarten Luther met de huidige Maarten Luther van gedachten gaat wisselen over bepaalde stellingen. De toeschouwers mogen dan meedoen.
    Na de pauze is er een concert van Vocaal Ensemble Cantabile. Zij brengen liederen ten gehore van o.a. Mendelssohn, woorden van Luther op muziek. 'Verleih uns Frieden', 'Richte mich, Gott' (psalm 43),' Ich harrete des Herrn', en van J.S. Bach: 'Psallite Deo nostro in laetitia'
    Verdere informatie komt.

    PS. Onze Luthertentoonstelling heeft ook de landelijke website gehaald van de PKN !

    Tot zover de berichten.
    Namens de kerkenraad, Ed Donga.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Lied van Luther.  
     

    Uw stem, Heer, hebben wij gehoord.

    Uw stem, Heer, hebben wij gehoord,
    het wonder van uw heilig Woord,
    van Jezus die uw beeltenis
    en die het hart der schriften is.

    Zegen ons met verwondering
    dat Hij het is, de vreemdeling,
    die met ons door de eeuwen ging -
    blijf bij ons met uw zegening.

    Heilige Geest, ontsteek het vuur,
    de liefde van het eerste uur,
    maak uw genade in ons groot,
    een vreugde, sterker dan de dood.

    (vrij naar Maarten Luther, Jaap Zijlstra Lied 722 van het nieuwe Liedboek)


    Boven dit lied schreef Luther: 'Een kinderliedje tegen de twee grote vijanden van de christenheid'. Het ging in Luthers 'aanvechting' vooral om de existentiële angst door God en vrienden verlaten te worden. Die klinkt in dit lied door. Dat heeft ten diepste te maken met het feit dat we genade soms maar zo moeilijk kunnen ervaren en nog minder accepteren. Genade betekent namelijk ook aanklacht.

    Tegen gestolde vroomheid, vaste rituelen, gevestigde machtsverhoudingen en te gelde maken van geloofsangst (de aflaat) verzet Luther zich met hand en tand. De dynamiek van het geloof, de wisselende gemoedstoestanden van twijfel en vertrouwen zorgen voor weinig momenten van rust. De gelovige is permanent in beweging.

    Om over na te denken en samen te bespreken: Het christelijk leven is niet een vroom zijn maar een vroom worden, niet een gezond zijn maar een gezond worden, geen rust maar oefening.
    1. Hoe oefen je godsdienst? Wat moet je ervoor leren?
    2. 'Ik geloof steeds meer in steeds minder'. Herken je deze uitspraak uit het nu? Wat is jouw 'minder' en wat is jouw 'meer'?

    (Uit: Rieks Hoogenkamp en Rien Wattel, Amuse, zing, kijk, eet, praat en reis met Luther (Utrecht/Culemborg, 2016) 34, 35.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Allerlei  
     

    Collecten:
    Opbrengst extra collecten voor de alg. doeleinden € 176.60, voor Bahu mem Bahu € 38.00.
    Extra collecten voor de komende weken zijn voor de alg. doeleinden.
    zondag 10 sept. voor het Garuda house.

    Onze jarigen 70 jaar en ouder

    03 aug. 74 jaar mw. H. Kanning-Hotzes.
    07 aug. 74 jaar mw. G. Hulzebos.
    29 aug. 73 jaar dhr. H. Brouwer.
    12 sept. 94 jaar mw. T. Bruintjes-Siefkes.
    Wij feliciteren u van harte en wensen u Gods onmisbare zegen en een fijne dag met uw familie en vrienden toe.



    Huwelijksjubileum:
    Ed en Tineke Donga-Boekhoud hopen 25 augustus hun 45-jarige huwelijksdag te vieren. Wij feliciteren jullie van harte en wensen jullie Gods onmisbare zegen toe en een fijne dag met jullie familie en vrienden.

    Gemeentedag
    Onze gemeentedag is op 10 sept..
    Deze dag zal in het teken van Luther staan.
    Later hoort u hoe deze dag zal gaan.


    G.K.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Garuda House.  
     

    Garuda House Bali is in 2003 opgericht met als doel; meisjes naar school te laten gaan en mee te helpen aan hun toekomst!
    41 meisjes hebben met goed resultaat hun opleiding afgerond en hebben nu een goede plek in de maatschappij.

    Ook voor 2016 zullen wij weer hard ons best doen om het jaarlijkse budget te halen. Hierbij is iedere hulp welkom. Indien u een donatie wilt overmaken, kan dat op rekening

    NL 76 INGB 0004 2167 94 tnv Stichting Garuda House Bali.
    Voor meer informatie kijk op onze website www.garudahouse.org


    Het is zondagavond 25 september en we zijn al weer een paar dagen op Bali.
    We verblijven midden op Bali, in het plaatsje Ubud. Sinds we hier zijn aangekomen drijven er donkere wolken voorbij en elke avond is het raak met fikse regenbuien. We merken het, het regenseizoen komt eraan. Ook deze avond, het is al donker en het regent behoorlijk. We staan buiten op een taxi te wachten. Toch enigszins nat stappen we in de taxi en leggen we de chauffeur uit waar we heen moeten, de wijk Sesetan in de hoofdstad Denpassar. Dit is ongeveer een 30 kilometer rijden, en zou je normaal in ongeveer drie kwartier moeten kunnen doen. (In Bali doe je iets langer over routes, als in Nederland).
    Maar vanavond doen we er nog langer over. Iedereen gaat vanavond met de auto of met een taxi en de wegen staan vol. En op sommige plekken zie je geen hand voor de ogen. Een diepe afgang naast ons en ineens een scherpe bocht. Ineens hard op de rem…Gelukkig, ook deze bocht hebben we weer overleefd. De taxichauffeur zit zeer geconcentreerd naar de weg te kijken en we moeten niet te veel vragen. We merken aan alles dat hij het maar niets vindt om zo'n stuk te rijden.

    Na 1,5 uur vertraging hebben we het gehaald. We zijn weer op bekend terrein. Het laatste stuk loodsen we de taxichauffeur zo door de wijk heen.
    En daar staan ze, Leo en Icha. We hebben elkaar twee jaar niet gezien en er valt veel te bepraten. Sinds wij hun in 2009 hebben mogen leren kennen, is er een ware vriendschap ontstaan. Ook de meisjes die ons nog kennen van twee jaar geleden knuffelen ons direct. Uiteraard zijn er nieuwe meisjes in die twee jaar bijgekomen. acht in totaal en iedereen stelt zich netjes voor. Dat we te laat zijn hindert niets, kom we zijn in Indonesië, dat is hier heel normaal.

    Als we na een tijdje de studeerkamer binnenlopen, zien we iedereen druk bezig met huiswerk maken. Zo fijn om te zien hoe iedereen elkaar meehelpt. Ook Marlin, die al klaar is met haar middelbare school en inmiddels werkt, geeft begeleiding aan haar jongere zusjes. Marlin mag nog even blijven wonen in het Garuda House en zodra zij meer gespaard heeft, gaat ze op zich zelf wonen. Tot die tijd helpt ze Leo en Icha zo veel mogelijk mee met de huishouding.

    Zodra wij binnen zijn, komt er van huiswerk maken niets meer terecht. Ze willen praten, ze willen laten zien wat ze kunnen. Ze zingen, ze dansen. Ze zijn blij dat we er weer zijn.
    Na 2 uurtjes daar te zijn geweest, is het weer tijd om weg te gaan.
    Het eerste bezoek tijdens ons verblijf op Bali is weer geweest. En er zullen nog vele volgen. Wat we nog allemaal gedaan hebben? Dat leest u in de volgende Kerkklok.


    Ivette Langeveld


    I think I'm going to cry

    Het was de laatste dag op Bali en daarmee ook ons laatste bezoek voor dit jaar aan het Garuda House. We hadden om half 3 bij het huis afgesproken. Jeroen wilde als het even kon de nieuwe portretfoto's van alle meisjes bij daglicht maken. Maar je weet hoe het gaat. Half 3 afspreken betekent in Indonesië eigenlijk dat ze pas tegen 4 uur klaar zijn. Maar we wilden liever een kwartier eerder zijn, dan de afgesproken tijd. We zochten een tussenweg en kwamen om 3 uur aan bij het huis. Wij hadden ons best gedaan om iets later te komen, maar Leo en Icha waren er natuurlijk nog niet. Achteraf bleek Leo ons een appje te hebben gestuurd dat ze later thuis zouden zijn. Maar ja, we waren in het buitenland, dus onze mobiele data stonden uit. Pas met WiFi konden we al die appjes lezen. We werden keurig verwelkomd en we mochten in de voorkamer zitten. We kregen thee ingeschonken met heel veel suiker. Zoet genoeg met die warmte ?? en de meisjes gingen verder met koken.

    Tja daar zaten we dan. Ineens voelden we ons weer vreemden in het huis. We kennen elk plekje inmiddels en weten precies waar de slaapkamers zijn, waar de studeerkamer van de meisjes is, waar je altijd even moet uitkijken of er ratten lopen. Maar nu zaten we met z'n drietjes te wachten. We namen de afgelopen weken nog eens met elkaar door: "wat hebben we genoten". Af en toe kwam er een meisje langs lopen, zich excuserend dat ze nog bezig was. In de studeerkamer was een aantal meisjes aan het studeren en daar gingen we even kijken. We gingen even zitten en probeerden te praten. Maar dit waren de jongste meisjes en zonder hulp van Leo of de oudere zussen, durfden ze niet goed Engels te spreken.

    Op een gegeven moment was iemand buiten aan het vegen. We wisten op dat moment zeker dat we vanavond weer een feestje hadden. Banken werden naar buiten gesleept. Wij gingen toen ook naar buiten en hielpen mee met het slepen van tafels en banken. Op het moment dat alle banken buiten stonden en alles was geveegd, kwamen Leo en Icha thuis. We praatten over alledaagse dingen. Inmiddels kwamen de oudste meisjes ook van school. Op Bali gaan ze maar 1 dagdeel naar school; of in de ochtend, of in de middag.

    De zon ging nu toch wel al bijna onder en het werd tijd om foto's te maken. Jeroen maakte van ieder meisje weer een portretfoto en Putri schreef van iedereen de namen op, de geboortedatum en in welke klas ze zitten. Zo zijn wij weer helemaal up to date. Putri werd uitgeroepen tot de assistent van Jeroen en vond dat een hele eer.

    Ondertussen stond ik met Leo te praten over de nieuwste meisjes. Waar ze vandaan komen en wat voor achtergrond ze hebben. Zo is er iemand bij die in haar kinderjaren geleerd heeft om te stelen. Dit stelen deed zij om te kunnen overleven. In het huis helpt iedereen mee om haar dit af te leren. Zo wordt haar nu geleerd om samen te delen.

    Ook dit is weer een mooi voorbeeld waar Garuda House voor staat. Samen voor elkaar zorgen, leren en samen delen.

    's Avonds was er tijd voor eten, muziek, dans en heel veel gezelligheid. Nadat we het eten op hadden, werden de banken en tafels aan de kant geschoven en werd de muziek een tikkeltje harder gezet en gingen we dansen. De pocho pocho werd gedanst natuurlijk. Een soort 'line dancing' dat hier in Nederland veel gedanst wordt bij de Pasar Malams (Indonesische markten). Na een tijdje kwamen de buren van alle kanten kijken en dansten vrolijk met ons mee.

    Na veel plezier kwam daar toch het moment van afscheid nemen. De taxi was gebeld en stond ons voor het hek op te wachten. We moesten natuurlijk van iedereen afzonderlijk afscheid nemen en flink knuffelen en dat kost veel tijd. Goodbyeeee. See you next year...
    Byeeeee!
    En daar was de taxichauffeur, die ons lang en knuffelend afscheid bekeek. Hij stapte in de auto en zei: "I think I'm going to cry".
    We legden hem uit wie dat waren en wat wij in Nederland voor hen doen. Volgens hem waren we gezegende mensen. En met die gedachte vlogen we de volgende dag weer naar Amsterdam.

    Ivette

    naar:  boven  of naar:   Home
     
    Webmaster Ed Donga