Webstee van de Lutterse Gemainte op Knoal

Grunneger verhoaln deur Henk Knolhoff

zegel zwaan
  leste updeet 18 maai 2013............ noar hoes  
 
  • Henk Knolhoffs laatste Kerkproatje.
  • Op hoes aan.
  • Een woordeloze preek.
  • Reddingsliene.
  • Kerkenroadsvergoadering.
  • Bruggenbouwer.
  • Een echte gooie domdie.
  • De weg, de woarheid en het leven.
  • Dai nait wodt as 'n kind.
  • Beroupenskemizzie.
  • Vol van de Geest.
  • De Zeun.
  • Oll en nei.
  • De Hedder.
  • Drokte.
  • Prilmoand.
  • Timo.
  • Geleuven en vertrauwen.
  • Duustere doagen.
  • Luttje Jampie.
  • Moed.
  • Drai Gees.
  • Poaske 2009.
  • Totoal aans.
  • Poelo.
  • Bie opbod.
  • Je wait moar nooit.
  • Klokke luuden.
  • Sloapen.
  • Uutdoaging.
  • De stoule.
  • Borduurn.
  • Nachtmoalsdag.
  • Zundag.
  • Houden.
  • Konsentraiern.
  • Poaske.
  • Kerkeroad.
  • Veul zegen in 2007.
  • Houveul echte vrunden hebt ie?
  • Schoede.
  • Klaier.
  • De duvel wegzingen.
  • Prilmoand.
  • Wiesheden veur het leven.
  • Oogstdankdainst.
  • Grunninger woorden.
  • Wel het de wereld schoapen?
  • Verdraitig.
  • Zai had heur tied nog nait had.
  • Woarom had opa dat nait verteld?
  • Overgoave
  • 't Kruus
  • Tegeltje
  • Zolt aal wel woar weeden?
  • Ainvoudig preken.
  • Bezuik.
  • Sybersmoa redt de kerstboom.
  • Sunterkloas
  • Domdies
  • Op hoesbezuik
  • Domdie krigt beroup.
  • Geert Klompmoaker
  • Soamen noar kerke
  •  
      HENK KNOLHOFFS LAATSTE KERKPROATJE.  
     

    Henk schreef over zijn naderende einde. Ik belde hem op. Hij vroeg me of we op zijn begrafenis kwamen. Ik zei dat ik dat niet beloven kon omdat we niet wisten wanneer dat zou zijn. Hij begreep dat. 'Ik zou het wel heel fijn vinden als je kwam, wicht', zei hij. Die zin hield me bezig en bij de begrafenisdienst snapte ik wat hij ermee bedoelde.

    Het Evangelie klonk: over het feestmaal van de Heer waaraan we het vaak laten afweten omdat het leven ons in beslag neemt. We zagen een film over de treinreis van het leven, hoorden over Henk en zijn overtuiging in de preek van Roelf Stoel, die Henk goed kende en hem duidelijk graag mocht. Maar Henk zei zelf ook wat; in beeldtaal, want met woorden kon hij niet meer doen. Op de kist - volgens Oost-Groninger gebruik voor de dienst open zodat iedereen afscheid van hem kon nemen - stonden twee portretten: een van Henk in prachtig pak gestoken, vol vuur redenerend achter een spreekgestoelte en een van hem in later dagen. Hij droeg een t-shirt, zoals we hem kenden, en hij wuifde ons toe, een kleinkind naast zich. Er lagen dobbelstenen, een werpbeker én drie kiezels met de woorden geloof, hoop en liefde erop geschilderd.



    Dat was wat hij ons nog zeggen wilde. In het leven spelen we allen het spel mee en die gladde dobbelstenen lijken het allerbelangrijkste want in het levensspel gaat het om eer, aanzien, macht, geld. Maar het draait uiteindelijk om die simpele natuurstenen. Die moet je meenemen en koesteren. Niet de Henk in het pak deed er toe, maar de liefhebbende opa die vanuit de dood naar ons zwaaide en ons nog eens wees op de kern van het leven, zoals beschreven in 1 Korinthe 13. Dit stilleven was zijn allerlaatste Kerkproatje dat ik namens hem moest opschrijven.

    'Nou zain we t spul ja nog in spaigel: t is roaden hou of t ter nou krekt oetzugt. Mor den krieg we boudel liek veur ogen. Nou leer ik nog mor n hap en n snap, mor den zel ik ales deurhebben, krekt zo as God mie deurhad het. Op t heden holden dizzent hier ale drai nog tou: geleuf, hoop, laifde. Mor van dij drij gaait laifde der mit deur.'

    E.B.


    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Op hoes aan.  
     

    Mit voaderdag zee mien dochter: "voader, wat kiek je der geel oet". "Joa mien wicht, ik zel die het moar eerlieks vertellen, ik stam van de Chinezen oaf".

    Ik mos van vrouw en kinder noar dokter. Toun gungt gauw. Bloudprikken, Volgende dag noar 'n internist. Dag drop deur een scan en volgende dag uutslag. Konden het in Refaja nait goud zain. Dus de moandag noar Martini in Grunnen en doar hebt ze bienoa een uur aan pluzen west. Dag der noa kreeg ik uutslag. Ik mog weer noar hoes, moar femili mos mie ophoalen, want ze wollen nog mit mie proaten.

    Ik zee tegen de dokterske: "Wicht vel dien oordail". Nou ik har alvleesklierkanker en in verband mit mien wrakke hart en longen konden ze der nait meer wat aan doun. Ik har dat wol verwacht en ik heb der volle vrede mit. Nog een poar weeken, of een poar moandjes en den is mien hoeske hier boven kloar en goa ik verhoezen.



    Ik loat mie smorgens ast woare in mien rubberbootje vanoaf de Niagara-woatervallen noar beneden dondern en vertrouw der op dat Jezus mie opvangt en zeg ik der bie: Ie mouten jou der moar mit redden. En dat dut Hai en zel hai blieven doun, ook as strakkies n groode piene komt.

    Ik neem oafschaid van joe en vertrouw der op dat we mekoar op de neie oarde weer tegen kommen. De maiste stukjes dai ik schreven heb zellen joe nait veul zegt hebben. Moar ik hoop toch dat joe oaf en tou moal gnivveld hebben en dat ain enkele moal joe het ook tot noadenken stemt hef.

    Ik ben joe allemoal veul dank verschuldigd veur de wieze woarop je mie destieds opvangen hebben. Het het mie goud doan. Ie binnen mie tot zegen west.
    Aant enne wens ik joe tou de stille umgang mit God in Jezus noam. Zuik het in joen doageliks leven bie Hom en Hai zel ook joe genoadig weden.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Een woordeloze preek.  
     

    Der goan al meer mensken nait noar kerke. Joa mit Kerstdoagen zitten ze nog wel vol en misschien mit Poaske, moar verder lopen ze al meer leeg. Kerke brengt joe der ja nait en dat is woar, mor…..

    In een bepoalde gemainte was een man dai altied trouw noar de soamenkomst kwam. Op een bepoald moment kwam hai nait meer. Der was al een hail tied over verlopen. Domdie docht bie zichzulf dat hai der moar us op oaf mos veur een gesprek. Kon hom ja ook wat dwars zitten.

    Zo kwam domdie aan deure en hai wur vreundelik ontvangen. 't Was op een kolle oabent. De open heerd brande en 't was behoaglik waarm. Zo zatten ze mit hun baiden bie de heerd. Der wur niks zegt. Op een gegeven moment pakte domdie de taange en pakte een stuk brandend holt en lee dit op rand van de heerd. Het gloeide eerst nog wat deur, moar op een gegeven moment doofde het holt en der bleef zwart holtskool achter. Ze stoarden der baide noa.


    Tiedje loater pakte domdie de taange weer en deed het stukje holt weer int vuur. Het duurde moar even en het holt begon weer te branden en gloeien. Baide kerels keken der noa.

    Zo hadden ze een tiedje biemekoar zeeten. Domdie zee "Ik goa der moar us weer vandeur. "Ik wens joe het beste". De man in kwestie zee: "bedankt domdie veur de vurige preek. Ik heb het begrepen. Zundag bin ik der weer". "Mooi", zee domdie en gaf hom een haand.

    't Is weer Pinkstern. Vurig feest van tongen as van vuur. Dat het vuur ook weer op ons overslag dat wens ik joe tou en veur joe dai laank nait west binnen: ie bint ook van harte welkom in 't vuur van de Geest.


    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Reddingsliene.  
     

    Een voader en zien zeun gungen voak moal visken op forellen. Dat deden ze in een haile braide en daipe rivier woar 'n geweldige stromen was. Zien zeun vruig of zien kameroad ook een keer mit mog. Joa, woarom nait. Voader har ja spul genog.
    Op een zotterdagmiddag wast zo wiet. Mit zien draien in de boot en noar hun stekkie.

    Het duurde nait laank of de eerste vis hadden ze te pakken. Het bleek dat de kameroad het direct goud in de slag har. Ze voarden nog stuk wieder rivier op en doar was de stromen bar en zulfs golven. Doar zatten de groode jonges. Plezaier dat ze hadden moar plotseling muik de boot een roare bewegen en baide jongens vuilen over boord. Voader har moar ain reddingsliene bie zuk en hai mos direkt kaizen wel hai redden zol. Hai gooide de liene noar zien zeuns kameroad. Dai greep liene en wur redt. Zien aigen zeun was al verdwenen en hou ze ook aan zuiken wadden., ze vonden hom nait.


    Dit verhoal wur verteld aan begun van een kerkdainst deur een olle man. Hai wees der op dat Jezus, dai mit Poaske opstoan was uut de dood ons elke dag een reddingsliene tougooid en nou is het de vroag of wie dai ook griepen.

    Domdie preekde over de Voader dai zien zeun overgaf aan het kruuslieden en starven veur onze zunden. Jezus har roupen "het karwei zit der op". Hai was begroaven en op de daarde dag weer op stoan uut de dood. In dai Jezus, zeun van God har de jong kerel, zeun van de olle man, oet het verhoal geleufd. Zien kameroad mos der niks van waiten en doarom har de oardse voader, houi muiluk ook, zien zeun loaten verdrinken.

    Noa de dainst dronken ze een kop kovvie en een stel jongeren kwammen bie de olle grieze man en zeden: "Mooi verhoal heb je uut de doem zogen. Der is gain voader dai zien zeun let verdrinken in ploats van een ander". De olle man zee: "het is een woar gebeurd verhoal. Vroag het moar aan joen domdie, want hai was de kameroad van mien zeun".
    Toun wur het stil op dai poaskedag.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Kerkenroadsvergoadering.  
     

    Sientje Voss was in hoes kommen mit een lief vol aarms en bainen. Albert en Gezientje hadden 't wicht fiks veur de boalie had. Sientje wol nait vertellen van wel het kind was. Het veurval was as een lopend vuurtje deur de gemainschap goan. En dan zat Albert Voss ook nog in de kerkenroad. Wat een gedou. Der gungen de wildste verhoalen rond. Het zol van een getrauwde kerel wedden. Andern zeden dat ze het gewoon nait wos, want der kwammen wol vief jongs veur in aanmaking.

    Het punt ston op agenda van de vergoadering. Twai jong kerels, Pieter van der Vlis en Geert Langes hadden direct zegt dat Albert uut het ambt zet mos wodden, want dai zien aigen gezin nait int spoor hollen kon, hou mos dai gemainte in de rechte leer hollen.

    Domdie zat der fiks mit in de moage. Dit soort wark har hai ja nait leert op universiteit. Hai zee op een bepoald moment: "Loaten we der moar over stemmen". Pieter en Geert wassen dudeluk: oet 't ambt zetten. Toun was Jansie Nobbe aan de beurt. Jansie zee: "Hier dou ik nait aan mit, want ik heb ook nog koren op 't land stoan". Domdie begreep het nait en Hinnik ten Hoave muik hom dudeluk wat Jansie bedoulde. Hennik zee: Jansie bedould dat hai ook nog drai wichter op aanwas hef".


    Haarm Roaveling har een poar moal goud houst en zien sloatje van de aine wange noar de ander stut en zee "binnen wie hier het sanhedrin of binnen wie farizeers. Hier heurt Gods woord open te goan". Haarm las stukje woar ze een wichtje bie Jezus brengen dai overspel pleegt het en noar de wet stainigd mous wodden. Jezus zegt, dai zunder zunde is gooit moar de eerste vlinte.

    Haarm was verder goan: "wie sloetn dit punt oaf en domdie gait veur in gebed en dracht het gezin van Albert Voss aan de Here op en specioal Sientje. Dan preken ie zundag over dat stuk wat ik net lezen heb en ie roupen de gemainte op um as een warme veren bere um ze hen te stoan".
    Het wus stil en noa een tiedje gung domdie veur in gebed.
    Wat leert ons dit. Wie stoan ook zo gauw kloar met onze oordailen. Dai zu en dai zo. As wie eerluk bint heb we toch genog aan ons zulf um in 't reine te kommen mit onze hemelse Voader deur Jezus zien zeun. Dat de Geest ons wieshaid leert. Ik loop mit een booge um de vlinten hen.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Bruggenbouwer.  
     

    Ie kennen dat wel op 't Hoogeland of 't Oldambt, woar de boerderijen een poar honderd meter oetnander ligt. Ol Jansemoa har der hard veur knooit, zodat veur hij het tiedelijke mit aaiwige verwisselde zien baide zeuns elk een boerderij had noaloaten mit meer dan honderd bunder land. De boerderijen laggen aannander mit een tussenruumte van een poar honderd meter. In het begun konden Derk en Mans goud mitnander over weg. Man noar een poar joar was doar verandern in kommen. Ze hadden roezie kregen over 'n klainighaid en ze keken mekoar nait meer aan, loat stoan dat ze nog een woord mit nander wisselden.

    Op een bepoalde dag har de jongste, Mans, de loane dai tussen heur land lag bewarkt mit een groafmechien. Hai har een braide sloot groaven. Zo konnen ze nait meer op nanders land kommen.

    Tied loater kwam der een timmerman mit zien geraidschapkiste om de nekke bie Derk en har vroagt of der nog wat reperoatiewaark was. Dat kwam goud oet, want Derk har zuk een beste vracht haardholt kocht en hai wol doar een schot van timmern zodat de boudel van Mans nait meer kon zain. Hai vruig timmerman of dai dat schot der hen zetten wol. Ze kwammen pries overain en timmerman kreeg kost tou.



    Derk mos een poar doage weg veur landbouworganisoatie.
    Timmerman gung aan 't waark. Hai muik gain schot moar bouwde een brugge over de braide sloot. Toun Derk trugge kwam was timmerman net kloar en dronk kovvie oet zien blauw kruukje. Derk keek zuk de ogen oet. Hai wol net begunnen oet te voeren tegen dai verrekte timmerman, dou hai van anderkaande zien jongste bruier over brugge zag kommen. Hai won zik aal meer op en luip ook de brugge op. Nou most der dan man van kommen dat ze mekoar grepen. Toun ze vlak bienander wadden sluig Mans zuk op knaien van lachen en zee: "Derk jong wat bist ook een kuurendriever. Moks mie een brugge over sloot.. Wat bin we ook onverloaten west. Kom lang mie de hand". 't Ies was op ainmoal broken en ze vuilen nander in de aarms. "Kom ", zee Derk, " loop mit en dan drinken we der aaine op".

    Timmerman har zien spul inpakt en sluig de kiste over scholler en wol der vandeur. Baide bruiers vruigen of hai nog een poar doage blieven wol, want ze hadden baide wol wat veur hom te doun. "Nee", zee timmerman, "ik mout wieder want ik mout nog veul meer bruggen bouwen".

    Aan 't begun van dit nije joar wens ik joe tou dat je in noavolgen van de groode Timmermanszeun Jezus, zeun van God, van 't joar hail wat bruggen waiten te bouwen en dat tot ere van de Voader en tot troost veur joe zulf.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Een echte gooie domdie.  
     

    Jan van Klinken har beroup noar Luttjeloo aannomen. Het was een nait al te groode gemainte. Mooi stee um te begunnen. Hai har een laank gesprek mit de kerkeraod had en was zo hail wat te waiten kommen over de mensken. Haar Roaveling har hom verteld dat Brongermoa een achte grunninger was, dus kort veur de kop. Recht op de man of en nogal olderwets. Zien vrauw mos een laiverd wedden, dai het bezuik aaltied op heur gemak stelde.
    Jan har een oafsproak mokt en wur vreundelik ontvangen deur vrauw Brongersmoa. Brongersmos zulf har op kop van toafel zeten. Gaf Jan een hand en dai kneep goud deur. Toun wassen de vroagen op hom oafvuurd.

    Kenst du domdie Janssen? Nee, dai kon Jan nait. Een beste domdie en dan domdie Geels, tjonge dai har dai moderne boudel nait neudig. Dai kon een kerke, drai moal zo groot wel bepreken. Stem aas 'n klokke. Zo was het nog een tiedje deurgoan. Vrauw Brongersmos har kovvie inschonken en stroopwoavel der bie.



    Brongersmoa was noar de pronkkoamer lopen en kwam trugge mit een zulveren deuze. Dee hom open en bood Jan een dikke Havanna segoarre aan. Nee, Jan rookte nait. Dat har Brongersmos wel verwacht, want echte gooie domdies rookten segoaren. Dus Jan was een slechte domdie. Brongersmoa herhoalde nog moar us dat een echte gooie domdie segoaren rokte.
    Poar joar leden was domdie van der Vlies der west. Brongersmoa har hom segoare nog net oafpakken kent, want anders was der zo mit op preekstoule lopen. En Brongersmoa kraide het oet van plezaier.

    Vrauw Brongersmoa vruig of Jan nog een kop kovvie wol. Nou nee, want Jan vuilde 't zwait opkomen en wol der vandeur.
    Bie 't oafschaid luipen ze over de deele en doar ston deuze mit frisse gruinte. Dai kenst mitnemen, want domdies hebben 't ook nait altied makkeluk.
    Zo ist moar net.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      De weg, de woarheid en het leven.  
     

    Zundoags kiek ik in de kerke altied tegen dit bord aan. Het zegt joe in leste niks meer. Het heurt er gewoon te hangen. Lest zat ik in stoule veur mien middagdutje en ik docht inaains aan dat bord. De weg, zo wudden de eerste christenen nuimt, mensken van de Weg.

    Nou wait ik nait hou joe dat wel gait, moar mien gedachten flotterden noar vrouger. Toun wie een joar af vieftien, zestien wadden gungen wie voak zundagsoabens noar Vlagtwedde. Doar hadden ze aainmoal in de moand zangdainst en doar gungen noagal wat jongeren hen. Wie wachten tot de boudel doan was en reden op fietse deur Vlagtwedde op zuik noar een poar wichter. As wie wat noar ons zin zaggen dan schoten wie der noast en vruigen of wie ze noar hoes moggen brengen. Nou dat mog. Wie dochten dat ze in Vlagtwedde woonden, moar dat bleek nait het geval. Ze woonden hailmoal in Bennewol en dan nog dichte bie de Duutse grens. Wie preusden der met de wichter hen. Enne zunder enne. Wie mossen ja om elf uur in hoes weeden. Nou doar kwam niks van trechte. Eindelijk was ik dan bie de dam noar t wicht heur hoes. Gauw nog een poar smokjes en toun trugge noar mien kameroad dai op mie ston te wachten.



    Op huus aan. Dat wur een loatertje. Gradus, mien kameroad wos een weg binnen deur. Dan kwammen wie in Veele oet en dan was het noar Onstwedde nog moar half uurtje fietsen. Woar wie zeten hebben, ik wait het nog nait. Volgens mie binnen we ook nog in Duutsland west. Op gegeven moment stonden we veur een gruine kaamp met een wringe der veur. Wie binnen in t leste in Veelerveen oetkommen en dou over Vlagtwedde noar Onstwedde. Het luip al tegen vief uur. Ten enne road luiten wie de fietsband leeglopen. Hadden wie ja een reden. Toun ik thoeskwam was ons pabbe net van berre oaf. Ons moeke har gain ooge dichtdoan. Ons pabbe pakde fietspompe en pomde band op. Goa doe nog mor even op berre. 's Oabens was band nog haard en vruig ons pabbe mie: "Was t een mooi wichie". t Luip mit een sisser oaf. In t vervolg op tied in hoes.

    Ik kwam weer bie het bord in kerke. De weg, gain ziedwegen goan. Woarhaid, al is de leugen nog zo snel de worhaid achterhoald het wel. Leven kan ook mooi weeden. Toch kiek ik nou aans noar het bord. Ik wil Jezus volgen en nait meer aigen wegen goan.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Dai nait wodt as 'n kind.  
     

    Week of wat leden las ik de kraande dat ze de verkeersexoamens willen oafschaffen, want der binnen bienoa gain kinder meer dai op fietse noar school goan. Dat liekt mie roar, want ik zai nog hail wat kinder op fietse bie ons veur de flat langs goan. Lest hadden ze weer exoamen en dan rieden ze mit een nummer op rugge der lanks. De aine gait haard en de ander langzoam. Ze zait dat ze gespannen bint. Der stait ja bie de rotonde een man mit papieren in hand te kieken. Hou 't ook is het liekt mie nait goud dat ze dat oafschaffen. Moar wel bin ik.

    Even doarnoa las ik een verhoaltje van een wiggie dai lopend noar school gung. Ze dartelde der over. Veul plezair. Hail anders dan ik vrouger. Ik gung ook lopend. Poar kilometer en dan ook nog 'n hekel hebben aan school. Ik geef het joe te doun. Op een morgen zee heur moeke dat ze heur wol even mit auto noar school brogt. Er was slecht weer op komst. Moar het kind wol lopend noar school net as aaltied.


    Toun 's middoags school oetgung was der al onweer in de lucht. Moeke zat in hoes en docht ik mout hur moar mit auto ophol. Ze prakezaider over deur. Wat zol ze doun?
    Op 'n gegeven moment besloot ze in de auto te stappen en heur dochtertje tegemuid te rieden. Intussen was het onweer lus kommn en de bliksun flitste noar beneden. He doar luipt heur dochterje. Dan keek noar de bliksum en muik een sprongetje en kreede het oet van plezair.
    Toun ze bie moeke in de auto zat vruig dai of ze nait bange was en woar zo zoon plezair um har. O, zee ze, de Here God mokt alman deur foto's van mie.

    Toun schoot mie het int zin dat Jezus ook over kinder wat zegt hef. Lees moar in Matteus 19 de versen 13, 14 en 15.
    Dou brochten ze lutje kinder bie Hom. Ze wollen geern dat hai heur handen opleggen dee en veur heur bidden. Leerlingen foeternden heur oet. Mor Jezus zee: Dij mag best bie mie kommen. Keer ze toch nait! Veur zokkent is ja t hemels keunenkriek.
    Hai legde heur handen op en gung doarvandoan.

    Binnen wie al kind bie Hom wodden?

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Beroupenskemizzie.  
     

    Ze mossen ain nije domdie hebben. Dus mos dat democroatisch en wur der 'n kommizzie instelt. Trientje Klap wur veurzitter. Ze trokken het land in om te luustern. Ze hadden vieve had. Toun kwammmen ze mit kerkeroad bienaander. Trientje dee 't woord. Braidsproaking gung ze ze aal vieve bielangs.
    De eerste preekte moar 'n ketaier. De twaide preekte wol drai ketaier. Zo was der op aalmoal wel wat aan te maaken. Trientje zee "Gain nood mensken, wie goan vroluk deur. Wie hebben der weer vieve op 't program".

    Noa 'n weeke of zesze kwammen ze weer bie nander. Het was weer het zulfde laidje. Aaine luit veul te veul olle beriemen zingen en aander luit weer Opwekkingslaidjes zingen." Moar gain nood", zee Trientje, " wie goan vroluk deur".
    In aains vruig Haarm Roaveling, dai maistieds nait te veul zee , 't woord. "Joa", zee Haarm, "ik heb vandoage 'n braif kregen van ain domdie en dai wolk geern even veurlezen". Haarm kreeg 't woord en las veur.

    Ik bin in de vieftig en al joaren domdie. Ik kom zo af en tou wat muiluk uut de woorden en 't duurt de mensken ook wol us wat laank, mor ik dou mien best. Ik lig voak overhoop mit klassis en synode. Ik mot nait te veul hebben van aal dai geleerden. Eerlieks mout ik vertellen, dat ik drai of vaier moal in 't hok zeten heb, moar ie motten mie op mien woord geleuven ik har naagens part of dail aan. Dan beloof ik joe dat ik het zuuvere evangelie breng, noameluk: ain arme zunderdoar en ain rieke Christus. Ast joe wat liekt komk geerne us langs veur een proatje. O, joa, ik blief maaistal nait langer dan drai joar op aain stee. Veur ik 't vergeet, mien gezondhaid is nait al te best meer, mor ik goa deur.

    Ze keken verboasd um zuk tou. Toun trok Trientje de klebbe open en vruig, "wel heb ik, wel duurt zo'n braif te schriemen? Hou hait dai man. Ik ken ze ja bienoa aalmoal. Haarm, wel hef dit schreven?"
    Haarm zee: "Braif is undertaikend mit, Apostel Paulus". Toun wur het stil, joa ook Trientje, joa het wur hail hail stil………….

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Vol van de Geest.  
     

    Het is weer Pinkstern. Bie Pinkstern gait het vandoage de dag over biezundere goaven. Proaten in tongen. Gebedsgenezen. Ja wat nait al meer. Der binnen bouken over vol schrven."t Aine is nog wonderlukker dan 't aander.. Loat dudeluk wedden dat der hail wat gebeurt in de wereld woar wie versteld van stoan. En toch……..

    Ik wol het even mit joe hebben over aandere goaven van de Geest.
    In de eerste ploats is de Geest de ontdekker. De Geest ontdekt ons aan onze zunden. Dat wie verloren mensken binnen, neigend noar alle kwoad. De Geest let ons ontdekken wel wie zulf binnen tegenover God. Hai let ons ontdekken dat wie ons zulf nait kennen redden, moar dat wie de Middeloar neudig kriegen um weer mit God in aain joar te kommen. Hai leert ons dat wie bie Jezus trechte mouten kommen. Doar maggen en mouten wie aaltied um blieven bidden.




    In de twaaide ploats is de Geest ook de Trooster. Jezus har dat al aan zien jongens zegt. As ik strakkies weer noar de Voader goa, dan zel ik joe de Trooster sturen. En dat hef Hai ook doan deur Pinkstern.
    De Geest troost ons. Hai let ons zingen. Zo wied het oosten is van 't westen, zo wied hef Hai van ons de schuld en zunden wegdoan. Ook is Hai bie ons as alles tegenzit. As wie 't nait meer zain zitten gef Hai ons moud en krachten. Dan kun we zulfs psaalmen en gezangen zingen in de nacht. Dat is misschien wol het grootste wonder. Het grootste wonder is toch wol dat de Geest ons vrede gef mit onze umstandigheden en vrede gef mit God de Voader. Dan kan 't haart bliede weeden en de kop omhoog heffen en deurgoan mit Hom dai ons troost en moud geft.

    Dai vol is van de Geest brengt ook vruchten van geleuf en bekering aan 't licht . Hai leert ons zachtmoudig te weeden. Behulpzoam, aandacht hebben veur de medemensk. Ook leert Hai ons de minste te weeden. Dat wie vergevensgezind binnen en nait hoatdroagend, wat ze ons ook aandoan hebt.

    Zo is Pinkstern veul meer dan proaten in vrumde toalen en aander gedou. Ik hoop en bid dat je de Geest dizze Pinkstern maggen zain en ervoaren dat de geest: De Ontdekker en Trooster is en onze veurspraok bie de Voader. Gezegend Pinkstern 2011.


    naar:  boven  of naar:   Home
     
      De zeun.  
     

    Hai was schatriek. Hai har ain zeun. Ze wadden mit zien baiend, want de vrouw was in kroamberre overleden. Ze misten hur slim. De man har wat bedocht. Op de verjoardag van zien zeun kochde hai elke joar ain mooi schilderij van een groode meester. Dat schilderij hong dan ain joar laank boven de open heerd. Toun de zeun wat older wur mog hai zelf mit oetkaizen.

    Zo hadden ze een mooie zunsopkomst en woatervallen. Het was een prachtige kollektie wodden in de loop van de joaren.
    Toun brak der oorlog uut. De zeun mos ook in dainst. Doar trof hai een jong woar hai dikke kameroad mit wur. Ze vochten zied aan zied. Zien kameroad kon mooi taiken. Zo muik hai een petret van de zeun. Dou 't kloar was mossen ze op petroelie. Ze luipen in een hinderloag en de zeun sneuvelde.
    Van zien kommedant mog hai mit um zien kameroad te begroaven. Noa de begroavenis gaf de jong de deur hom gemokte taikening aan de voader. Dai was der gloepens wies mit. Hai luit der 'n mooie lieste ummoaken en het schilderij kwam boven de open heerd te hangen.
    Het beef der tot de dood van de voader hangen.



    In zien testement har de man bepoald dat de 23 schilderijen en dai van zien zeun op ain vailen verkocht mossen wodden.
    Toun de dag aanbroken was wadden museumdirekteuren en ander rieke mensken toustroomt.oet de haile wereld...
    Het eerste stuk dat under de hoamer kwam was het schilderij van de zeun. Vailenmeester zedde in op 1000 dollar. Gain aine dai reageerde. Van doezend gung het mit honderd dollar underoet. Twaihonderd ruip de vailenmeester. Der zat een man in zoal dai het begon te vervelen en hapte tou. Ain moal, andermoel verkocht.

    Der gung ain zucht van verlichten dur zoal. Nou zolt begunnen.
    Vailenmeester sluig mit hoamer op lessenoar en zee: "Hiermit is de vailen oaflopen". Der wadden woedende reakties. Men was ontdoan.
    Vailenmeester gaf oetleg. In 't testement was bepoald dat hai of zai dai het petret van de zeun kochde, aal andere stukken op de koop tou kreeg. Zwoar teleustelt verluiten aal mensken de zoal.

    Ik docht der nog aains over noa. Joa, dai DE ZEUN (onze zoaligmoaker) nait wil krigt van God gain hoeske op de neie oarde dai komt.


    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Oll en nei.  
     

    "t Joar zit der al bienoa weer op. De doagen binnen veurbie vlogen.. Ain nei joar lig veur ons.
    'k Wait nait hou joe dat gait, moar ik soes dan voak even weg in 't verleden. Dat krieg je ja as je older wodt.

    Zo doch ik lest aan Albert Pinkster bie ons in 't deurp. Albert ston bekend as ain klokjebruier. Hai was voak under de eulie. Zodounde kwam hai nooit in kerke. Allain mit oll en nei ging Albert wol. Olljoarsoabent en neijoarsmorgen zat Albert der. Nuchter en al. Neijoersmorgen stonken de maaisten nog ain uur tegen de wind in noar jenever. Toun domdie Waalkens kwam, vuil het hom op dat Albert nooit in kerke kwam. Hai zuchde Albert op en pruit der mit hom over. Albert har zien antwoord al kloar. Och domdie ik zit joar oet joar in in kerke". Domdie begreep der niks van, moar olderling Lutjeboer het hom het oetlegd.

    Gelukkig mochen wie 't oafgelopen joar elke zundag weer bie mekoar kommen om het evangelie te heuren. Dat is ain groot veurrecht. Der binnen miljoenen mensken dai doar van verstoken binnen. Deur zaikte bin ik ook al 'n poar moand nait west. Ik mout joe vertellen dat ik dat mis. Moar op 't ogenblik is't nait aans.



    Ook gingen mien gedachten weer terugge noar vrouger bie ons thoes. Zo um kwart veur twaalm pakte ons pabbe de biebel en las mit ons psaalm 90. Gebed van Mozes , de Godsman.
    Er is mie altied bie bleven de zin. Indien joe zeuventig of tachtig joar binnen, wat doar bovenop komt is muite en verdrait. Dat is voak woarhaid. Gelukkig binnen der ook mementen van veul plazaier. Dai gewoonte hebben mien vrauw en ik ook weer oppakt en het dut ons baiden goud.

    Joe aalmoal wens ik veul heil en zegen veur 2011. Der is aaine dai veur ons zorgt en dat gef vertrauwen veur elke dag dai wie van onze Schepper kriegen.

    Ook het komend joar zel ik mit mien gedachten voak trugge denken aan vrouger. Nou was vrouger nait aaltied beter moar der valt ook veul oet te leren.
    Het gait joe goud under de zegen van de Almachtige.


    naar:  boven  of naar:   Home
     
      De Hedder.  
     

    Poar moand leeden har Roelf Stoel het volgende verhoaltje in zien preek. Der zat daipe gedachte in. Ik wil het in mien aigen woorden veur joe opschrieven en in joen aigen toal.

    Het zel in de vieftiger joaren van veurige aaiw west wedden. Vrouw Hoekstroa, 75 joar old, en gewone aabaidersvrouw van pladde land in 't Oldampt. Viefeentwintig joar leden was heur man hengoan. Op zien staafberre har hai in zien psaalmboek schreven: de Here is mien Hedder, en ook dient.
    Zo wol hai zien vrauw nog woorden mit geven dai heur kracht zollen kennen geven veur de tied dai kwam en zai allain mit heur kinder wieder mos.

    De jonge domdie dai net in 't deurp kommen was har heur thoes opzeucht en toun had ze hom dai woorden dai heur man vlak veur zien overlieden opschreven har loaten lezen.
    Roem 'n joar loater was domdie weer langs kommen. Hai zee: "vrouw Hoekstroa, het bestuur van de vrouwenvereniging het mie vroagt um volgende weeke dunderdag de oavendopening te doun. Nou wil ik geern dat ie aan 't ene psaalm 23 veurlezen. Vrouw Hoekstroa was stil. Zai kon zuk ter niks bie veurstellen. Zai veurlezen? Dat deden toch aaltied doames van 't bestuur. Nog nooit was ze veur zowat vroagt. Ze keek dan ook stil veur zuk oet terwiel der 'n troane oet heur ooghouk rolde. Domdie zee niks en lee de hand op heur scholder en vertrok zunder verder nog wat te zeggen.


    Dai bewuste dunderdagoavend gung domdie achter lessenoar stoan en dee zien meditoatie. Dou zee domdie: ën nou zel vrouw Hoekstroa ons psaalm 23 veurlezen. De anders direkt snoaterden doames wadden moesstil Vrouw Hoekstroa veurlezen? Veurzichtig ston de olle vrouw op en har heur biebeltje vast in handen klemt. Eerst har ze heur Grunniger biebel mitnemen wilt, moar noa riep beroad har ze dat moar nait doan.
    Doar ston ze achter de lessenoar en mit krachtige stem las ze:
    De Heer is mijn Herder, mij ontbreekt niets
    Zelfs al ga ik door een diep dal van duisternis
    Ik vrees geen kwaad
    Want Gij zijt bij mij
    Uw stok en uw staf vertroosten mij

    Ik zal in het huis van de Here wonen
    Tot in lengte van dagen.

    Het wur daip stil. Stil …. Allain moar stil
    Toun ston domdie op en zee "Vrouw Hoekstroa, wie kennen de psaalm, moar joe kennen de Hedder." Wat um over noa te denken, dat was ook Roelf zien bedoulen.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Drokte.  
     

    In 1744 vergung het oorlogsschip de HMS Victory. Dit schip ston bekend as het beste schip dat ooit bouwd was. Moar het vergung, zo as dat hait, mit man en moes in 't Knoal, vlakbie 't ailand Alderney veur de kust van Normandie. Zo'n 1100 man vonden doar het zeemansgraf.
    Begun veurig joar wer 't vrak vonden deur een Amerikoans bagingsbedrief en het wur noar boven hoalt. Ze vonden 100.000 golden munten en honderd kopern knonnen. Van de mensken hebt ze niks weer vonden.
    Toch kommen dai mensken ook weer boven woater. Zo druk ik dat moar even uut. In openboaren 20 stait ja: ook de zee gef zien doden weer.

    Dit verhoal dee mie denken aan 'n hail aantal joaren leden dat ik bie Albert Maims kwam. Albert woonde allain boeten een deurp aan een zandweg. Hai keek oet op het kerkhof. Leek mie nou nait zo mooi. Albert was der aan went en hai muik zuk der nait drok om.


    Oll Maims muik riezen bezems en doar was ik noar op zuik. In de loop van ons proatje zee ik:: Ie wonen hier ook moar ainzoam Maims. Och jong doar bin ik ja al joaren aan went. Zo ast waist, men zegt ja alles went.

    Ik har mien bezem onder arm en har betoald, 25 stuver. Toun ik op fiets stappen wol zee oll Albert: Waist doe wol dat het hier aainmoal hail drok wod? Ik zee, nee dat denk ik nait, of gemainte mot bouwplannen hebben. Dat liekt mie nait.
    Toch wod het hier op een dag verschrikkeluk drok. Dat is op de dag dat Jezus trugge komt, want den zellen aal dei mensken dei hier begroaven liggen opstoan oet de dood.
    Waist mie jong, as doe zodoamee in hoes komst most dat gezang es lezen:
    Ains as de bazunen klinken, en de menskenstroom begunt.
    Ik heb Albert Maims dat beloofd en road joe aan dat ook moar weer aains te doun.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Prilmoand.  
     

    Pril hef wol wat. Wie vieren dan Poaske. De opstanding van Jezus oet de dood. Nei begun. De natuur komt weer tot leven. Ook binnen wie in pril 1945 bevrijd van de Duudsken. Moar der is nog meer.

    Op 12 pril 1961 vloog de eerste mens um de oarde. Dat was Joeri (Yuri) Gagarin, ain Russe.
    Hai vloog in de Vostok I. Hai gung ain keer um de oarde. Dat was ja ain prestoatie van jewelste. Doar hadden ze de Amerikoanen ja bie de neuze nomen. Gagarin mog nooit weer de ruumte in. Ze wadden doodsbenauwd dat hom wat overkwam. Hai was ja 'n uuthanbord veur de Russen.
    Joeri mos overal lezingen geven. Zo kwam hai ook in 'n wat klainere ploats en wur toujuicht. Mensken moggen ook vroagen stellen. Ain van de mensken vruig: "Kameroad Gagarin, bist doar in de ruumte God ook tegenkommen?". Nou doar hof dai kameroad en aal aanwezigen nait bange veur wedden. God beston nait, want aans was hai hom ja wol tegenkommen. In de buurt ston 'n olle boer en dai zee tegen de mensken om hom tou: "Wat 'n wonder, hai zol moar us uutstapt weeden"..



    Moar zeuven joar loater [op 27 meert 1968] is Joeri Gagarin God wol tegenkommen, want toun het hai zuk doodvlogen in ain MG 15 stroaljoager.
    Zo kommen wie aalmoal ains God tegen. Want der stait in de Schrift dat wie aalmoal veur de rechterstoule van God kommen te stoan. Doar ken 'n mensk tegenaan zain. Moar zundagmorgen hebben wie heurt dat wie vrijpostig tot God kennen goan, want Jezus het de weg opendoan. Wie kennen nou aal zo bie God, de Voader, binnenlopen. Wat 'n wonder van genoade.

    Elk dai geleuft in het wark van Jezus zel veur aaiwig bie God wedden. Wat ain veuruutzicht dai dat geleuft.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Timo.  
     

    Kerstdoagen liggen al weer 'n poar weken achter ons. Tiedens de Kerst op zundag in kerke las Geertje een aibelsk mooi verhoal veur. Elk luustert ja op zien aigen menaier noar zo'n verhoal. De aine keer blift joe dat laankl bie en aander keer bin je 't zo weer vergeten. Dit verhoal is mie bie bleven en zel mie volgens mie ook aaltied bie blieven.

    Nog even in 't kort. Timo, zo haaide hai volgens mie, moch van zien moeke 'n kerkststallegie kopen. Ze gungen soamen noar winkel en Timo koos n mooie oet. Winkeljuffrouw pakde het in. Een schoap dee ze bie Timo in buutse.
    Toun ze toes kwammen blleek dat het kindje Jezus der nait bie zat. Vergeten in te pakken vanzulfs, of verloren underweg. 't Jonkie gait der tussenoet en op zuik noar kindje Jezus. Eerst noar winkel, moer dai was aal dichte. Hai doch aan zien tande, mor dai was nait toes. Hai kwam langs kerke en doar heurde hai mooi zingen en hai bleef wachten, want door zol tande wel weeden en dai wos vast wel hou hai aan kindje Jezus kommen kon.
    Kerke gait oet, mor tande zuch hai nait. Hai gait stiekum noar binnen, misschien vind hai doar kindje Jezus wel. Moar even loater gaat deure van kerke dicht. Hai is allain en is mui. Hai gait op een baanke liggen en vuilt wat in binnenbuutse. Och 't schoap. Mor wat is dat? Der zit ook nog wat in aander binnenbuutse...... En woarempel ain pakje en doat in kindeje Jezus. Timo valt in sloap en as hai de volgende morgen wakker wodt komt koster der aan. Aal mensken oet stroade wassen ja aan 't zuiken. Zo komt Timo mit kindje Jezus weer toes.


    Veur mie zitten der daipe gedachten in dit verhoal.
    Op zuik noar Jezus. Ik denk dat der hail veul mensken op zuik binnen. Ik heb ook laank zorgt. 't Zuiken mot je nait te gauw opgeven.
    Dan vuilt hai 't schoap. Veur mie is dat het verloren schoap. Dat bin ik dus en doarnoa is Jezus ja op zuik. Dan denk je voak dat Jezus nait in de buurt is. Ver weg, nait beriekboar. Toch is hai hail dicht bie, want Hai zit ast woarre in ons binnenbuutse (ons haart).

    As wie ontdekken dat Jezus ons gain moment allain let ploetern moar ons genoadig noabie is kennen wie sloapen zunder zorgen. Psaalm zegt het ja: ik ken goan sloapen zunder zorgen, want sloapend kom ik bie Joe toes.
    Zo zel elk op zien menaier noar het verhoal luustert hebben. Ik zel 't nait vergeten.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Geleuven en vertrauwen.  
     

    Joaren leden toun ik nog in Den Haog woonde kwam der op 'n aobend een akrobaot in de straode. Hai spande van de aine flat noar de ander een koabel. Toun muik hai inde buurt ain hoop lewaai. Volk kwam noar boeten en hai ston op de flat mit zo;n tn toeter en ruip: "geleuven joe dat ik over de koabel lopen ken noar overkaande?". "Joa", ruipen wie aalmoal.
    En joa heur der luip over de koabel noar ander kaande, ongeveer dikke twintig meter.
    Hai luip ook weerom. Toun vruig hai, noa dat hai nog een poar keer hen en weer lopen har,"geleuven joe dat ik der ook mit dizze koare overlopen ken?". "t Was een koare mit holle velge/ Wie ruipen mitnander "Joa, dat kinst ook wol". En joa heur hai luip mit koare noar de overkaande en weerum. Toun ruip hai "wel komt der noa boven en gait in de koare zitten as ik noar overkande loop?". Toun wast stil. Gainaine zee nog wat. Wie geleufden hom wol, moar vertrouwende hom nait. Hai borg de boudel op en pakte zien bakje mit klaingeld en ging der vandeur.


    Wie goan mitnander het neie joar 2010 in. God het de levensliene trokken veur ons allemoal. Woar dai oafbrekt waiten we nait. Ligt in toukomst verborgen. Woar het mie nou omgait is dit. Elke zundag zeggen of zingen wie dat wie geleuven in God de Voader, in God de Zeun en in God de Hailige Gaaist. Moar vertrauwen wie Ze ook?
    Wie geleuven dat God mit ons gait in 2010, moar vertrauwen wie der ook op dat hai, as onze levensliene brekt, ons opnemen zel in Zien riek. Vertrauwen wie ook op Hom as der wat slims mit ons gebeurd?

    Mien wens voor ona allemoal is dat wie ons mit ziel en lichoam toevertrauwen aan Hom. Nait allain geleuven moar ook vertrauwen. Hai is dat weert, want Hai hef alles veur ons doan.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Duustere doagen.  
     

    Wie binnen weer aankommen in de duustere doagen veur Kerst. Veur hail wat mensken is dat nait de mooiste tied van 't joar. Zulf vind ik dat wel ain mooie tied. Het dut mie altied weer aan mien jeugd denken, dou ik nog aain klain kereltje was. Ik zat dan bie mien moeke op schoot, int duustern, en keken de weg oaf . Wie zaagen fietslampkes. Wie wachten dan tot mien pabbe van 't waark kwam. Dat was zo tegen goud zes uur 's oavens.

    Zo tegen sunt meerten zong ik dan het volgende veeske (wie konden der moar aaine).

    Sunt, sunt petitiejoar
    Dat ik mit mien lichie goa
    Mien lichie wil nich branden
    't is veur joe gain schanden
    geef mie 'n appel of 'n peer
    kom veut 't haile joar nich weer
    geef mie ain centje in mien hand
    want mien keerske is opgebrand.




    Mit dat veeske gingen wie as kinder dan ook lang de deuren. As 't hail mooi was mit 'n uutgeholde vouderbiede, zo'n roze, mit doar 'n keerske in.

    Tegenwoordig zingt ze ja al soorten veeskes. Moar plazaier is der nog even groot om.
    Noa sunt meerten begon mien moeke mie kesrtveeskes te leren. Zo al wachtend op ons pabbe zongen wie dai dan. Verwachten , doar zit ja 't woord wachten in. Wachten is nait 't mooiste wat der is. Denk moar aan wachtkoamer bie dokter.

    Toch goan wie nou weer vol verwachten noar het Kerstfeest en wie zelden der in kerke ook weer over zingen. Op bepoalde momenten denk wie ook vol verwachten op de twaaide komst van Jezus. As Hai weerkomt op de wolken en alles nei zal moaken. Dat zel mie wat weeden.
    Mooie Advent wens ik joe tou..

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Luttje Jampie.  
     

    Hilvert Wessels en de vrauw hadden een toom kinder. Zundoags gungen ze mie nander noar de kerke. Vrouwluu zatten links van de manluu. Hillechien zat mit heur vief dochters dus links en Hilvert mit de vaier jongs rechts. Lutje Jampie was zes joar en heurde dus aigenlieks bie Hillechie te zitten, [want tot hun twaalfde joar heurde je bie moeke te zitten] moar umdat zai al vief wichter koest mos hollen, zat hai bie zien pabbe in de bamke. Zo wadden de toaken ja redeluk verdaaild.

    Domdie har dai morgen prekt over de tekst: Die dorst heeft die kome en drinke het water des Levens om niet. Jampie har de gedachten der goud bie, wat maisten nait het geval was. Moar nou har hai goud luusterd. Hai kreeg al meer dorst. Hai wol dat moar gouw doun was. Moar een preek in dai tied duurde wel aain uur. Jampie begun al wat te draaien en har al 'n poar moal een tik had van Hilvert. He, domdie zee nog aains: Die dorst heeft die kome en drinke het water des Levens om niet. Aomen.



    't Aomen was der nog moar net uut of Jampie schoot uut baanke en luip noar preekstoule en luip de trapen op en zee : Domdie ik wil groag wotter, want ik heb zo'n dorst. Domdie pakte glas wotter, dai nog half vol was, gaf het aan Jampie en dai dronk het in ainmoal leeg. Hai zee: dank je wol domdie, ik har ja zon dorst. Toun Jampie weer zat en even stief deur pabbe bie aarm pakt was zee domdie: Gemeente, die niet wordt als een kind kan in mijn rijk niet komen.

    Hou 't wieder goan is mit Jampie wait ik nait, want het groode gezin van Hilvert en Hillechie is noa een poar joar goan emigreren noar Canada.

    Toun mie dit veurval te binnenschoot docht: Joa onze Voader in de Hemel but ons elke dag dat levende wotter aan, veural in Zien woord. Geleuven wie dat nog en vertrauwen wie der ook op? Joa toch, want as wie van dat levende wotter drinken (genoade wotter) den zellen wie dat aaiwig drinken. Het beste veur ons mot ja nog kommen. Nog een vroage: binnen ie al kind wodden, want Jezus zeg: dai nait wodt as een kind kan in mien riek nait kommen.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Moed.  
     
    Ie denken misscain dat ik nou aain stukkie goa schriemen in 't nederlands, moar dat is nait zo. Het zit zo. Bie ons in 't dorp woonde Aike de Boer en dai gung noar kweekschoule. Tegenswoordig hait dat de Pabo. Aike was wat laank veur zien leeftied en har 'n bepoalde humor. Beetje dreuge. Ie kennen dat wel.

    Leroar Nederlands har de jongs en wichter opdracht geven om aain opstel de schrieven over "moed". Elk har der flink zien best op doan. Aaine schreeef over een brandweerman dai een klain kind uut 'n een brandend hoes hoalt har. Weer 'n ander schreef over aain vrauw dai een jonkje uut daip hoalt har. Zo wadden der hoal wat verhoalen over moud ontstoan.

    Aike har ook schreven over Moed, mor nait over moud. Moed woonde bie ons in 't dorp en elk kende hom. Hai har 'n kruudenierswinkeltje. Verder har hai ain groode snorre met van dai krullen aant uutende. Moed, veur de ollern Jansie snorre en veur ons jongeren snorre Moed, kon prachtige verhoalen vertellen. Ik zel joe der nait mit vermuinen.



    Spul was deur de jonge luu inleverd en dou ze het trugge kregen, behalve Aike, hadden ze aalmoal een dikke voldounde. Hai har 't pepier van Aike nog in de handen en begon oet te voaren. "t Gung der heer zo as ze laroar nog nooit zain hadden, Aike mos doadeluk de klaasse verloaten en zuk melden bie direkteur. Direkteur, aal wat oldere man, vruig Aike hou hai doar nou wel bie kommen was. Hai har toch wel begrepen van laroar bedould har. Joa, Aike, har dat wel begrepen moar kon 't nait loaten over Moed te schrieven. "LOat mie dat dan aains lezen" zee direkteur. Under 't lezen mos de man of en tou wat gniffeln. Kwam op deele dat Aike asnog een opstel mos schrieven over "moed". Direkteur har zegt: "Hest nou wel begrepen zeker, want der is best moud veur neudig om 't zo te doun zo ast doe doan hest.

    Direkteur har nog mit leraor proot en hom der van overtuugd dat hai dat toch moar as dreuge boerenhumor zain mos." Dou dien veurdail der mit jong en bekiekt moar zo dat der verdaipens in Aike zitten. Der kan best meester oetkommen".Hou kwam ik nou op dit verhoal? Ik las aain dizzer doagen dat Jezus zee: Heb goude moud, ik hebt aal overwonnen, zunde, dood en graf. Doarum kunt wie ook zeggen: Ik heb goude moud, want 't komt aalmoal goud.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Drai Gees.  
     
    Hail vrouger hadden je in bepaolde streken plaggenhutten stoan. Zo was der in Onstwedde een stroade dai de noam Luringstroade kreeg. In de volksmond is dat nog joaren Huttenstreek bleven. Langzoamerhand wudden dei hoeskes van stain opbouwd. Gain spouwmuure, mor gewoon aainstains. Kolle boudel zal dat west weeden, misschien wol koller as een plaggenhudde.
    Hou 't ook west is, nou stoan der mooie hoezen dai best ain poar cent kosten.

    Moar even trugge noar vrouger. Aan 't enne van de Huttenstreek woonde Baralt Geertsemoa. Barreld was vrijgezel bleven. Hai har van zien hudde ook ain stainen hoeske mokt. Barreld was wel een beetke bizunder. Veur dai tied was hai vrij laank oetvallen en mos hai dus altied gebogen deur de deure. Verder was hai wat kunstzinnig aanlegd. Hai kon aibelsk mooi sier letters moaken. Zo schreef hai veur de kinder dai van zundagschoul oafmossen umdat ze twaalm wodden wadden, de noam in 't bibeltje dat ze dan mit kregen. Aibelsk mooi en hai deed 't veur niks.

    Nou was der nog wat bezunders. Hai har zien veurdeure rood faavd. Aal ander deuren wadden ja gruin. Boven aan de deurposte hadden drai letters faavd .Boven deure een bordje mit 'n grode G en twai klaine gees.


    Gain aaine wos wat dei drai letters betaikenden en men wol der ja ook nich noar vroagen. Albert Maaims kun zien neischierigheid nait de boas en dai har Barreld der noar vroagt. Barreld hart oetlegd. Dai groode G stait veur Genoade. As ik deur de deure mout dut mie dat denken dat ik leef van Genoade allain en dat ik mie bukken mout veur Jezus mien Hailand.
    Achter dei deure ervoar ik groatie, vergeven van mien zunden.
    De andere gee stoat veur groatis, het kost niks, nou niks… Ik mout alles van miezulf deele leggen en mit lege handen deur dai deure goan.

    Albert har der wieder nich over proot, moar elke keer as hai langs Barreld zien hoeske luip docht hai der aan. Toun Barreld het tiedelukke mit het aaiwige verwisseld har, toun har hai dat aan domdie verteld en domdie har sproken over Jeuzus, de Deure. Wat zolt mooi wedden as wie figuurluk ook zoon deure in ons leven hebben, want dai deur DE DEURE binnengait hef aiwig leven.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Poaske 2009.  
     
    Nog ain poar doage en dan ist weer Poaske. Feest van 't opstoan van Jezus oet de dood. Dan goan wie noar kerke um dat mooie evangelie te heuren en der over te zingen. Vrouger was dat hail gewoon, moar tegenswoordig goan der nait zoveul meer. Joa, mit Kerstdoagen dan zitten kerken nog beheurluk vol.

    Ik goa mit joe ver trugge in de tied. Mien moeke har twai bruiers en dai moggen um de weeke noar kerke. Dat kwam umdat der ain poar schounen wadden. Op klompen noar kerke was der nait bie. Wie gniffeln doar nou um, moar in dai tied was dat aans. Oet eerbied veur God gung je in je beste klaier. Doar wur zulfs wol ains eten veur oetspoart. Nou kieken wie doar gelukkig hail aans tegen aan. Mor toch as ik doar over noadenk, har het ook wol hail wat eerbiedigs.

    Gewoonte was wieder dat as der wat neis aanschaft wur, dan gebeurde dat mit Poaske. Ik wait nog wol dat ons moeke zo ains in de vief joar 'n nei klaid kreeg. Dat was wat. Ze was der zenuwachtig van. Je wur ja van aal kanten bekeken. Veur ons kinder was dat mooi waark, want bie een nei klaid heurde ook neie houd. Doar zatten hail wat frutsels op en hadden wie hail wat te kieken. Ik heb hail wat stompen van ons moeke had umdat wie veuraan zatten mos ik ja aal achterum kieken en dat was nait de bedoulen.


    Dat ons pabbe een nei pakje kreeg kan ik mie moar ainmoal herinnern. Dan kwam Oving en brocht vracht pakken en dan wur in hoes paast en aaine oetzucht. Doar mos hai dan ook wol tien joar mit doun. 't Oll pakje wur dan oetlopers goud.

    Alles is ja nei mit Poaske. Jezus har aan 't kruus zegt: "Karwai is kloar". Op de daide dag ston Hai op oet de dood. Veur ons haf Hai dat doan. Veur ons het Hai de zunden wegdroagen, veur ons is Hai dood goan, veur ons is Hai opstoan. Mit Hom maggen wie aaiwig leven.

    Zo as ze eerder nei goud aanschafden mit Poaske zo maggen wie ons innerluk verneien mit Poaske. Wat goan wie ain toukomast tegemuide. Der binnen ogenblikken dat ik mie doar op kan verheugen. Gezegende Poaske.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Totoal aans.  
     
    Hail vrouger wudden der voak vehoalen verteld rondum de klompkachel. Der wadden mensken dai aibels mooi vetellen konnen. Haile verhoalen, waarin dair prooten kennen en de mooiste verhoalen wudden na een poar moal vertellen al man mooier.
    Zo wadden der aains twee poaters dai halveul mitkander pruiten over houd 't loater wedden zol als ze in de hemel kwammen.
    Ook heur verhoalen wudden al man mooier en mooier. Man ja, ze wossen nait of haur verhoalen ook woar wadden. Hou kwam je doar nou achter, want der was ja nog nooi aine trugge kommen. Ze pruiten mit kander oaf dat de eerste dai het tiedelijke met het aaiwige zol verwisseln de ander in een dreum zol verschienen om te vertellen of alles zo was as zai het der over had hadden. Poar moanden loater komt ain van de poaters te overlieden. De ander wacht op ain verschienen van zien kameroad. Ja heur, na poar weeke krig hai in ain dreum zien kameroad te zain en hai vragt: Taliter qualiter? Dat wil zoveul zeggen as, is 't zo as wie der over proot hebben. Hai kreeg as antwoord: Totaliter aliter, wat zeggen wil: totoal aans.

    Wie moaken ons toch ook wel ains een beeld hai ons hoeske bie Jezus wedden zel. Nou neem moar van mie aan dat as 't zo wied is, wie understeboven binnen van de pracht en proal.

    Nou is 't wel zo dat dat ons hoeske doar moar tiedeluk is, want ons echte hoeske komt weer op oarde te stoen, as Jezus trugge komt en ook dizze oarde nei moaken zel. Wat is dat ain veuruutzicht. Dat we bie al ons verdrait , um heur dai ons veurgoan binnen, toch de bliedschap smoaken van dit veuruutzicht. Leuf moar van mie dat het woar is wat ain laid zegt:

    Moar blied veuruutzicht dat mie streelt
    Ik zal ontwoakt Zien gloerie aanschauwen
    En verzoadigd wodden mit Zien Goddeluk beeld.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Poelo.  
     
    Zien echte noam was Boelo de Vries. Toch kon 't haile dorp hom as Poelo. Dat kwam omdat hai een pee zee woar he teen bee mos wezen.
    Poelo was in de oorlogstied een beetje fout west, nou een beetje… Goud fout west. Hai har doar zien straf veur oetzeten en weer trugge kommen. Zien aigen spul was verbeurd verkloard en zo kwam hai te wonen aan 't voutenenne, de Krommewieke. Doar woondn nou nait de rieksten en zai nammen het ook nich zo nauw mit de regels, veural nait dai van de kerke.
    Bekende oetsproak van Poelo was as hai int cafe aant biljarten was: "Jan, dou ons der nog even aaie in, want wie kennen ja nait met ain pain um piljart tou".

    De groode kerke har besloten dat er ain nei orgel kommen mos. Dai kosde meer dan honderdoezend gulden. Een bedrag woar joe 't zwait van op de kop stun. Kerkeroad har besloten dat der een lieste rond mos woar elk zien biedroage optaiken kon. Nou har der gain aine belang bie om langs de hoezen van de Krommewieke tegoan. Doar vuil gain eer aan te beholn. Van de mensken dai der woonden kwam bie nooit aine in kerke, loat stoan dat ze veur 'n orgel wat over hadden.
    Haarm Sloots har zegt: "As der dan gain ainne wil, den zel ik dat wol doun". Haarm was op stap goan en har nich veul oplopen. Hier en doar rieksdoalder en dat was 't dan wol.

    Hai kwam bie 't hoes van Poelo en ruip aan deure "Volk". "Kom der man in", heurde hai.
    Zo zat hai bie Poelo en de vrauw aan toafel. Haarm dee zien verhoal en verwagde nait veul.
    Poelo pakde de lieste en luip noar 't veurenne en kwam terugge mit lieste en geld in de hand.
    Haarm keek noar 't bedrag en vuil sikkom van stoule. Hai steutterde dan ook: "Man man Poelo dat is ja een vorstelukke gift. Ik wait ja nich hai 'k joe bedanken mout".
    Poelo zee: "Kiek Haarm wie waiten nog wol hout heurt. Wie kommn ja nich meer in de kerke, want ze kieken ons mit de nakke aan en doar ken ik mie ook nog wol iets bie veurstellen al zol je van kerkmensen anders verwachten. Wie geleuvn op ons aigen menaier". Haarm har knikt en zegt dat wat hom betrof ze ailtied welkom wadden.

    Wie waiten nog wol hout heurt. Wie geleuvn op ons aigen menaier. Door heb ik een tied over noa docht. Ook van doage aan de dag heur ik dat "wie geleuven op ons aigen menaier". Man nou las ik ain dizzer doagen in ain van de braiven van Paulus: der is moar ain Evanglie, en dat is het geleuf in Jezus de Zeun van de leemdige God, dai kommen is om veur ons te betoalen en zo wodden wie oet Genoade zoalig. Der is alzo moar ain geleuf.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Bie opbod.  
     
    Wie goan joaren trugge in de tied.
    Men har 'n neie domdie kregen. Jonge vent. Zol wol neimootse meneuvels hebben. Der wer hail wat over oafproot.
    Over besluten nomen op kerkeroadsvergoaderingen wordt de gemainte op 'n bepoald moment in kennis stelt. Veur dai tied wur der nich over proot. Albert Maaims har zuk de bek veurbie proot. Leste vergoadering wast der hait aan tou goan. Het was 'n gebroek dat op neijoarsdag noa de kerkdainst de ploatsen in kerke bie opbod wudden verkoft. Doarvan most traktement betoald wodden. Domdie har zegt dat dat nait noar de wil van Jezus was. Zien hoes was veur aal mensken en dai konden zitten goan woar ze wollen. Het was toch te gek veur woorden har hai zegt dat ol mensken mit reumetiek, dai nait betoalen konnen, achteraan bie 'n tochtige deure zatten en een rieke jonge boer mit zien gezin vlak bie de kachel zatten. Zo ast voak gait wadden der veur en tegenstanders. Jans de Groot har domdie dudeluk moakt dat hai zien traktement dan wol kon vergeten. Domdie har zegt dat der 'n lieste rondgung en doar kon men op aangeven houveul vrijwillige biedroage ze dat joar zollen geven. Doar har hai bie zegt dat vief gulden van 'n abeider nog altied meer was dan honderd gulden van 'n rieke boer.

    Ten enne road hadden ze besloten um het er moar op aan te loaten kommen.
    Noa de dainst har domdie oetlegt wat der was besloten. Alhouwel dat eerst vandoage bekend mog wodden, har hai begrepen dat ze het der al laank en braid over had hadden. Jans ten Hoave vruig 't woord en zee: Ik bin der op tegen, want mien grootvoader en voader en non wie hebben joaren de baanke achter de olderlongen had en dai wil ik nich kwiet. Loat joe dat goud zegt weden". Domdie har zegt: Ten Hoave dan kom je toch um half negen al noar kerke. Der was een lieste rondgoan en wat bleek der was twintig pecent meer op intaikend dan de joaren der veur bie opbod ophoalt wur.

    Zo kon elk goan zitten woar hai wol. Ten Hoave zat zundags al um half negen met vrauw en kinder in kerke. Noa een half joar was elk der aan went.

    Jezus neudigt ons elke zundag noar Zien hoes en wie kennen goan zitten woar we willen. Wat mie opvalt, duer al dai joaren hen, dat bienoa elk op zien aaigen stee zit. Zo is 't ja goud en tot ere van God de Here.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Je wait moar nooit.  
     
    Bin je een beetje bekend op 't Hoogeland? Nou doar stoan groode boerderijen en dai stoan dan ook nog een halve kilometer oet 'n kander. Veul proat hebben ze nait aan mekoar. Elk is drok aan 't waark op zien aigen laand.
    Nou was het vrouw Broekemoa opvalln dat boer Zwiers en de vrauw zundoags tegen ain uur of negen in de auto langs heur boerderij reden en dan tegen een uur of elven weer noar hoes reden. Ze was aibelks neischierig woar dai hen gungen. Ze zee tegen heur man, dat hai der aains noar vroagen mos. Broekemoa har wat mompelt en toch had hai, toun hai Zwiers mol tegenkwam der noar vroagt.
    Zwiers har zegt dat hai der laiver nait over pruit, moar aan Broekemoa wol hai dat wel vertelln. Wie goan zindoags noar kerke. Wel een beetje oet de buurt, dan valt het ja nait zo op. "Want", har Zwiers zegt "waist ja nooit woar 't goud veur is. Stel dat der toch wat van woar is. En boat het nait het schoad ook ja nait". Doar was proat mit oet.
    Hou't verder goan is mit Zwiers en de vrauw wait ik nait.
    Ik denk wel aains bie mie zulf, zollen der nou nog mensen weeden dai noar kerke goan mit de gedachte "je wait moar nooit woar 't goud veur is? Ik bin wol aains bange van wol. Och 't is ja toch moar een goud uur. Wat denken wie kerkmensen dan van dai luu dai je bienoa nooit in kerke zain. Hebben wie doar aain oordail over? Nee toch, hoop ik, want ons komt het oordail nait tou.

    Luther hef ons leert, op grond van Gods woord, dat wie zoalig worden deur het geleuf en nait oet de waarken. 't Is enkel genoade.
    Toch is 't wol goud om noar kerke te goan, want allain geleuven is aain muilukke zoak. Denk moar aan aain teste, dai ze vrouder in stoove hadden. As der aain aierkoole in lag ging hai gauw oet, moar as der vaiere in lagen bleven ze laank waarmte geven.

    Hou 't ook is, elk mout het moar mit zien aigen gewaiten in 't reine brengen. De Hailige Geest wil ons ook nou leren wat wie doun mouten tot ere van God de Voader.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Klokke luuden.  
     
    Olle kerken hebben maistieds nog een klokke. Neimootse kerken hebben maistal gain klokke meer. Woar ik geboorn bin hadden wie twai kerken met een klokke. Mooiste was dai van d'olle toren. Zotterdag um zes uur wur hai luudt. Dat betaikende dat het waark der op zat. Zes doage zel je aabaiden en op de zeumde dag zel je rusten. Wie zollen nou zeggen, dan wur 't weekend inluud. As der een begravvenis was wus klokke ook luud. De mensen wudden der dan bie bepoald dat ook zai ains de weg van alle vlais zollen goan. De klokke ruip ze as 't woare op um noa te denken over tied en aaiwighaid.

    Zundags um half negen wur klokke ook luud. Dan ruip de klokke as't woare mensen op um noar Gods huus te goan en te luustern noar de busschop van genoade veur zundoaren. Um half tiene wur der weer luud, dan wos men dat de dainst begonnen was en dai nait goan wadden kregen de tied um noa te denken woarum ze nait goan wadden.
    Het luuden op zoaterdagoabent is uut de mode roakt volgens mie. Jammer. Zundags wodt der nog wol luud. Volgens mie binnen der nog kerken dai un half negen ook nog aan de belle trekken. Kom mit ons en dou as wie. Veur aanvang van de dainst wodt der ook nog luud. Goud gebruuk. In ons kerke wodt der ook luud as de veurganger het Onse Voader bidt. Dat is ain hail mooi gebruuk. De vroage is of de mensen in de buurt dat nog waiten. As ze 't nait meer waiten mouten wie ze dat aigensliek vertellen. Moar hou? Misschain moal een stukje in de kraande?

    Aal mit aal ropt God de Voader ons deur de klokke zundoags noar Zien huus um doar onze zunden te belieden en vergeeven te vroagen veur het kwoad deur de weeke hen doan. Doar klinkt dan ook het wonder mooie evangelie, dat de Voader ons deur het waark van Zien zeun ons vergeft en dat in ons haart toupassn wil deur de Hailige Geest.

    Wie blieben dan ook klokke luuden, of nait den?!
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Sloapen.  
     
    Wie goan 'n hail enne trugge in de tied. De tied toun kerels en vrouwluu nog elk aan kante van de kerke zaaten. Kinder under de twaalf joar zaaten bie de vrouwluu. Toun duurde 'n kerkdainst al gauw twai uur. Kerels waarkten nog zes doage in de weeke van zesse tot zesse. Ast dan in tied van koren inhoalen was dan wur 't ook wol aains negen uur veur ze in hoes wadden. Dan mossen ze nog in tobbe. Ken je noagoan dat ze zundoags nich al te fris wadden. Het gebeurde dan ook nog aains dat der hier oaf doar aaine in sloap vuil. Der wadden hail wat kerels dai, as ze vuilden dat de ookleden heur dichte zakten, stoan gungen. Dat was in dai tied hail gewoon.
    Loater kregen kerels zoaterdags smiddags vrei en zatten haile families bie mekoar in de banke. Elk har zowat heur aigen stee.

    Ol Geert Baikes zat bienoa veuraan in de houke, tegen de muure aan. As preek begon dee hai de ogen dichte en leek het asof hai sluip. Domdie was dat al 'n hail tied opvallen, moar wos ook nich recht hou hai der mit aan mos. Hai pruit der us over op kerkeroad. Der mossen toch moar aains 'n bruiers hen om der over te proten. Jans Haarms en Kees Knel kwammen der aains over proten. Dat was nait 't mooiste waark. Hou pakten je dat aan.
    Kees Knel ston bekend dat hai recht veur de roap was en zee dan ook: "Geert wie willen 't even mit die hebben over dien sloapen under de preek. Hou zit dat? Kenst de gedachten der nich bieholden?" Zo dat was droet. Nou moar oafwachten hou Geert Baikes van zuk oafbeet.

    Geert zuchde 'n poar moal en zee: "Ik wil die Kees ook 'n vroage stellen. Woar hef domdie vattien doage leden over preekt?" Kees zat mit 'n rooie kop veur zuk oet te kiekn en keek ook schuun noar Jans Haarms. Gain van baiend wos woarover domdie preekt har. Nou zee Geert, dan zak joe helpen. Ie hadden dat toch wol mouten waiten, want het gung over sloapen. Domdie preekte over: "Ken je dan nich ain uur mit mie woaken?" Nou je bie mie komt um over mien sloapen in kerke te proten, har je dat toch wol mouten waiten. Baide bruiers hadden 't zwaait op de kop stoan en wollen der geern vanduer.
    Ik zal joe oetleggen woarum ik tiedens de preek de ogen dichte heb. Den wor ik nich oaflaid deur al dat geschoef en gedou.
    Ik neem joe nich kwoalik dat je kommen bint. Ik zai dat je der geern vandeur willen. Nou, bruiers, ik wens joe tou dat je vannacht goud sloapt en in 't vervolg wat beter de gedachten bie de preek holt.
    Veur mien gevuil hef ol Geert Baikes dat ook tegen mie zegt.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Uutdoaging.  
     
    Mien klainkinder hadden van de weeke vakantie. Dat dee mie denken aan de tied dat wie ook vakantie hadden van schole. Wie trokken dan mit vaier kinder Dokter Hommesbos in. Dat was ain stukje oer Westerwolde, zo as dat er aaiwen legen har. Um doar te kommen mossen wie 'n hail enne rondlopen. Wie konden ook deur het bauwland en dan mossen wie over een vrei braide sloot springen, dat scheelde ons wol een kwetaier lopen. Nou was ik de klainste van het stel en ook nog klaine pootkes. Mien kameroaden sprongen der over en redden het net. Ik ston te twieveln of ik ook zol springen of umlopen. De drai aan de overkaande begonnen te roupen "Hai kan der nait over, hai kan der nait over". O ken ik der nait over? Ik nam een laange aanloop en sprong. Het mishotjede mie en ik kwam mit ain bain in 't woater. Hooze tot aan knai tou nat. Dus mos ik noar hoes. Ons moeke vertelde mie dat ik dom west was en ik mos mit de nadde hooze in kacheloven um het te loaten dreugen. Doar zat ik dan drai uur.
    Ik heb der wel van leert dat ik nait op heur oetdoagen in ging en in 't vervolg umluip.
    Dit verhoal dee mie denken aan Jezus aan het kruus. Twai kerels noast Hom doagden Hom ook uut: "Ast de zeun van God bist stapst van dat kruus of en hoalst ons der ook oaf. Wat een uutdoaging. Jezus har zoveul wonders doan, dus kon Hai dit ook. Ik har het doan, moar Jezus wos dat as Hai dat dee het haile plan veur de redding van mensen mishotjut was. Hai bleef hangen en ging dood aan 't kruus. Man goud dat Hai de zeun van God was en nait zwichte veur de duvel.

    Ik zat moar drai uur met poot in kacheloven en Jezus lag drai doagen in ain graf. Toun ston op leemdig en al. Wat ain wonder dat Hai tot leste tou deur ging. Wat ain laifde veur ons mensen. Wie motten der moar aaiwig dankboar veur weeden, want loater zeg Jezus: "Dai in Mie geleuft en het waark dat ik doan heb, zel aaiwig leven mit Mie.
    Wat ain toukomst wacht ons dai in Hom geleuven.
    Moar dai nait in zien waark geleuft, wat den???????
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      De stoule.  
     
    Stoulen binn der in aal soorten en moaten. Wie hebben eetkoamer- en veurkoamer stoulen. Dan bin der kinderstoulen en autostoulen en nog autostoultjes veur kinder. Wie kennen ook de preekstoule. Nou was dat vrouger in de volksmond de holten buksem. As je der even veur goan zitten ken je der nog meer bedenken. Schut mie nog aaine in 't zin en wol het melkstoultje. Dai wer onder kou zet en doar kon je dan op zitten om kou te melken. "t Was meer een krukkie, mit drai pooten.

    Hou kom ik nou bie stoulen?
    Ik las een verhoaltje van een oldere vrouw dai vertelde over heur verleden. Grootmoe woonde bie heur in en har een koamer met ain bedstee veur zuk zulf. Verder leefde ze mit hun gezin mit. Moar noa twaarm eten ging opoe oaltied even op berre. Ze schrift, wie gingen dan boeten speulen. Kroeppetje weg en dat soort spellegies. Ik bleef stoan bie koamer van opoe. Ze har troam open, want t was waarm. Ik keek noar binnen en opoe lag op knaien veur stoule en ik heurde heur biddn. Ze bidde veur ons Willm, Geert, Jantje, Willemptje, ons Albert en Hinnek.
    Dou heurde ik heur mien noam nuimen. Willen joe Here ook mit Hillechie weeden, dat zai ook een kind van joe wodden mag. Ik ston verbiesterd, dat opoe ook veur mie bidde. Ik zal joe eerlieks vertellen dat bin ik mien haile leven nait meer vergeten. Ailtied kwam dat in benauwde momenten in mien leven weer noar boven. Ik bin opoe der nog dankboar veur.
    Zulf kan ik mie nog veur de geest hoalen dat wie op kougange stoule stoan haddn. Poar moal in de weeke mos ik mit mien moeke noar kougange. Dan mos ik op knaien veur stoule en ons moeke gung achter mie ook op knaien en dan bidde ze veur ons allemoal, moar ook veur mie. Veul kan ik mie der nait meer van herinnern, wel dat ze vruig of de Here Jezus mie een schoapke wol moaken van Hom. Loater heb ik doar wel ains aan trugge docht en veural nou ik dat stukje van Hillechie las. God het heur gebeden verheurt, want ik wait mie ain schoap van Zien groode kudde.

    Zo'n stoule mossen wie aalmoal moar aanschaffen um der echt veur op knaien te goan of in gedachtens en zo bidden veur ons kinder en klainkinder, want God verheurt het gebed van rechtvoardigen.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Borduurn.  
     
    Mien pabbe har versleten longen. Door is hai ook aan overleden in 't zaikenhoes.
    Toun hai zien volkstoentje nait meer doun kon zat hai thoes. Wat mos hai nou goan doun? Ik kwam elke zoaterdag veur 't voetballen aan even bie hom. Toun ik der een kwam gooide hai gauw wat achter zien stoule. Ik vruig hom wat dat was. Hai zee dat mie dat niks aanging. Ik bleef moar deurdramman. In 't leste zee hai: "Moust mie nich oetlachen, moar ik bin aan 't borduurn". Ik zee dat ik dat knap van hom vond dat hai toch nog wat dee. Op mien vroage of ik even kieken mog. Zee hai : "Magt het zain as het kloar is, nait eerder".

    As ik der zotaterdags kwam har hai zien borduurwaark op schoot, moar omgekeerd. Ik keek dan aan de achterkaante en zag almoal slierten van droaden en kon der gain wies oet wodden. Ik vruig dan welaains "Pabbe loat mie dan even een klain stukje zain". Hail of en tou kreeg ik dan een klain stukje te zain. 't Leek mie wol mooi, moar ik kon der gain wies oet wodden.
    Noa een aantal weken was ding kloar. Toun mog ik het zain. Prachtig schilderij van de vrouw mit de braif, van Vermeer. "t Was aibelske mooi wodden. Zo hef hai hail wat stukken mokt, ook veur ander luu.
    Lest kwam ik het ding weer tegen en keek der mit bewondern noa. In aains schoot het deur mie hen, zo is 't nou ook mit mien leven. Wie kieken aan de achterkaande en zain ain wirwar aan droaden en kenden der gain wies oet wodden. Woarum mot dat aalmoal in mien leven gebeuren. God let mie der ja niks van zain. Joa hail oaf en rou 'n klain stukkie.

    Ains as wie an 't ene van ons leven bie Hom klommen zal hai ons loaten zain wat Hai van ons leven borduurt het en den zallen wie verboasd stoan te kieken en nait anders kennen dan op knaaien te vallen en Hom der veur te danken dat Hai dat zo mooi moakt het, terwail ik dogt dat het niks zol wodden. Mien hoope en verwachten is dat ik dat ains van mien God en Voader deur Jezus Christus te zain zal kriegen wat Hai van mien leven mokt het. Wat 'n veuruutzicht. Of nait den?
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Nachtmoalsdag.  
     
    Der binnen tegenwoordigs nogal wat doagen dai viert of herdocht wodden. Denk moar aan wereldaaierndag. Dag veur de vrede. Boompootdag en bid- en dankdag.
    Der binnen nog wel veul meer. Mouder- en voaderdag, nuim moar op. Zo is der in 't kerkeluk leven ook vair of vief keer per joar: nachtmoalsdag. Dit woord gebruuken wie nait meer. Wie hebben der oabendmoalszundag van moakt.
    Moar vrouger, ik ken mie dat nog goud herinnern, vruig mien grootmoe aan ons moeke: "hebben wie zundag nachtmoalsdag ?". Umdat zai doof was en lang nait allesmit kreeg vruig ze dat.
    Nou hadden ze de zundag veur het oabendmoal, veurberaiden. Den wur der preekt over dat wat het oabendmoal nou aigenlieks betaikend veur ons in dizze tied. De zundag der op wur der dan oabentmoal viert.
    Zit toch wel wat in omdat zo te doun. Joe verberaiden op de moaltied mit Jezus.
    Ik wait nait hou joe dat gait moar ik kom der maistied achter as ik in Kerkklokke kiek hou loat dainst begunt. Is dat nou wel zoon goude veurberaiden? 't Is toch nait niks wat wie dan viern.
    Het woord nachtmoalsdag sprekt mie biezunder aan. Doarum vind ik het oabendmoal op de dunderdag veur Goede Vreidag ook zo indrukwekkend. Dan ken ik mie dat veul beter indenken of inleven.
    Hou het ook is en hou joe der ook overdenken, het is toch aibelsk mooi dat Jezus dat zien volgelingen opdroagen het te doun tot Zien gedachtenis. 't Is toch elke keer weer ain wonder dat Hai zien lichoam en bloud geven het veur ons. Dat wie deur Hom vrijkocht binnen op de sloavenmaakt van de zunde en veur aiwig Zien kinder weeden maggn.
    Of wie nou oabendmoal zeggn of nachtmoalsdag dat mokt ja nait uut. As het moar tot ons deurdringt wat het ons te zeggn hef in ons leven van vandoage de dag.
    Veur 28 oktober wens ik joe een gezegende nachtmoalsdag.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Zundag.  
     
    Dat was bie ons thuus een hail gedou. Eerst wur ik wasked, dan muik ons moeke zuch kloar. Dan was het de beurt aan ons pabbe, Eten hadden wie al doan, mit lezen, bidden en danken der bie.
    Ons pabbe har een roare dwirrel achter op kop. Hou nat hai het hoar ook muik, der stonden altied poar toefkes omhoog. Dat was hom nait noart zin. Dan gung de kamme in kaane mit melk, zo van de kou of van 't schoap. Dat was vet spul en joa heur de toefkes gungen plat op kop liggen. Dat was kloar. Dat het in de loop van de dag wat zoer wur dee hom niks. "t Hoar zat goud. Ons moeke schudde kop der wel aains bie, moar luit hom gewodden, want anders kreeg ze een rappellement en dat wol ze nait op zundag.
    Dan kwam het volgende. De widde boezeroene mos aan. Dat was gain probleem, moar dan mos de boorre om. Dai was 's moandags opholt deur een kreupel kereltje en vrijdoags brog hai de boorre glad streken in de stiefsel weer trugge. Kosde een poar centen, moar zindoags mos je der schier bielopen. Nou mos dai boore achter op een knopke druk wodden. Was dus een soort drukknobbe. Ons moeke huilp hom doarbie. Voak gingt goud moar op een zundag brak het knopke oaf. Dan wast hoes te klain. Boore kon nait om. Twai boezeroenen had hai nait, witten tenminste. Dan mos ons moeke bie de kaaste en hail de twai manchetten oet, dai kwammen om de polsen, dan een soortn befke veur en doar wer de boore op klikt en dan mos de strik nog veur. Dat gung ook mit een drukknobbe. Dan was eindeluk kloer. Dat har een hoop gemottjer tewege brocht en hail wat tied in beslagnomen.
    Nou was de gewoonte veur dat wie noar de kerke luipen bidde ons pabbbe om een zegen veur ons gezin, moar ook veur alle mensen dai der kwammen. Ook bidde hai veur de domdie dat dai het woord zol brengen noar de zin en mainen van de Heilige Geest.
    Moar noa zon gedou met boore kwam dat der nait van. Was ook gain tied meer veur en ons pabbe was ook te roeg veur in de kop.
    Veul is der in de joaren veranderd. Nou is aal verandern gain verbetern. Moar aal het olle is ook nait heilig.
    Toch was het volgens mie een beste gewoonte om veur t noar kerke goan te bidden om een zegen veur onszulf moar ook veur hail de gemainte en zeker ook veur de veurganger.
    Misschien is dat wel wat om aains over noa te denken.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Houden.  
     
    Majoor is overleden. Op de kiste zag ik heur houdje liggen. Heur unifeurmpedde. Zo hadden wie, en nog, as militair een baret op. Vrouger was dat een kepie. Nou heb je baretten in aal kleuren van de regenbooge. Vrouger in mien jeugd hadden vrouwluu aalmol een houd op as ze noar kerke gingen. Dat heurde toun zo. Der was veur ons kinder hail wat te kieken. In 't leeste kon je aan de houd wel zain wel wel was. Kerels hadden een houd of pedde op. As ze in de kerke kwammen zetten ze hom uut eerbied oaf. Bie het bidden deden de maisten hom veur de ogen. Vandoar de uutdrukken: even achter de pedde. Dan wos je dat men bidden ging, ook thuus.
    De houden binnen nou wel verleden tied. Zo zai je moar weer, dat elke tied zien aigens het.

    Mit prinsjesdag zai ook nogal wat houden. Der wod zulfs over proat. Ze willen der bliekboar hail wat mit weeden.
    In Engeland binnen de houden ook in de mode bie peerdjerennen. Kiek moar ains op televisie as der rennen binnen op Ascot. Mien laive tied wat binnen der meubelstukken bie.

    As ik aan ain houd denk, dan denk ik aan het houdje van mien pabbe. Dai druig altied een houd. Ik mos dan wel mit hom veur controle noar het zaikenhoes. Wie luipen dan deur de gange en as hai een dokter zag, dan nam hai de houd even oaf as groet en uut eerbied. Dokter zee niks en den zee mien voader: "hai kent mie wel mien jong, moar hai het het veul te drok. Dit herhoalde zuk wel een poar moal.
    Nou loop ik deur het zaikenhoes. Heb gain houd op, moar ik knik tegen een zuster of dokter dai ik ken en ze lopen zoo deur. Denk ik bie mie zulf, och ze hebben het veul te drok. Zoo kikt alles weerom.

    Marten Luther had ook bienoa altied een houd op. Ik las doar van het volgende. Luther zee tegen zien studenten: "As je nou een tekst tegenkomt in de biebel dai je nait begriepen kennen, dan mout je de houd oafnemen uut eerbied veur Gods woord en dan direkt deurlezen. Want ie eten toch ook allain het vlees van de vis en eten de groaten nait op. As je dai groaten opeet, dan bestaaid de kand dat je een groade in de keel kriegen en stikt".

    Ik dou in gedachten voak moal de houd aof as ik in de biebel lees, want hail wat begriep ik nait. Dat vind ik nou nait meer aarg, want straks zal God mie in het aaiwige leven wel loaten zain wat hai bedould het.

    As de zunne brandt in de vakantie zet dan ook moar even een houd op. Veul plezaier.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Konsentraiern.  
     
    Ik kiek nog wel aains een moal noar voetbal. Dan kriegen je noa de wedstried commentoar van de trainers. Wat mie dan opvalt dat der hail veul moal het woord "consentreren" vaalt.
    Wat is dat "consentreren"? Nou volgens mie ken je dat het beste omschrieven met: joe richten op ain doel of ain toak. Speulers mouten zuk holden aan ain opdracht. Dat mouten ze dan wel negentig minuten volhollen. Ik ken joe verzekern dat dat nait mit valt. Speulers kriegen der dan ook voak moal van langs.

    Toun ik 's oabends op berre lag schoot dat weer deur mie hen. En toun, inaains, mos ik denken aan de woorden van Jezus tegen Petrus en zien baaide kameroaden: "Ken je nait ain uur mit mie woaken?" Ik pebaaierde mie te consentraaiern op God en te luustern wat Hai tegen mie zol zegn. Och heden noa twaai minuten had ik al weer hail wat anders bie de kop. Wat mout ik al nog doun van de weeke. Ik schoamde mie daip. Ik pebaaierde het nog een poar moal, moar het lukte mie nait. Ik kwam nog nait aan een kwetaaier.
    Poar doagen loater vertelde ik dat aan een kennis. Ik doch dat hai het der wel hail wat beter oafbrengen zol. Hai vertelde mie het volgende verhoal. Luther har hierover een gesprek mit een daaip geleuvige. Luther zee tegen de man: "As doe het Onze Voader bidden kenst en bie elk woord en elke zin die volledig consentreren kenst, dan krigst van mie een peerd. Ia ain veurwoarde, most wel eerlijk weeden?"

    Poar weeke loater troffen ze mekoer weer en Luther vruig: "Is die lukt?" Man zee: "ik bin goud begonnen, noar in ains tegen tenne, doch ik, hou kom ik dan wel aan een zoadel".

    Wat is het moar goud dat wie zoon genoadig en barmhartig Voader hebben. Hai kikt noar ons alsof Hai noar Jezus kikt anders wast nait best veur ons.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Poaske.  
     
    Der binnen hail wat gebruuken over van de haidense tied, dai ver achter ons ligt. Denk moar aan de poasvuren. In Westerwolde is der bienoa in elk stee nog wel ain poasvuur. Dat is een taiken van vruchtboarhaid. Op internet ken je der hail wat over te waiten kommen. Nou ging bie ons in Onstwedde het verhoal dat het kwoad verbrand wer. Alle boze geesten en heksen wudden zo verbrand.

    Dan waasen er de neuten. Ook taiken van vruchtboarhaid. Ze wudden nait allain eten met der wer ook met riestert. Neutenschaiten. Op lange planke wudden streepkes trokken en doar kon je neuten zetten. Mit een koegel wer de gooit en de bedoulen was dat je de leeste (of meer) oafsschoten. As je dat nait goud deden mos je neuten biezetten met wat geld. Maaisten speulden om centen, moar de wadden ook steden woar het om grof geld ging. Dan hadden je bie 't gooien 't zwait in handen. Noatuurlijk wur der ook een suepie bie dronken. Je ken je wel veur stellen dat nait elk der gelukkig mit was. Zo wur der op twaade poaskedag in kerke nog wel ain woordje aan waid.

    En dan de eier. Haillemoal een taiken van vruchtboarhaid. Want uut ain ai kwam na bruiden een jong kuukkentje, nei leven. Der was een vroom sauske over streken. Jezus was in 't ai west (het graf) en hai was der mit poaske oet komen as het neie aaiwige leven.
    Mit poaske wus bie 't oabenteten de groode panne opzet en wus der vroagt "Houveul aier wost doe hebben?".
    Ons pabbe mos een stiege, moeke, grootmoe en ik vaier. Ze wudden haard kookt. Dan begon 't eten. Ons pabbe at elk zesde ai met dobbe en al op. Dat was der veur om nog ainigzuns los te blieben. Hou hai ze opkreeg is mie nog een roadsel.
    Zo slim as vrouger is 't nou nait meer. Komt bie dat wie ja regelmoatig een ai kriegen. Vrouiger kreeg allain mien pabbe 's meugens twee rauwe aier veur het stoere waark dat hai dei dag weer doun mos. Tegenwoordig bint der sekeloaaier in ain mooi pepiertje. Dai liggen dan mit walneuten en aandere neuten in een schoale op toafel. Mooi veur de kinder.

    Ik hoop veur joe dat je nait bie de aier en neuten stoan blieben. Dat joen gedachten mit poaske oetgoan noar't waark dat Jezus volbrogt het. Hai ruip op Golgotha "t is doan. 't Is kloar".
    Toun ging hai 't graf in en doalde deele in de helle en op Poaszundag ruip God Hom weer tot leven, zodat elk dai in Hom geleuft, in zien volbrogte waark, aiwig leven het.

    Mok der moar ain mooi feest van tot ere van Hom dei alles veur ons geven het.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Kerkeroad.  
     
    Sientje zee tegen heur man Albert: "Zits woar mit in de moage?" " Och, Sientje wie hebben vanoabent kerkeroad en ik mout verslag doun van mien bezuik aan kattegesoatie. Dan waist het wol. Domdie van de Brink het ja van dai lange teunen". "Du hest niks verkeerds doan. Hest allain beter uitlegd veur de jonge luu".

    In pasterei wast ook nait allemoal pais en vree. Domdie van de Brink zien gezichte ston op onweer. Zien vrouw wos wel dat ze dan nait wat vrougen mos. Ze wos wat der gebeurd was op kattegesoatie. Albert Brinks har op zien menaier jonge luu duudeluk moakt wat heur man nait kon. Ze wos dat heur man doar slecht tegen kon. Hai was wel wat aigenwies, moar hai bedoulde het goud.

    Wat was der gebeurd? Ainmoal per joar gun gaine van kerkeroad luustern bie kattegesoatie. Albert Brinks was aanwezen veur de oldste groep. Hai was doar zulf en ook domdie nait bliede mit. Ze hadden het al voaker mit naander aan de stok had over domdie zien preken. Volgens Albert mos domdie aainvoudiger preken. Aan al dat theologisch gedou hadden ze niks aan. Zo veur de voest weg preken over wat Jezus ons vandoage aan de dag te zeggen har. Gain ellenlaange uitleg over punten en kommaas. Domdie har Albert uut de douken doan dat hai der niks van begreep en hai moar beter kon luustern dan te proaten.

    Domdie har een hail verhoal hollen dai oabent over de groode wereldgodsdainsten. Veurige keer hadden ze het al over het Jeudendom had en nou zol hai duudeluk moaken wat het Boedisme, Hindoeisme, Islam en Christendom inhuil. 't Was een hail verhoal wodden woar Brinks ook nait vuil van begreep. Zien gedachten har hai der nait bie hollen kent. Dat zag hai ook aan de jonge luu. Toun domdie der langs west was har hai uut vesoun vroagt of olderling Brinks nog wat te vroagen har. Brinks had vroagt aan de jonges en wichter: "Heb je nou begrepen wat het verschil is tussen dai godsdainsten?" 't Was stil west totdat Geert de Jong zegt har: "Brinks der is gain ainne dai der wat van begrip. Domdie hef gain verschil aangeven en wat heb je der dan aan".
    Albert Brinks har zegt dan zal ik joe dat in onze toal uutleggen. Dar wadden vaier mensen: een Boedist, een Hindoe, een Moslim en een Christen (ik zeg laiver een volgeling van Jezus) en dai zatten in een daipe pudde van zo'n poar honder meter daip. Dat is onze zundige wereld en ze willen allemoal groag noar de hemel.
    De Boedist gait in een houkie zitten te denken (mit een duur woord mediteren) en zo docht hai in leste dat hai al in de hemel was.
    De Hindoe wol dood, want dan kwam hai as aander trugge en hai hoopte dat hai in lest een vogel wer en uut de pudde kon vlaigen.
    De Moslim kreeg van Allah een laank touw tougooit en hai mos mor moar pebaiern der uut te kommen, wat nait lukte, want hai glee iedere keer weer trogge.
    Dai Christenn was zitten goan en had elke dag beden tot Jezus of dai hom redden wol. 't Had laank duurt, moar op een bepoalde dag was der een laange ledder noar beneden kommen en Jezus was noar beneden kommen en har de man in de brandweergreep over de scholder sloagen en had hom der uut hoalt en mit nommen noar zien Voader.

    "Kiek", har Brinks zegt, "het verschil is dat dei eerste dreie zuk zelf redden mouten en dat nait kennen. Een volgeling van Jezus mout bekennen dat hai der zulf nooit uut komt en dat hai Jezus neudig het. Dat is nou genoade". Brinks har vroagt of het Geert wat duudelukker wodden was en dai har knikt net as de aandern.

    's Oabens op kerkeroad har domdie wat stoens keken, moar hai har tougeven dat wat Brinks zegt har veur de jonge luu duudelukker west was. Moar hai kon dat nait zoo goud. Doar wil ik joe groag bie helpen har Brinks zegt en domdie har dai touzeggen aannomen.
    Poar joar loater har domdie van de Brink hail wat leert van Albert en zo hadden ze mekoar in Jezus toch vonden. Elk was bliede en de jongeluu ook, moar bovenal de Voader in de hemel dai der mit plezaier noar keek.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Veul zegen in 2007.  
     
    Joa mensen veur joe allemoal veul heil en zegen. Veural vrede in joen haart, want dat is 't aller belangriekste. Natuurlijk hopen wie op wat gezondheid en wat vreugde, moar vrede in 't haart is toch mooiste wat der is.

    Vrouger was oll en neij veur ons kinder host nog spander dan Kerstdoagen. Want op neijoarsdag moggen wie 'smiddoags lang de hoezen en aan deure roupen"Veul zegen in 't neij joar". Dan kregen wie in de madde een plak kouke of olde wief. Bie gound kregen je ook poar centen of 'n half stuuver.

    Bie de boeren mos je in hoes kommen en kreeg je een gloaske likeur en plak krintkouke. Dat mos op. In begun ging dat nog wel, moar op vairde adres kwam joe 't al bienoa de hals oet. Wie hadden leert dat je gain nee moggen zeggen. Voak ston der aan kande van de sloot dan ook aine te speien. Zaik wuer je der van.
    As je bie ain dichte deure kwammen dan zongen wie zo haard meugeluk "Veul zegen in 't neij joar, geven je nait dan holt moar. Baagt moar op tot Poaske, stop moar in joen moaske".

    Ain adres wer nooit oversloagen. Aan 't enne van Hoavenstroade woonde twai vrijgezelle wichter (zusters). Bie ons linder wadden dat heksen en wie wadden der bange veur, moar op neijjoarsdag ging je der zingen, want elk kind kreeg der ain zulvern dubbeltje. Dan wassen zai de beste wichter van de haile omgeevn.

    Tieden verandern, moar wie wensen mekoar toch 't allerbeste. Dai gewoonte motten we moar aanhollen. Beetje meer laifde under mekoar kan gain kwoad. Der stait immers schreven: "woar laifde woont gebaid God Zien zegen en wod Zien hail verkregen".
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Houveul echte vrunden hebt ie?  
     
    Een collega van mie zee bienoa elke weeke dat ze vrunden op veside kregen, of op veside gungen. Der binnen mensen die mainen dat ze hail veul vrunden hebben. Hou is dat bie joe?

    Wie mozzen om de zoveul tied op seminair (duur woord veur bie mekoar zitten op een plek aargens in 't land. Wie mozzen dan leren hou wie het beste mit onze mensen om konnen goan.
    Hou hoalen je het beste (op ain nedde manair) oet joen medewaarkers. Nou was dat veur mie nait het mooiste dail van mien waark en toch is mie der wel wat van bie bleben.

    Ik zai mie nog zitten in ain hotel in Geldrop mit negen andere colegoa's. Een drok mannegie dai ons hail wat bie brengen zol. "t Maiste gung langs mie hen.

    De man zee op een bepoald moment: Wie hollen ons straks vief minuten absoluut stil en dan mouten joe noadenken houveul echte vrunden joe hebben. Ik bedoul dai vrund dai bie joen vraauw komt en vragt woarzit joen man in de bak en nait dai kommen vroagen wat hai uutspookt het".
    Vief minuten duuren dan laank. Prebaier het moar us oet as je mit een man of wat bie mekoar zitten.

    Toun de vief minuten eindeluk om wadden, zee hai: "Dai vieve hebben laigen, vaaiere ook, Draaie leuf ik nait, twaaie ken en aine leuf ik, moar de maaisten hebben der gain aine.
    Ik heb doar loater nog wel voak over nadocht.

    Hai vruuig aan mie: "Houveul hast doe der?" Ik zee aine wait ik zeker, das mien Voader in de hemel en ik hoop ook mien vraauw zulf, moar verder kom ik nait". Nou van dai Voader in de henel har hai gain hoge pedde van op. Ik heb hom 's oabens vertelt dat hai dan hail wat misde.

    Houveul echte vrunden hebben joe?
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Schoede.  
     
    Wie binnen een weeke mit vacantie west. Ja, da is veur mie hail wat. Mien vrauw vindt dat aibelsk mooi. Wie hadden de buurvrauw vroagt of ze de de postbusse leeghoalen wol. Dat was gain probleem. Wie wadden der weer en de volgende dag broch ze de haile boudel dai in de busse stopt was. Buurvrauw har de schoede veur, ze har het drok, zee ze. Mien vrauw har kovvie kloar en ze kwam der nait onderuut om een kopke kovvie te drinken.

    Ik keek moar noar de schoede. Mien vrauw hef zoon ding nait meer. Ik zoesde wat weg en bleef denken aan schoeten. Vrouger har je ze in alle soorten en moaten. Wel har der nou gain schoede. Verpleegster dai bie ons kwam om grootmoe te wasken en andere dingen, har een mooie lange widde schoede. Elke dag een schone schoede, steven en streken. Mien moeke har doagse schoeten en ook aine veur de zundag. Dan har je ook nog de pootschoede. Dai kreeg je veur as je eerappels poten mos achter de ploug. Dai hung joe veur 't lief en dat was mie ain gesjouw.
    Tegenwoordig binnen dar nog wel schoeten in omloop. Kiek moar noar mien buurvrauw. As je mit dit mooie weer op een terrasje zitten wor je bedaaind deur een wichie mit een klain schoetje veur. Dat haait volgens mie een eva. Dus de schoede is dus allain veur vrauwluu?

    Joaren leden brochten mien secretaresse en ik fruitschaol bie een zaike collega. Toun wie zien huus kwamen zagen wie dat hai de boudel aan 't hemmeln was. Hai har een schoede veur. Wie hadden 't nait meer en mossen even bie kommen van 't lachen veur wie aanbelden. Ha idee deure open mit schoede veur. Hai mos boudel schoonmokken, want zien vrauw har nachtdainst in 't zaikenhoes.

    Al zoessend docht ik aan al dizze dingen en toun schoot het deur mie hen dat Jezes op een gegeven moment ook een schoede veur dee. Dat was bie leste 't eten mit zie jongens, poasschoa. Gain aine wol de minste weden om de vouten wassen. Ze hadden vergeten een sloaf te bestellen. Jezus dee de schoede veur, gung op de knaaien en waskede al heur vouten.
    Zol ik dai schoede ook veur doan hebben? Ie wel?
    Toch past ons dai schoede allemoal.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Klaier.  
     
    Mit dit woord ken je nogal wat kanten op. Ie kennen het woord kloetjeklaier vast wel. Dat is aine dei der een soepzootje van moakt. Dei moakt alles in de warre.
    Ain klaier is een graimerd. Dai graimt mit 't eten of mit vaven. Ie kennen zulf nog wel meer veurbeelden bedenken.

    Woar ik het even over wil hebben is het woord klaier veur goud, wat 'n mens aan de pokkel of om de vouten hef, of ook wol op de kop.

    Vrouger har de man drai soorten goud. Het begon mit het waarkgoud. Dat beston uut een blauwe broek met een blauw kieltje. Der wassen ook wel dai een overal aan hadden.
    Dan hadden je het oetlopersgoud. Dat wur aantrokken as je noar dokter mossen of noar notoaris.
    Mooiste goud was het zundoagsgoud. Voak beston dat uut een zwaade broek en jaase mit een gestreept overhemd met gesteven boore en een strik. Dan kwam of de pedde of de houd der bie op.
    Van de vrouwluu wait ik nait zoveul. Wel hadden ze zundoags allemoal een houd op, want zunder dei houd gung je nait noar kerke. Veur ons kinder was dat wel mooi want dan kon je veren of de kaasen en frutsel tellen.
    Kinder mossen der ook schier bie lopen. Dat was nog wel ains een muilukke zoak. Je mos veur elk kind ook moar wat hebben. Klaier gun voak nog wel, moar schounen was een probleem. Ik wat dat mien moeke heur baide bruiers om de weke noar kerke gingen, want der wassen moar ain poar schounen. Op klompen ging je nait noar kerke.

    Tegenwoordig is dat wel wat anders. Lest zat ik argens in een kerke en der wadden bie dat zatten der zowat in de blode kont. Nou overdrief 'k wel een beetje.

    Zo het elke tied zient. Toch een beetje eerbied veur God as je noar de kerke goat is toch wel goud. Moar wie waiten allemoal dat onze Voader nait zo noar de boetenkaande kikt, moar hai kikt binnen in ons. Hai wait ja alles van ons. Lees psalm 139 der moar op noa.

    Aant enne nog een vroag: ken je de uutdrukken : "even achter de pedde" nog? Dou dat moar veul.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      De duvel wegzingen.  
     
    Zundag 14 mai was het zundag Cantate. Joa, het was ook mouderdag.
    Uut de kerke dronken wie 'n kop kovvie en kregen het der over dat der vrouger volgens ons meer zongen wer in hoes dan tegenswoordig. Under het oafwasken wer der voak zongen. Nait allain psalms en gezangen moar ook voaderlandse laidjes. Of dat zo is? Loat jongere mensen moar ains vertellen wat ze thoes nog zingen.
    Jan Roossien begun der over. Hai nuimde het laid "Pelgrims waarheen gaat gij". Veur dat we der op verdocht wadden zongen wie mitnander dit olle laid.

    Toun ik noar hoes ree, docht ik aan het verhoal wat ik ains lezen heb van een man dai in de weke bie domdie kwam en tegen hom zee dat hai zundoags mos preken over: "Je ken de duvel wegzingen".
    Wat was 't geval. De man was op zien zeuventiende wees wodden. Har gain bruirs of zusters. Hai was van kosthoes noar kosthoes trokken. Op zien twintigste har hai zien vrouw troffen en ze wadden binnen een joar trouwd. Ze hadden twai kinder kregen, een jong en een wicht. Wat wadden ze gelukkig en geleuvig west.
    Toun de zeun twintig west was, was hai doodreden deur een bezopen automobilist. Dat was een klap west. Ze hadden heur wicht ja nog en dai was trouwt en in verwachting, dus dat verzedde de gedachten wat. "t Verdrait bleef. Nog gain drai moand loater was hun dochter mit heur man en nog nait geboren kind in Frankriek doodreden deur een vrachtwoagen dai deur de middenbarm schoot.
    Heur wereld was kapot. Hai was zien geleuf kwied. Hai kon het nait aan. Zien vrauw har zegt dat Gods wegen nait noa te pluzen wadden. Zai har heur geleuf, hou muiluk ook behollen.
    Twai joar loater was zai zaik wodden. Bloudkanker. Noa drai moand was ze overleden.

    Hai har aan domdie vertelt dat hai vreseluk kwoad west was op God en alles wat mit Godsdainst te mokken har aan de kande zet har. Hai was totoal verbitterd. Wel zol dat nait kennen begriepen.
    Joaren loater, toun hai voak aan zien vrouw docht, was het hom in de zin schoten dat zai voak soamen zongen hadden: "Neem mijn leven laat het Heer toegewijd zijn aan Uw eer".
    Toun was hai weer goan zingen, psalms en gezangen. "Ik heb ze in begun nait zongen, domdie, moar tegen de muren opschrauwd. Doagen en nachten. 't Verdrait is bleben, moar Jezus het mie troost geven. De duvel is der vandeur goan en as hai nog ains um de houke kikt gegun ik te zingen en dan gait hai der vandeur. Doarum mouten ie zundag doarover preken en zel ik veur 't eert in joaren weer achteraan in kerke zitten". Domdie har het beloofd.

    Zollen wie misschien meer moutten zingen in kerke dan proaten?
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Prilmoand.  
     
    Dizze moand blif veur mie al meer as 60 joar biezunder. In april binnen wie bevreid van de Duutsers. Ik ken mie dat nog herinnern as guster. Ik zel doar wel aains over schrieven.
    "t Gait mie nou om wat anders.

    Tweide wereldoorlog zel altied verbonden blieven aan de Jeuden. Meer dan 6 miljoen binnen der omkommen. Jeuden, dat is toch Gods volk. Het volk woar hai zien verbond mit opicht het. Doarom zet ik hierunder een gedicht. Ik was dat kwied roakt moar Els Boon het mie 't toustuurt.

    Joods kind,
    Zij wacht hem elken avond aan de trein
    Het meisje met d'on-arisch zwarte haren
    Met ogen die verstrakken in een staren
    Of vader gauw de tunnel door zal zijn.

    Forensen schuif'len langs de binnendeur
    En schieten van de trap in daag'lijks jachten
    Het donkere kind kan enkel staan en wachten
    Vlak bij het hokje van den conducteur.

    Dan zwaait een mannenarm een verren groet
    Op 't klein gezicht bloeit plotseling herkennen
    Ze moet op slag hard naar haar vader rennen
    Hij bukt zich laag en zoent haar smallen toet.

    Nu gaan ze samen door den laten dag
    De man gebogen en van zorg gebeten
    Het ratelstemmetje wil erg graag weten
    Waarom ze nog niet naar het zwembad mag.

    O Heer, ik heb vandaag één bede maar
    Elk Joods gezin wordt haast vaneengereten
    Laat de Gestapo deze twee vergeten
    Laat die in Jezus' naam toch bij elkaar.

    Zellen we mit Poasen in de kerke moar ook in ons persoonlijk gebed bidden veur dit olle Jeudse volk, het volk van God, dat het zo muilik het?!
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Wiesheden veur het leven.  
     
    Op internet mag ik groag strunen noar olle bouken en schriefsels. Der is hail wat te vinden. Tied leden von ik ain boukje over Jacob Cats, ain van onze grode dichters uut vrouger tieden. Boukje is schreven in 1928 deur ain zekere Joh.Voorink.
    Het geft een overzicht van Cats' zien leven en ook over zien waken.
    In 't boukje stoan een vairtal gedichten: 'Uit Mengeldichten, leersame fabulen".

    In grunnegers wil ik joe der aine van vertellen.

    Der stait in een toene under ekkelbomen een boer en dei bekikt de toene en 't om liggende laand. Hai ontdekt dat der pompoenen verbouwd wodden. Hai verboast zuk der over dat der van de grode vruchten aan klaine stengels gruien. Dan kikt hai omhoog en zug dat aan de grode ekkelboom klaine vruchten hangen.
    Hai prakkezaiert doar over deur en denkt bie zuk zulf, as ik God west war har ik dat anders doan. Ik har dai grode poempoenen aan de ekkelboom gruien loaten en de ekkels aan de pompoen. Hai von dat moar dom van de schepper.
    Hai blift der nog even stoan en kikt nog ains noar de grond en in de lucht. In ain keer valt der een ekkel van de boom op zien vilten houd en der zit een klain deukje in. Hai is verbiesterd want stel joe veur dat hai de Schepper west was, dan was der een grode pompoen op zien kop vallen en har wel dood kennen weden.

    Hai valt op knaaien en zegt :"Here God, Schepper van alle dingen, wat bin ik bliede dat ie de wereld en alles der op schoapen hebben en nait ik. Ik beken mien klainhaid".

    Het overvalt mie ook wel ains. As ik Schepper west was, of as ik God, de Almachtige was of west was, dan…………
    Ik ken den ook niks anders zeggen: "Och Here wat bin 'k of en tou toch een aigenwiese. Doun ie nou moar en ik neem aan dat dat goud veur mie is, want alles wat ie doun komt oet laifde vot".
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Oogstdankdainst.  
     
    Aofgelopen zundag hadden wie oogstdankdainst. Vrouluu hadden de boudel mooi moakt met mooie bloumstukken en stukjes mit gruinte en fruit. "t Zag der mooi uut. Hebben joe goud doan.
    De preek har der ook betrekken op. Dat 't nait zo mout wezen dat de dainst aan God op twaaide plan komt. Wie binnen ja dank verschuldigd aan de Schepper van aale dingen.
    Gebrukelijk is ook dat wie dan een kollekte hebben veur een goud doul. Zo loatebn wei ook geledelik blieken dat wie dankboar binnen.

    Ik goa mit joe even hailveul joaren trugge. Het was toun nog de gewoonte dat op ain woensdag in oktober of begun november een vrije dag was. Dan war der twai keer kerke en de noam van dai dan was dankdag veur gewas en aabaid. Dat was ook makkelukker dan nou, want in de buurt woar ik opgruid bin was men ja almoal landaabaider. 't Waark was dan doun. De vruchten wadden uut de grond en de maaisten kregen dan ontslag.

    Der was dan een grode kollekte en mos je zoveul mogelik geven. Nou beston de gemainte, woar ik het over heb, aalmoul uut aabaidersvolk. Dan was 't al hoalwat as je een zulvern gulden in de buule deden.
    Direkt na de dainst wur 't geld telt. Het wadden almoal zulvern kwatjes, halve guldens, guldens en hier en doar een rieksdolder. Moar dar lag nog wat. Een zulvern tientje. Men keek der mit grode ogen noa. Nou zat der in raod ook keuterboer en wel Brons. Dai verbrak de stilte en zee, wiezend op het zulvern tientje, "Doar mozzen der meer van wezen". De aabaiders keken beschoamd veur zuk uut. Brons zee het nog moar es keer. De andern knikten. Toun Brons nog 'n keer zee: Doar muzzen der meer van wezen, kon Joegem van der Loan zuk de mond nait holden en zee: Äs ie ook aine geven hadden Brons, dan wadden der twaie west". Brons wur vuurrood um de kop en gain aine dai wos woar oaf hai kieken mos.

    't Is loater uutproat en Brons gaf asnog een zulvern tientje.

    Loaten wie ons moar hollen aan wat Jezus ons leert het: Loat joen linkerhaand nait waiten wat joen rechter gef.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Grunninger woorden.  
     
    In de kraande binnen ze op zuik noar de mooiste woorden in het dialect. Nou,der kommen 'n poar:
    fibeldekwinten, wat volgens mie fibelekwinten mot wezen.
    Snoetjeknovveln dat is smokjes geven. In het Vrais is dat volgens mie tuutskebrossen. Misschien ken een echte Vrais 't juuste woord even opschriemen.
    Wie hadden vrouger ain zin dai het Grunnings goud weer gaf: "mit hoozevoddels op beune, mit schienvat in haand om scheuvels op te zuiken".

    De echte ole Grunninger woorden heur je nait voak meer. Zoas "snoarske", dat is joen schoonzuster.
    Dan hadden wie nog onze spellechies as kinder. Elk wait wel wat kroepetjeweg is. Fomken wod al wat muileker. Dat was 'n soort knikkerspel mit kastanjes. Tiepeln, dat is 'n hinkspel, moar dan mit ain stok der bie.


    Doar kan ik nog wel wat meer over vertellen. Mien moeke het daint bie de domdie. Dai hadden nog al wat kinder, zo gung dat vrouger ja. Aine der van stutterde. Bie 't tiepeln har hai zegt: "donder hom der moar in". Dat was in de ogen van ain gemaintelid vluiken. Hai ston 's aobens bie domdie op stoebe en dee zien beklag. Domdie, over de rooie, ruip zien zeun en gaf hom mit de weene. Mien moeke is toun noar hom tou goan, toun hai op berre lag en hef hom wat lekkers toustopt. Zai har toun zegt: "Hai kan de duvel der wel in houwen, mor der nait oet". Zo is moar net.

    Ik zol joe nog wel honderd woorden kennen geven, moar ie kennen der zulf ja genog. Moar wat is nou volgens joe het mooiste woord van hail de wereld? Veur mie is dat nait zo muiluk, dat is JEZUS, mien redder en zoaligmoaker. Joent toch ook?
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Wel het de wereld schoapen?  
     
    D'r is hail wat te doun over het ontstoan van de wereld. Is der sproake van moaken of van ain groode knal?
    Dat dee mie denken aan ain woar verhoal over ain verzekeringsagent. Dai wol bie vrouw Buuze ain verzekering sloeten. Mor vrouw Buuze zee: "Wie geleuven en God regelt alles en wie willen gain verzekerens ".
    Dat vuil de agent smerig tegen en hai vruig aan vrouw Buuze of zai wol wos wel de wereld schoapen har. Fel zee vrouw Buuze: "Dat hef de Here God doan". "Nee zee de agent, dat is Jan Windt, dai hef de wereld schoapen". Vrouw Buuze smeet de deure dichte.
    Dat ken je all in in't grunnegers vertellen, want schoapen is ja moaken en melkvai (drentse schoapen). Dit ken volgens mie nait in het Drents of Vrais verteld wodden.

    'n Joar of wat eerder zatten wie op ain zundagmorgen bie ons in hoes te kovviedrinken, oet kerke. Dan kwam de familie, want mie opoe lag mit ain gebroken heube op berre. Doar hef ze bieno acht joar legen, dat heb 'k al ain keer verteld.
    Oom Wessel zee: Domdi hef mooi preekt over "Gij zon en maan sta stil in het dal van Ajalon. In de stried tegen de Amalakieten".
    In mien aigenwieshaid zee ik: "Dat ken nait, want wie zoezen mit groode snelhaid deur 't heelal, want de zunne is ain vast punt".
    Oom Wessel keek mien pabbe aan en zee: "Hou heb ik dat Jan?".
    Mien pabbe zee tegen mie dat ik stil mos hollen.
    Toun wie loater, zo as elke zundag, theegoud stonden oaf te waskenen, zee mien pabbe: "Het ken mie niks schelen hou dat mit de wereld zit. Ik geleuf dat God de wereld schoapen het en hou Hai dat doan het ken mie nait schelen en hou laank dat hai der over doan het nog minder. Proat der nait weer over mit Wessel".
    Pabbe pruit deur en zee dat de mensen veul te veul aan 't pluzen wadden in de biebel. "t Gait der um mien jong of je wait dat je daip van binnen een zundoar bint en dat Jezus veur ons betoald het deur aan 't kruus te starven, en doar het hai veur elk dai in Hom geleuft aiwig leven kocht.
    Doarum huift veur mie ain preek ook moar vief minuten duren en dan moar veul zingen tot ere van de Drai inige God, de Voader, de Zeun en de hailige Geest.

    Mien olle pabbe was misschien wel veul wiezer dan al dai geleerden van vrouger en van nou.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Verdraitig.  
     
    't Is al ain zetje leden. Ik trof 'n man in 't zaikenhoes en wie kwammen aan de proat. Wie mossen ja 'n haille tied wachten. Ie kennen dat misschien wel.

    Hai was weedeman en zien kinder woonden Holland in. "In begun kwammen ze ainmoal in de moand mit de baide klainkinder" zee hai. Hai vetelde dat hai zuk muilijk allain redden kon. Zo was 't kommen dat hai ain plekkie kregen har in ain verzeugingshoes.Bezuik was gewoon deurgoan en ze konden bie hum eten. Sloapen blieben kon nait meer. 's Aovends mossen ze weer noar hoes.

    Lest hadden ze hom belt dat ze nait kwammen, want ze hadden het hail drok en zundoags deden ze wat anders."Joa", zee hai, noar kerke goan ze ooit meer. Doar heb 'k ook verdrait van. Ik pruit der al nait zoveul over, moar oaf en tou brog ik de proat wel op 't geleuf. Moar ze deden net of ze 't nait heurden".
    Hai was aan de beurt en ik dogt bie miezulf dat ik bliede was dat mien kinder in de buurt wonen en dat mien vrouw der ook nog is en wie ze regelmoatig zain. Wat 'n veurrecht.

    Hai kwam oet de spreekkoamer en ik was aan de beurt. Toun ik der oetkwam was hai der ook nog.
    'k Wol nog even wat tegen joe zeggen. Ik zee: "Goa dien gang". "Ie huiven gain medelieden mit mie hebben. 't is Pinkstern west. Toun is de Geest kommen. De Trooster, zoas Jezus beloofd har. Dai Geest is ook mien Trooster, dus bin ik nait allain, ook al kommen de kinder moar ain moal in 't joar meer".

    Weg was hai. Ik bleef mit mien gedachter achter.. Joa mit Pinkstern is de Trooster kommen, ook veur mie
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Zai had heur tied nog nait had.  
     
    Op zundagmorgen zatten ze tegenover mekoar. De Olle vrouw van dik 80 joar en de jonge domineeske, dai de dainst doan har.
    Het was net of 't haart van de olle vrouw, vol muite en verdrait, zuk opende veur dizze jonge vrouw. Ze kon heur klaindochter ja wel weden.
    De olle vrouw har 't muilik, want zee ze: "ik maak wel dat der hail wat mensen binnen dai denken dat ik mien tied had heb.
    "Wat waiten ie doar nou van olle. Het binnen tegenwoardig andere tieden. Ie kennen doar nait over mit proaten."
    Heur tied had?! "Woarom bin ik hier nog?"
    Tou zee de domineeske: "Bliekboar vind de Here het neudig dat joe hier nog ain tiedje blieben. Misschien wel om ain toak af te moaken."
    De olle vrouw begreep der niks van.
    De jonge vrouw zee: "t ken best zo wedden dat ie elke dag mouten blieben bidden veur aine dat dat hail haard neudig het, moar het zulf nait wait."

    De olle vrouw draaide kop van heur oaf en zee veur zuk zulf oet: "Misschien veur mien kinder wel…………".
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Woarom had opa dat nait verteld?  
     
    Opa was der nait meer. Guster had ze nog mit hom speult en had hai heur nog ain mooi verhoaltje verteld. Nou ze uut schoule kwam, zee moeke, dat opa der nait meer was en dat hij ook nooit weerkommen zol. Ze begreep der niks van. Opa zo moar inaans weg? Veurgoud foetsie? Ze zollen vandoage nog ain stukkie lopen, dat had hai heur beloofd.
    "Moar woar is opa den hengoan, moeke?
    "Moeke treuzelde. Wat mos ze zeggen? "Opa is noar de hemel goan", zee ze toun.
    "Noar de hemel goan? Dat ken nait want doar het opa nooit wat van zegt. As opa van plan was om noar de hemel te goan had hai mie dat vast wel verteld, want hai vertelde mie altied alles".
    Ik wait nait hou het gesprek verder goan is. Ik bin der ja nait bie west. Ik wait het van vertellen. Toch roak ik het nait uut de kop: Opa vertelde mie altied alles.
    Moar over dat aine, de hemel, had hai nooit mit heur proat. Omdat hai dat nait duufde? Omdat hai zulf nait wos woar hai noa zien dood weden zol?
    Zien klainkind vuilde zuk doar opa in de steek loaten. Het vertouwen dat der altied west was tussen hun, luit nait tou dat hai wat veur heur verzwiegen kon.
    "Opa is noar de hemel goan", har moeke zegt. Moar opa had heur dat nooit verteld dat hai doar een keer noar tou zol goan. Dus kont nait woar weden.........

    Wat ik mie oafvroag: "Is dizze opa ain uutzeundering? Waiten joen noasten, kinder en klainkinder wel woar joe noa joen staven hen goan? Joa toch zeker!
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Overgoave  
     
    Vroue Groen woonde wat achteroaf in een klain hoeske. 't Was der wat rommelig. Biester gezellig was 't wel. Groag kwam ik oaf en tou even bie heur. Ze was hail belangstellend en vruig hou 't mit mie en mien vrouw en kinder gung. Ook vruig ze altied hou de gemainte reilde en zeilde.

    't Was ain poar doagen veur kerstdoagen dat ik noamens de kerke ain kerstbakje brogt. "Kom moar even bie mie zitten mien jong, veul aansproak heb ik ja ook nait meer". Ik gung zitten en kreeg 'n kop kovvie.

    Ze begon te vertellen over heur leven woar ik nait zoveul van wos, want doar had ze nog nooit over proat. Heur man had op zien vievendartigste een hartaanval kregen en mog nooit meer warken. Dat was in dei tied ja zo. Zai hadden vief kinder en toun ston ze der allain veur. Ze waskede bie boeren en dee ook 't strieken en op vrijdag 't voele waark. Zo scharrelden ze laank deur.

    "Joa", zee ze, "ik vergeet dat nooit weer. De kerstdoagen vuilen mal, want dai wadden op vrijdag en zoaterdag. Dunderdoags mos ik veur drai doagen boodschappen hebben. 's Woensdag, 's oavends, gung ik alle buskes en kopkes bie lanks en ook alle buutsen , of ik nog 'n poar stuuvers von, zodat we toch wat boukwaitenmeel kon kopen. Ik vond twai halve stuuvers. Dou was ik an 't eende".
    Ze keek even op en zag troanen dai over heur wangen biggelden. Ze ging weer wieder: "ik ben noar kouwgange lopen heb mie op de grond vallen loaten en ik heb schraift zo as 'k nog nooit doan har. Ik schrauwde 't oet tegen de Here. Ik ken nait meer en ik wil ook nait meer. De haile rommelpot van ons boudel gooi 'k Joe veur de vouten. Red Joe der moar mit".

    Ze was op berre goan en har veur 't eerst sinds doagen goud sloapen. "De dag, vroug, ston ik op en vuilde gain zorgen en kon wel zingen. Ik luip noar de veurdeure om dai open te doun en doar lag 'n kevod. Ston niks op en ik muik hom open en ik vuil bienoa understeboven. Der zatten tien braifkes van tien gulden in. Nooit bin ik gewoarwodden wel dei kevod under de deure deurschoven het".

    Ze had zo hard roupen dat heur man der wakker van wodden was en vroagt har woarom ze zo hard roupend de Here dankte. Ze har 't verteld en soamen hadden ze 't oet snikt van bliedschap en dankboarhaid.

    Ïk heb mien levenlaank elke stuuver omdraaien mouten moar wie hebben nooit weer gebrek had. Geef die moar hailemoal over aan Jezus, dai met kerstdoagen geboren is. Moar hailemoal en nooit meer op dien aigen kracht vertrouwen.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      't Kruus.  
     
    Mien opa was op zien zeumde joar al kouheer. Hai ging dan al vroug mit de kouen van de boer op stap in het roege Westerwoldse land. Hai zat op ain kou en huil de boudel bie mekoar en zo ging hai 's aovends weer noar de boerderei.
    Het was een ainvoudig mens, want op school, woar hai in de wintermoanden wel ains hen ging, har hai lezen schrieven en reken leert.

    Opa kwam loater in de kerkeroad en zo gebeurde het dat der ain prefester kwam preken in de klaine gemainte. De man mos ook sloapen en eten. Opoe zat mit handen in 't hoar. Opa zee: "Moak die der moar nait drok om, kan hai ook ains zain hou wie aabeiders mensen leven."

    's Zoaterdagsoabens was de geleerde man aankommen. Ze zatten aan de grode toafel en vanzulf ging 't gesprek over het geleuf. Opa zee op ain bepoald moment: "Wait je domdi (hai zee gain prefester) woar ik bange veur bin, dat joe mit al joen geleerdhaid aal moar om 't kruus van Jezus hen lopen en het klaine padje noar 't kruus nait vinden".
    Aal dat gepluus en oetzuikerei mos Opa nait veul hebben. Hou zat dat en hou mos je dat begriepen, dat was aan opa nait zo besteed.
    "Kiek", har opa zegt, "Wie mouten ontdekken dat wie zundoars binnen en dat wie ons zulf nait rechtvoardig moaken kinnen. Wie mouten mit lege handen bie 't kruus Van Jezus kommen en deur het geleuf in Hom vergeeven kriegen. En dat gait nait deur om 't kruus tou te lopen, moar 't klaine padje te vinden en doar op kneien trechtekommen".
    Prefester har knikt en zegt dat dat wol hail ainvoudig was, moar dat hai zich der ook wel in kon vinden. "Zo" har opa zegt, "nou goan wie de Here God danken veur dizze dag en dan in 't bedstee".

    Op zundag har prefester preekt over: de mens wordt gerechtvaardigd door het geloof. Toun ik hier over noa docht heurde ik Luther zeggen tegen mie opa: Zo is 't moar net oll"
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Tegeltje.  
     
    Mien grootmoe hef zeuveneneenhalf joar bie ons thoes op berre legen. Zai har heur heupe broken. Dou in dai tied kon je nog nait opereert wodden. Zai kwam op ain berre van 't gruine kruus bie ons in de koamer te liggen.
    Zai was ook nog doof. Dat had ze as kind overhollen in de meszels. Nou har ik ain dudelukke stem en zo kwam het veur dat ik, as der bezuik kwam, ast woarre vertoalen mos. Dat wur mie dan ain geroup.

    Aine dai regelmoatig kwam, boeten de kinder om, was mien oom Albert. Dan ging dat ongeveer zo: "Hou ist mit die Graitje?" "Wol goud Albert, hou ist mit die". Dan vertelde oom Albert dat hai bliede was dat hai nog kommen kon, want Graitje: "De aordse tende woar ik in woon wod oafbroken, moar ik wait ja, dat ik ain gebouw van God heb, nait mit handen moakt". Grootmoe beoamde dat. Ik begreep der nog nait veul van moar vertoalde het zo goud en zo kwoad as dat ging.

    Toun oom Albert moal weer kwam har hai ain tegeltje veur grootmoe mitnomen. "Kiek Graitje dat geldt ook veur die. Ik hoop dast der veul steun an hest". Ik las grootmoe veur wat der opston: Vraag niet waarom, maar vraag waartoe. Grootmoe zee: "Bedankt Albert veur 't mit nemen". Het gesprek ging nait meer zo vlot.

    Toun oom Albert weg was zee grootmoe tegen mien moeke: "Kiek ain tegeltje dai ik van Albert kregen heb. Most hom moar nait ophangen, want doar bin ik nog nich an tou". 't Leek mie of grootmoe schraifde en dat har ik nog nooit zain. Ons moeke dee 't tegeltje in de kaste.

    Poar joar loater, toun oom Albert al overleden was, zee Grootmoe tegen ons moeke: "Is dat tegeltje van Albert der nog?". Joa dai lag nog in houke in kaste. Grootmoe zee: "Hang hom nou mor op, want ik bin der kloar mit. Ik heb vrede vonden bie 't kruus van Jezus mien Here en wat hai dut is goud".

    Ons moeke hong tegeltje op en weer zag ik troanen, moar volgens mie wadden dat nou andere troanen, den toun van een poar joar leden.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Zolt aal wel woar weeden?  
     
    Ie hebben, denk ik, ook wel voak de vroage kregen om te bewiezen dat het geleuf in God wel degeluk woar is. Wie kronkeln ons den voak, net as ain oal in kronkels, want wie kommen der nait uut.

    Ie hebben dat misschain ook wel lezen dat der ain prefester is dai mit de computer bewiezen wol dat God wel bestait. Wat der aal in stopt hef wait ik nait, moar der kwam oet, dat het veur zeuven en zestig en halfprecent woar is dat God bestait. Dat is hom volgens zeggen leluk tegenvalln. Beetje oneerbiedig zegt kreeg God ain luttje zeuven. Hai har docht dat het wel ain tiene zol weeden.

    Nou denk ik dat hai vergeten is, dat ain computer rekent mit nullen en ainen. God rekent hail aans, want bie Hom is doezend aine en aine doezend. Hou wie ook reken, wie kennen het nait bewiezen.
    Toun mien moeke nog leefde, zat ik bie heur en har ain stukske oet de Biebel lezen. Doar woar Jezus zegt: Ik goa noar Mien Voader om veur joe ain hoeske te mokken. Der binnen vreseluk veul hoeskes, want aans har ik joe dat wel verteld. Wie keken mekoar aan. 't Was 'n zetje stil en dou zee moeke: Zolt aal wol woar weeden?". Ik keek heur aan en zee niks. Ze zuchde daip en zee dou: "'k Wait wol wisse dat 't woar is".
    Hou wos zai dat den zo wisse? Ze zee dat het Pinkstern west is en dat de Voader zien Geest aan mensken geven het en dai ley joe wisse waiten dat 't woar is.

    Dai Geest van God wens ik joe ook tou in joen hart.
    0 joa, ie huiven mensen nait te overtuugen heur.
    Jezus hef tegen ons, zien kinder zegt: Ie zellen mien getuugen wezen.

    Mooi Pinkstern.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Ainvoudig preken.  
     
    Oetgeloaten was Jan van der Vlis. Hai har mit slim goud gevolg (cum laude haide dat) exoamen doan. Nou was hai domdi. Zien vrouw Marleen was ook moar wat in heur sas.
    Jan har docht dat hai wel ain stuk of vief beroupen kreeg, moar dat was tegenvaaln. Twai beroupen har hai kregen. Gain beroup uut ain grode stad. Twai klaine gemaintes hadden vroagt of hai kommen wol.

    Uutaindeluk was zien keuze worden om noar Meerkerk te goan. 'n Klain ploatske mit boeren- en arbaidersvolk. Zien prefester har hom goud indusseld dat hai zien preken ainvoudig mos holln. Hal har nogal de gewoonte om der daip deur te goan. Hai studaaierde dan ook veul.

    Gemainteleden begrepen maistal nait veul van zien preken. Oll Freek Brons har zegt dat dat in de loop van de tied wel beter wodden zol. Moar 't eerste haalf joar was 't nait veul beter wodden. En Jan van der Vlis dee zo zien best.
    Derk de Vries, al meer dan twintig joar in de kerkeroad, har der nogal wat over oafproat mit Jan. Most nait van dai dure woorden gebruken, ainvoudige toal die wie begiepen kennen. Hai wol wel moar het lukte moar nait.

    Op ain vrijdagoabent, 't was al tegen twaalf uur, har hai tegen Marleen zegt: "Mel mie moar zaik, ik krieg gain preek kloar". Niks der van har zai zegt. Doe zetst niks op papier en doe vertelst gewoon de geliekenis van de Verloren Zeun. Jan har zuk omproaten loaten deur zien vrouw.

    Dai zondag noa de preek har oll Freek Brons hom ain hand geven en zegt: "Kerel, mien jong, hest het toch under de knai kregen. meroakels. Gemainte was opfleurt.

    Jan wos vanoaf dai tied dat hai het prachtig mooie evengelie in ainvoudige toal mos brengen en hai har soamen mit zien Marleen zien Schaiper dankt veur de oetkomst, dai Hai geven har.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Bezuik.  
     
    Jan van Klinken was olderling wodden. Hai was wat aan de jonge kande. Hai kon zien proatje wel moaken. Hai was vertegenwoordiger, dus.
    Van zien veurganger har hai de wieke deurproat en wos hai wel ongeveer wat hom te wachten ston. Hai har veur zichzulf een schema moakt en zo zol hai elke deunderdagoabent op stap goan. Stipt as hai was, huil hai zuk der krek aan. Dizze aobent zol hai op bezuik bie ain poar oll menskes. De man was slim zaik.

    Toun hai binnenkwam zag hai dat de man het flink te pakken har. Hai lag op 't ledikant in de koamer. Hai zag de oaders van zien handen as klaine stroomkes der op liggen. Hai vruig hou 't was. Hai kreeg gain antwoord. "Mien man is doof", zee Geessien.
    Van Klinken vruig noar de oard van de zaikte. Geessien har hom dat in ain poar woorden dudeluk maokt. Joa, zee van Klinken, dat hai ain oomke had har dai ook aan dai zaikte leden har. Hai vertelde der uutgebraid over. Tied wol nait recht om. Hai huil der ook nog moar ain voader van ain collegoa bie.

    Oll Berend har of en tou knikt en wat gniffeld. Hai kreeg der ja niks van mit. Geessien dee het luustern der tou en zee oaf en tou joa en nee.
    Tied was om en van Klinken nam oafscheid. "Nou het beste der mit", zee hai tegen Berend. Tegen Geessien ze hai: Ie ook veul starkte der mit. Ik kom nog wel moal weer.

    Toun hai noar zien volgende adres ree, doch hai bie zuk zulf: "Bezuiken aan olle mensen was inspannender dan hai docht har. Je mos de praot der inhollen en dat vuil nait altied mit". Misschien kon hai de volgende keer wel beter wat luustern en oaf en tou ain vroag stellen. Hai mos der bie zuk zulf nog moar es over noadenken.

    Berend vruig aan zien Geessien: " Woar het de olderling 't over had?". Noa wat zuchten zee Geessien: "Hai het verteld dat wie ain meroakelse Here Jezus in de hemel hebben, dei veur ons ain hoeske moakt en door op ons wacht. Allemoal genaode".

    "Dan is het ain goud bezuik west", zee Berend en sufde weg.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Sybersmoa redt de kerstboom.  
     
    De Bree was 'n jonge vent van 28 joar en domdi wodden bie ons in de buurt. Hai was doanig underlegt en dat luit hai ook wel waiten. Zien stukken in 't Kerkbladje logen der nait om. Zien preken wadden ingewikkeld. Schaipers har zegt: "Ze binnen deurwrocht". Elk har knikt, moar gainaine dai het begrepen har.

    In 't nummer veur kerstdoagen en neijoar har domdi een hail stuk schreven over ons ontstoan van de kerstdoagen. Vrouger, toun wie nog heidens wadden, hadden wie de midwinterfeesten. Dan wur der danst en dronken rondom ain denneboom. Dat gaf veur jong en old wat diverdoatie. Dus was de kerstboom dai veul mensen in huus hadden een haidens gebruuk. Nou bestond gevoar volgens domdi dat wie der ook weer een haidens feest van muiken.

    Dat har mie wat stof doun opstoeven. Schaipers was in 't geweer kommen. Dit gong hom te wied. Kerstdoagen wassen volgens hom instelt deur de apostels. Woar dat dan ston kon hai nait precies aangeven, "Reken der moar op dat ik geliek heb", har hai zegt. En veur de maisten was woar wat Schaipers zee.
    Op kerkeroads vergoadering har domdi de Bree het veurstel doan om mit de kerstdoagen een denneboom mit lichtjes der in in kerke te zetten. Schaipers was bienoa van de stoule vallen. "Hou hol je het in joen hassens", har hai mit oversloande stem zegt. "Schrief je in bladje dat dat ain haidense gewoonte is en nou wil je zoon boom in de kerke?". Dat gef veul problemen. Doar wadden ze 't oalmoal wel over ains. Domdi zee dat de jeugd der om vroagd har en hai dat al min of meer beloofd har. Ze zatten der flink mit in de moage.

    Sybersmoa, dai al acht joar in de kerkeroad zat en maistal allain bie binenkommen en 't weggoan "Moi" zegt har, nam 't woord. "Der komt ain denneboom in kerke mit lichtjes en tudelatoantjes en ik schrief in specioale kerstnummer wel woarom.

    Sybersmoa, har uutlegt dat zoon boom hail goud was in kerke. Hai mos der aigenlieks oaltied wezen. Groen was dai boom en dat dee ons denken ain 't aiwige gruin van de Hemels Heerlukhaid. Dai lichtjes deden ons denken dat God zien zeun zonden har in ain duustere wereld en kommen was om ons van onze zunden vrij te moaken.

    Sybersmoa, dai nooit wat zee har domdi de Bree en kerkeroad redt en elk was tevree en het wur ain kerstfeest tot ere van de Voader, zien Zeun de de Hailige Geest.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Sunterkloas  
     
    Zo as joe wel al waiten woonden wie bie mien grootolden in. Wie, mien olluu en ik deden aan sunterkloas. Opa en opoe nait. Opa was doar slim op tegen, want je moggen kinder nait wat wies moaken. Loater kwammen ze der achter dat Sunterkloas nait beston en dan mainden kinder dat Jezus ook nait beston.
    Noa sunterkloas kreeg je ja al gauw kerstdoagen. Dan wur je verteld van het kindje Jezus in ain kribbe, dai kommen was om aal onze sunden te vergeven. As je nou zegt hadden dat sunterkloas beston en loater bleek dat nait het geval te wezen dan kon je der op reken dat kinder zeden: "Jezus bestaid ook nait".

    Mien olluu dochten doar anders over, want op sunterkloasoabent muik ons pabbe, noar loater bleek, op zien klompen wat bokkesprongen en dan was sunterkloas der op zien peerd west. Roar was dat wel dat onze pabbe nooit in hoes was as sunterkloas op zien peerd bie ons veur thoes langs ree. Moar goud ik gauw noar boeten en kieken wad der op de teller lag. Dai had ik tegen duustern Veur thoes zet met ain krobbe mous en een snee stoede. Mous en stoede had peerd van sunterkloas opvreten. Mit mien klainighaid, meer zat der nait aan, in de hand ruip ik om de houk van thoes zo hard meugeluk: "dank je wel sunterkloas".
    In 't begun van oorlog, was der gain tebak meer te kriegen en zo rookde opa aitenstro. Dat muik hai mit de hakseloa fien en stopde 't in de piebe. Ons pabbe har een pond Fraise Heerenbaai op de kop tikt en dat wur bewoard tot sunterkloas. Toun het gebrukelukke gebeuren weer begon en ik mien klainighaid holt har, bleken der twei tellers te stoan. Toun ik dat tegen ons pabbe zee, zee hai: Roup opa moar gauw, want volgens mie ligt der tebak veur hom op de teller. Mit wat tegenzin ging opa kieken en kwam mit de Heerenbaai te veurschien. Of je 't nou geleufd of nait, opa ruip um de houk van thoes: "dank je wol sunterkloas". In 't vervolg deden opa en opoe ook mit aan sunterkloas. En ik, ik leuf nog in sunterkloas, maar bovenal in Jezus. mien verlosser- Joe toch ook?
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Domdies  
     
    Domdie van de groode kerke, van Emmen
    Nuimt zuk V D M
    Verkondiger van 't evangelie.

    Dai van kerke midden in 't deurp, Mindee
    Nuimt zuk dominee
    En is doarmit tevree.

    Domdie van luttje kerke, van der Lant
    Nuimt zuk predikant
    Man van 't ambt.

    Zai dai wol of nich noar kerke goan
    Hebben veur dai drai een andere noam
    Prekenmoakers en doar ist mit doan.

    Allendig as van Putten oafzeggen mout
    Den gait dubbel goud
    Dai ropt vanoet zien gemoud

    "Volgende weeke Dee Esse, domdie Oud
    allemoal kommen dat dut joe goud.

     
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Op hoesbezuik  
     
    Vrouger was het de gewoonte dat elke hoesholden minstens ainmoal in 't jour hoesbezuik kreeg. In sommige kerken doun ze dat nog.

    Op ain winteraovend wadden baide manluu boeten 't deurp op hoesbezuik west en nou modden ze 't laange stuk noar hoes lopend deur de snei.
    Baide kerels, echte grunnigers, zeden niks. Elk was mit zien aigen gedachten aagens.'t Wur weer een klain sloapke, want om half vieve luip de wekker weer oaf. Veur heur geleuf hadden ze dizze bezuiken en wainig sloap groag over.

    In ainmoal zee Geert: "Derk wat is 't moar goud dat de Here God ons onze zunden nait veur op de kop schrif". Duurde nogal even veur Derk zee: "Muik mie niks uut, Geert". Veur die nait Derk, want du bist ook ja bienoa ain hailige, moar veur mie wel".Mitain zee Derk: "Geen sproake van mien jong. Waorom mie dat niks uutmoakt? Stun zo vol deurmekoar maggelt dat gain aine het lezen kun".
    Even laoter zee Derk: "kiek Geert het aibelske mooie van ons geleuf is dat wie onze zunden bie Jezus brengen, Hai ast woare een waskelabbe pakt en alles wegvrift zodat wie hailendaal hailig binnen.
    Zo ast vrouger was is 't vandoage aan de dag nog: Wie willen toch allemoal wat lieken? Dat wat lieken zit aan de boetenkaande.
    Stait der nait aagens: Mensen kieken van boeten, moar God kikt van van binnen noar ons. Lees psalm honderdnegendartig moar noa.

    Wat is der nog meer geliek aan vrouger? Dai waskelabbe van Jezus!
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Domdie krigt beroup.  
     
    Jaar of vieve leden was hij komen met zien vrouw. Domdie van de groode kerke. Hij was al dik in de vattig. Preken dat hai kon. Je hongen aan zien lippen. Noatuurlijk wadden der ook wel dai hom nait zo groag mochten. Dat is mit domdies ja net as mit trainers bie ain voetbalclub. Nou mag je dat zeggen, maar destieds wur joe dat kwoalik nomen. Alles gung zien gewone gang en overal wen je aan. Dat zai gain kinder hadden was veur dizze en gaine nog wel wat mal. Kon hai wel mit de jeugd omgaan? Ook dat vuil mit.

    Veranderingen in 't deurp binnen nait zo welkom. Laat het maar mooi bie 't alle. Zo binnen wie dat went en zo mout dat ook maar blieven.

    Dou domdie dan ook ain beroup kreeg oet de groode stad mos der wat gebeuren. Kerkeroad har mit meerderheid besloten dat ze domdie zollen verzuiken om te blieven. Dat was destieds een hail ritueel. Noast de ollen wudden ook de verainigingen, tot en mit het zangkoor, opdroagen mit ain afvoardiging naar pasterei te goan.

    Elk har zien waark der op zitten en nou was het zes weeke wachten. Op de bewuste zundagmorgen muik domdie bekend dat hai gain vrijmoudighaid vonden har om het beroup aan te nemen. Hai bleef dus. Olderling de Groot namt woord en mit omhaol van woorden bedankte hai domdie dat hai bleef en hai vergat God der nait bie. Gemainte zol heur dankboarheid nog wel tonen.
    Domdie en de vrouw kregen den ook een poar weeke loater elk neie fietse aanbooden. Noamens elk en aine. Nou ja elk en aine?

    Weeke loater fietsen domdie en de vrouw deur de omgeven en troffen boer Brongers dai op zien olle roestige fietse op weg is zien poar koien te melken. Der wordt oafstapt, want Brongers betoalde de helfte van het traktement en was dus hail belangriek. Noa wat geproat zee domdie: "Brongers, u hebt wel een nieuwe fiets nodig, want deze heeft zijn beste tijd gehad". Brongers was nait op zien bekkie vallen en zee: "Ie hebt geliek, moar ik mout eerst zorgen dat ik ain beroup krieg". Domdie en de vrouw wudden wat rood om de kop en stapten op.

    Drai joar loater nam domdie al binnen de zes weeke beroup aan noar Rotterdam.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Geert Klompmoaker.  
     
    De maisten in 't dorp wossen nait ains dat zien noam Klompmoaker was. Nou was dat nait zien noam maar zien ambacht. Hij, weduwnoar, woonde mit zien zeuven kinder even boeten 't loug, aan een zandpad. Je gingen bie commissionair Haarms, ook wel stroboer Haarms, 't zandpad in en den noa ain poar honderd meter kwam je bie zien bedouninkje. Klompmoaker was van de cocksen. Dus streng in de leer. Moar mensen wossen dat hai 't hart op de juuste ploats har.

    Stroboer Haarms kochde bie bienoa elke boer het stro op en verkogde dat aan strocartonindustrie. Haarms had der op rekend dat ook van boer Maims het stro wel weer zol kopen. Maims was kerkvoogd bij de grode kerke (hervormd dus). Haarms was dat ook Elk jaar har hij het stro van Maims kogt en der wat bie zegt: "Tot volgend joar bie gezondhaid".

    Moar toun stroboer bie boer Maims kwam, kreeg hai te verstoan dat het stro verkogt was an ainne uut Vlagtwedde. Maims har uutlegd dat geld en geleuf twai hail verschillende dingen wassen. Geld was geld en geleuf, geleuf Dat mos Haarms toch wel kennen begriepen. Nou, Haarms begreep der niks van. Dat had hai van dai vrome kerkvoogd nait verwacht. Gevolg was dat Haarms en zien gezin nait meer noar kerke gingen. Dat was doan.
    Geert Klompmaoker har der wait van kregen en dat zat hom nait lekker. Hij muik een proatje mit Haarms en vruig hom om toch weer noar kerke te goan, want Jezus ston ook op uutkiek noar hom. Haarma har zegd: "Most goud luustem Geert, zolaank dai Haarms leeft kom ik nait weer in kerke" Doar was de proat mit oet.

    Klompmoaker was ook nog noar Maaims west, moar har doar direkt te heuren kregen dat hai zuk moar mit zien aigen boudel mos bemuien. Vanoafvandoage wurden der gain klompen meer bie hom besteld.

    Joaren gingen der over hen. Maaims har het tiedelijke mit het aaiwege verwisseld. Geert Klompmoaker trof stroboer Haarms en zee:"Zundag kenst weer noar kerke, want Maaims is dood". 't Was der nait van kommen. Haarms had nog ains uutlegd aan Geert dat het een muileke stap was om noa zoveul joar weer hen te goan. Elk keek joe ja aan en d'aine was bliede en d'ander har der muite mit dat ze nou weer kwammen.

    Hou het verder goan is wait ik nait. Ain ding is wel zo. dat as je laank nait in de kerke west binnen, de stap te zetten om weer te kommen muilijk is. Ain ding is wisse: Jezus stait nog oaltied op de uutkiek en is bliede as men weg noar kerke weer vind.

    Zulf denk ik dat soamen geleuven makkelijker is den allain. moar misschien zit ik der noast.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Soamen noar kerke.  
     
    In pril moand 1945 binnen wie bevrijd deur de Polen. Dat was mie wat. Wie hebben nog ain dag in d'ol toorn zeten, omdat d'r bie ons in de stroade vochten wur. Spande tied. Veur ons kinder ook 'n mooie tied, want wie wadden vrij van de schoule.

    Al vrij gauw gung het gewone leven weer zien gang. Zes doage warken en zundags noar de kerke. Elk noar zien aigen kerke. Denk d'r om, dat was al joaren zo en zo most ook blieven.

    Oranjeverainne har besloten dat der een feestweeke mos kommen. Dat vruig hail wat veurberaiden en zo wur besloten dat te doun in de weeke woarin 31 augustus (ol koninginnedag) vuil.
    Der wadden speulen veur de kinder. Pitjerennen veur de knechten van de boeren. Ain haile grode optocht, noar loater bleek ook bekeken deur mensen van ver boeten het deurp.
    Vanzulf mos der ook een dankdag kommen. Moar in welke kerke? Besloten wur dat het deurp in drei dailen verdailt wur en elk naar de kerke mos in de buurt woar men woonde. Kerken zatten stamp vol Domdies ruilden, zodat ze in elke kerke hun woord brogten. Tiedens het wisseln wur der zongen.

    De volgende dag har elk ter over hou zoon gouje domie men wel had. Meroakels mooi was 't west. Ons pabbe zee: "Nou mot elk zundag noar de kerke goan woar ze woensdag ook west binnen". Ons moeke zee: "Doe hest makkelijk proaten, want wie kunt noar ons aigen kerke.
    Van soamen op pad is toun ook niks trechte kommen.
    Zolt nou wel kloar kommen?
    naar:  boven  of naar:   Home
     
    Webmaster Ed Donga