Website van de Evangelisch Lutherse Gemeente Stadskanaal

Het kindertehuis Garuda op Bali.

zegel zwaan
  laatste update 29 dec. 2012 ............ Home  
 
Dit is het diaconaal projekt dat ook door onze gemeente wordt gesteund.

  • Nieuwsbrieven.
  • GARUDAHOUSE 2012.
  • Weerzien in het GARUDAHOUSE.
  • Bezoek aan Garuda, Bali.
  • Kindertehuis GARUDA
  • Kindertehuis GARUDA 2002 - 2006.
  •  
      Nieuwsbrieven.  
     

    Alle nieuwsbrieven van de Stichting kunt u hier als pdf bestanden downloaden:

    U kunt de nieuwsbrief van: december 2012 als pdf file hier downloaden.

    U kunt de nieuwsbrief van: augustus 2012 als pdf file hier downloaden.


    naar:  boven  of naar:   Home
     
      GARUDAHOUSE 2012.  
     

    Terwijl ik dit schrijf ligt er buiten een dik pak sneeuw. De wegen zijn glad, het nieuws meldde dat er vanochtend zo'n 150 kilometer file stond in Nederland en de NS heeft gemeld dat er een aangepast dienstrooster is. Het is duidelijk winter.
    Vreemd idee eigenlijk. 7 weken geleden was het 38 graden op de plek waar wij waren; het verre oosten. De overgang is groot. 7 september dit jaar begonnen we aan onze 6 weken durende reis naar Zuid Oost AziŽ.
    De reis begon in Jakarta, waar we verbleven bij Tony en Rosi Liwang. Tony en Rosi zijn vanuit IndonesiŽ betrokken bij het bestuur van de Batu Foundation en spelen een grote rol voor het Garuda House. Door bij hun in huis te slapen leerden we veel over de Indonesische cultuur, hun geloof en hun rol voor het Garuda House. We hadden een paar mooie dagen bij hun thuis.

    Na 2 weken door Java te hebben gereisd, vlogen we door naar Bali. Ons vierde bezoek aan het Garuda House. We zijn in totaal 2 weken in Bali geweest en hebben mooie en minder mooie dingen meegemaakt en gezien. Uiteraard hebben we het Garuda House meerdere keren bezocht en hebben de meisjes weer beter mogen leren kennen.
    We zijn een dag met hen naar het strand geweest om te zwemmen en daarna hebben we op strand "oud Hollandse spelletjes" gedaan, zoals koekhappen maar dan met kroepoek. We hadden veel bekijks van andere toeristen, die zich toch afvroegen hoe het kon dat wij zo waren opgenomen in de mooie Garuda Familie. En dat waren we ook. We zijn officieel welkom geheten in de Garuda Familie, nadat wij Leo en Icha het mooie nieuws hebben verteld over de nieuwe stichting.

    De stichting blijft statutair verbonden aan de BATU Foundation, echter heeft de stichting een eigen bestuur. Het doel voor het Garuda House blijft hetzelfde.

    BATU Foundation en Stichting Garuda House Bali bedanken de heer en mevrouw Mann uit Bussum voor het oprichten van en hun goede werk, inzet en passie voor het Garuda House. Wij zullen uit hun naam het werk voor Garuda House voortzetten. We voelen ons dan ook zeer vereerd en dankbaar dat we dit werk mogen doen en hebben de meisjes van het Garuda House voor altijd in ons hart.

    We kijken terug op een mooie en indrukwekkende reis, die we nooit zullen vergeten. Terug in Nederland zullen we ons bezig gaan houden met het werven van donateurs voor het Garuda House en zoveel mogelijk informatie verschaffen. We hebben gezien dat de meisjes in het Garuda House het zo goed doen op school, dat wij van mening zijn dat dit huis altijd zal moeten blijven bestaan.

    Wilt u meer weten over de nieuwe stichting of wilt u donateur worden of onze nieuwsbrieven ontvangen. Kijk dan eens op onze nieuwe website www.garudahouse.com

    Jeroen & Ivette
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      WEERZIEN IN HET GARUDAHOUSE.  
     

    Op 16 en 17 september 2011 mochten we voor de derde keer het Garuda House bezoeken. Daar zaten we in de taxi door de wijk net buiten de hoofdstad Denpassar. Waar de taxichauffeur moest zoeken, hadden wij al weer veel herkenningspunten en konden we onze taxichauffeur zo naar het huis loodsen. En daar stonden we weer voor het hek. Even roepen en daar kwamen de eerste meisjes al aangerend. Met een grote glimlach werd het hek open gedaan, we werden herkend. En wat waren deze meisjes gegroeid sinds ons bezoek in 2009. Eenmaal in het huis voelde het als thuiskomen. Een warm welkom. Deze middag hebben we gepraat en hebben we vooral stil gestaan bij het overlijden van Gerard Mann. Voor Leo en Icha was dit een erg emotioneel moment, ze waren erg gehecht aan hem.



    Even hierna werden er 9 nieuwe meisjes aan ons voorgesteld. In 2 jaar tijd is er al zoveel verloop geweest. De oudste meisjes zijn allemaal met erg hoge cijfers geslaagd op de senior high school en hebben allemaal een goede baan. Over het algemeen werken ze bij een administratiekantoor of een accountant. Sommige meisjes leren in deeltijd door aan de universiteit en andere meisjes sparen hiervoor. Deze middag was zo voorbij en we hadden afgesproken dat we zondags weer zouden komen, want er moesten nog heel wat foto's en video's gemaakt worden.

    Op zondag werden we om 8 uur door Leo en Icha opgehaald om met hen mee te gaan naar de kerk. Na de kerkdienst gingen we met hen mee naar huis en stond de lunch al klaar. Het is mooi om te zien dat alle meisjes hun eigen taken hebben en deze goed uitvoeren. Natuurlijk, vertelde Leo, is er elke dag wel wat. Je leeft met 20 meisjes, allemaal in de leeftijd van 9 tot 17 jaar. Er wordt gepuberd, en dat merken ze. Ook nu was er even een verdrietig moment bij ťťn van de meisjes, ze had het gevoel dat ze alles alleen moest doen en niet goed werd geholpen. Maar Leo en Icha gaan hier zo goed mee om. Met een lach worden het probleem opgelost en gaan ze verder met de alledaagse dingen.

    De lunch was heerlijk en tijdens de lunch kwamen we er achter waarom deze meisjes zo goed gegroeid zijn, ze eten goed. Er staat van alles op tafel; rijst, soep, vlees en eieren. Na de lunch was het de planning dat we buiten foto's zouden maken. Maar Leo en Kevin belandden achter de piano en wat volgde was een twee uur durende sessie met zingen en lol maken. De meisjes zongen voor ons hun geleerde zondagsschoolliedjes..

    ..nn daarna nodigde zij ons uit om een Nederlands liedje te zingen. Uiteraard gebeurde dit en werd het liedje ook aan de meisjes geleerd.
    Na dit moment volgde toch echt de fotoshoot. Zo kwam het in elk geval wel over bij de meisjes, ze hadden hun mooiste kleren aan en je zag ze af en toe nog even snel tutten voor de spiegel.
    De fotoshoot was erg geslaagd. Het was lachen, gek doen en de gekste poses aannemen.




    Na een geslaagde dag was het weer tijd om richting hotel te gaan. Het afscheid was moeilijk, voor ons en de meisjes. Vele knuffels volgden en iedereen drong voor, veel te bang dat hun kans voorbij zou gaan.

    Het was een geweldige dag, maar ook erg emotioneel. We zijn erg dankbaar dat we zo betrokken mogen zijn bij het Garuda Huis en dat we hen mogen en kunnen bezoeken. De meisjes hebben het goed en doen het ook erg goed. Ook voor Leo en Icha hebben we heel veel respect. Ze hebben de touwtjes goed in handen en voeden de meisjes erg goed op. Het is een zware taak voor hen, maar dat zullen ze nooit toegeven. We hebben verhalen gehoord uit wat voor omstandigheden de meisjes soms komen en dat er soms een 'verkeerd' of 'kwaad' karakter aanwezig is. Maar door respectvol en liefdevol met elkaar om te gaan, gaat het langzaam goed met de meisjes en hebben ze een goed leven. Ze krijgen hoop! En wij mogen alleen maar hopen dat dit project nog lang mag bestaan. Want er staan nog genoeg meisjes in de rij die een nieuwe kans verdienen.

    Ivette
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Bezoek aan Garuda.  
     
    Bali 2010

    9 maanden na onze reis vorig jaar naar Bali was het in juni weer zover. Deze keer gingen Jeroen en ik met z'n tweetjes naar Bali. In eerste plaats om lekker uit te rusten, maar de voornaamste reden om het Garuda Huis opnieuw te bezoeken. Van te voren hadden we toch even weer kriebels, hoe zou iedereen reageren?
    Zondag 13 juni belden we Leo (vader van het huis) op met de vraag of we 's middags welkom waren. Een complete verrassing, maar welkom waren we zeker. Met de taxi gingen we die kant op en hoewel het een wijk is met heel wat kronkelweggetjes, wisten we het nog goed. We konden de taxichauffeur goed de weg wijzen.

    In het huis hoorden we dat de vrijdag er voor de grote vakantie is begonnen. Alle meisjes hebben een maand vakantie en in deze maand gaan ze zoveel mogelijk terug naar hun ouders, of als dit niet mogelijk is, naar familie. Op dit moment was de helft van de meisjes al naar huis toe. Even een kleine domper, hadden we dit maar geweten. Maar de meisjes die nog in het huis aanwezig waren, waren blij ons weer te zien. En wat waren de jongste meisjes gegroeid. Vol trots vertelden Leo en Icha dat de meisjes het erg goed doen op school. Vier meisjes zijn nu klaar met school, met erg goede resultaten en hadden ook al een baan. Drie meisjes hadden een baan dichtbij het huis en mochten hierdoor nog even blijven wonen, om te sparen. Het vierde meisje had een baan verder weg en woont nu weer tijdelijk bij haar ouders. Leo en Icha vertelden ons veel. Te veel om nu op te schrijven.

    In de week daarna hebben we een aantal keren nog afgesproken met Leo en Icha. Ze brachten ons naar mooie 'must see' plekken op Bali en ze lieten ons de scholen zien waar de meisjes heen gaan. In de volgende Kerkklok zal ik een uitgebreider verslag schrijven van wat we allemaal gezien, gehoord en beleefd hebben en verder uitleggen hoe het school-systeem op Bali werkt.

    Ivette


    Bali 2009, het Garudahuis

    Op zaterdag 29 augustus was het dan eindelijk zover. Na maanden voorbereiding stapten Geertje en aanhang in het vliegtuig richting Bali, met als hoofddoel het bezoeken van het Garuda Huis. De koffers waren vol met spullen die we voor de meisjes in het Garuda Huis mee namen, we zaten dan ook precies op het toegestane gewicht van 20 kilo per persoon. Gelukkig waren we met 5 personen, hierdoor konden we veel verdelen. Na een vlucht van ruim 10 uur kwamen we aan in Hong Kong, hier hadden we een stop-over van 3 nachten. Na een goed ontbijt en een beetje bijkomen van de jetlag, was het tijd om deze wereldstad te ontdekken.
    Hong Kong is een stad van de vele contrasten. Een eiland met daarop het financiŽle gedeelte en vele hoge wolkenkrabbers en aan de andere kant van het water wijken die precies lijken op de bekende Chinta-towns. Veel kraampjes, veel kleine winkeltjes en veel mensen en alles heel dicht op elkaar. In 3 dagen hebben we veel gezien van deze mooie stad, maar het was ook voldoende. Na 3 dagen hadden we allemaal het gevoel dat we de mooiste high-lights hadden gezien en waren we blij dat we deze hectiek mochten verlaten.

    Op woensdag 2 september vlogen we vanaf Hong Kong naar Bali. Deze vlucht duurde ongeveer 5 uur en eenmaal op het vliegveld duurde het nog 3 uur voordat we de douane van Bali door waren. Het eerste dorp waar we heen gingen was Seminyak en deze ligt ongeveer 30 minuten rijden van het Garuda Huis. De eerste dagen was het eerst acclimatiseren op dit eiland. We zagen veel contrasten tussen rijk en arm en heel andere leefomstandigheden dan wij gewend zijn. In de grote steden is het heel druk door alle brommers die er rijden, uit alle hoeken komen ze en ook alles wordt er op vervoerd.


    Vrijdag was het eindelijk zover en werden we door Leo en Icha, de vader en moeder van het Garuda Huis opgehaald. Lang hebben we naar deze dag uitgekeken en van te voren hadden we geen idee wat ons te wachten stond. We hadden in Nederland al zoveel gehoord van dit huis, de familie Mann verteld altijd vol enthousiasme. En al zoveel jaren steunen we het huis, het bezoeken van het Garuda Huis was een wens die eindelijk in vervulling ging. En we werden met een warm welkom onthaald. Heerlijk. Jeroen ging daar direct aan het werk en ging van alle meisjes de ogen meten. Met pasglaasjes en veel handgebaren, waren er uiteindelijk 3 meisjes die een bril nodig hadden. Ondertussen waren de andere meisjes druk aan het knutselen met de spullen die vanuit Nederland waren meegenomen. En ja, wij moesten natuurlijk allemaal meehelpen. De dag ging snel voorbij en we hadden nu al het gevoel dat er een band was opgebouwd.



    Op zondag gingen we weer naar het huis en gingen we met de ouders en de drie meisjes naar de opticien. Aldaar zou Jeroen nogmaals de ogen meten. Na heel wat discussie en onderhandeling met de opticien was alles geregeld en werden de juiste glazen in de monturen gezet. De meisjes waren erg blij met onze hulp.
    Op zondagavond waren wij allen uitgenodigd om bij hun aanwezig te zijn. We mochten mee eten en de meisjes hadden allerlei stukjes ingestudeerd. Het was een avond om nooit weer te vergeten. Er werden vele liedjes voor ons gezongen en vele dansjes gedaan. De meisjes hadden de grootste lol en zongen spontaan nog meer liedjes. Nadat Ivette had verteld dat zij jarenlang zondagsschool heeft gegeven, werd er gevraagd om de meisjes een zondags- schoolliedje te leren. Er werd gekozen voor het liedje: Lees je bijbel, bid elke dag. Maar dit liedje wordt al in vele talen gezongen en was hier dus bekend. Wat volgde was een half uur gezang en het leren van dit liedje aan de meisjes in het Nederlands en aan ons in het Indonesisch. Na een lange en gezellige avond was het weer tijd om op te stappen.


    De volgende dag gingen we weer terug naar het huis en gingen we met Leo en Icha en nog een paar meisjes inkopen doen. Het was een dag vol met winkelen in grote winkelcentra. Van allerlei dingen werden er gekocht, een printer en een muis voor de computer, nieuwe schoenen, jassen en tassen, maar bovenal veel speelgoed en knuffels. De meisjes vonden het geweldig. We leerden de meisjes steeds beter kennen en er werden over en weer veel vragen aan elkaar gesteld. Toch wisten we dat er einde aan zou komen en dat we afscheid moesten nemen. Dat voelden wij, maar de meisjes ook. Vrijdag 11 september was het dan ook zover en was dit de laatste keer dat we het huis bezochten. Het afscheid was emotioneel, de meisjes stonden tegenover ons en vertelden dat wij altijd in hun hart bleven. Ze vroegen ons of wij hun nooit zouden vergeten en of wij hun nog wel een keer wilden bezoeken. Deze meisjes zouden wij nooit kunnen vergeten, de warmte die wij van hen hebben ontvangen zal ons altijd bij blijven. Na veel geknuffel was het echt tijd om weg te gaan.

    Inmiddels waren er van onze vakantie al twee weken om en hadden wij nog ťťn week te gaan op Bali. De laatste week zaten wij het noorden, in Lovina. Deze week kwam er niet veel meer uit ons. Het bezoeken van het Garuda Huis heeft een bijzondere indruk op ons achtergelaten. We waren ontzettend blij dat we dit hebben mogen meemaken. En voelen ons erg dankbaar dat we het Garuda Huis mochten bezoeken en deel uit mochten maken van hun leven. We hebben met eigen ogen gezien dat deze meisjes goed terecht zijn gekomen, dat ze een grote familie om zich heen hebben en heel veel liefde ontvangen. Ja, wij hebben gezien dat deze 22 meisjes een gelukkig leven hebben, maar we hebben ook gezien dat er nog veel meer nodig is. Inmiddels zijn we al weer 2 weken thuis en zijn nog steeds vol van indrukken die wij hebben opgedaan. Dit is een reis die we nooit zullen vergeten. Natuurlijk kunnen we er nog veel meer over vertellen, maar dat komt allemaal nog wel.

    Indien u nieuwsgierig bent wat wij allemaal nog meer hebben meegemaakt, kunt u alles rustig nalezen op ons reisdagboek op internet: http://jeroenenivette.waarbenjij.nu

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      KINDERTEHUIS GARUDA  
     
    Nieuwsbrief Garuda House mei 2009.

    Ook in IndonesiŽ zit het schooljaar er op. Enkele meisjes nemen afscheid wegens het afstuderen aan de middelbare school en om hun plaatsen te geven aan nieuwe meisjes die in Garuda House een opleiding, kost en inwoning kunnen krijgen. Dit jaar zijn er 3 meisjes vertrokken en 3 nieuwe meisjes voor in de plaats gekomen (op een totaal van 20 meisjes). De schoolresultaten waren gemiddeld goed tot zeer goed.
    Voor wat betreft de gezondheid en het wel en wee van de meisjes kunnen we u melden dat het goed gaat. Aan het begin van het schooljaar willen wij graag alle meisjes een medische check-up geven. In september van dit jaar zal een donateur uit Nederland die in het dagelijks leven opticiŽn is, een bezoek brengen aan het Garuda House. Tijdens zijn vakantie op Balie zal hij de ogen van de meisjes testen. Wij houden er rekening mee dat we dan mogelijk een uitgave voor brillen moeten doen. Er zal onderhoud aan het gebouw gepleegd worden.
    Errder dit jaar is door een andere donateur, een gepensioneerde brandweerman die regelmatig naar Bali op vakantie gaat en dan het Garuda House bezoekt, onder meer de brandveiligheid gecontroleerd. Ook heeft hij met zijn vrouw een bijzondere donatie gegeven, namelijk: de introductie van de sjoelbak op Bali! U begrijpt dat dit een bijzonder ervaring was, en nog is.
    Onderstaand een foto.


    EXTRA NIEUWSBRIEF BATU FOUNDATION
    In september berichtten de heer en mevrouw Mann uit Bussum dat ze wegens gezondheidsredenen en een gevorderde leeftijd stoppen met de administratie van de stichting die het kindertehuis Garuda op Bali onder-steunt en beheert.
    Maar het werk gaat door en het correspondentieadres wordt nu:
    Batu Foundation p/a de heer A. E. Smeele, voorzitter
    Admiraal de Ruyterstraat 9
    2931 AA Krimpen a/d Lek
    tel 0180-511725
    Het gironr. blijft 9551962, maar is nu op het adres van dhr. Smeele gesteld.

    De heer en mevrouw Mann hebben zich jarenlang met hart en ziel voor het kindertehuis ingezet en door hun werk vele meisjes gered van de straat. Hun zegenrijke werk wordt gelukkig voortgezet en ook vanuit Stadskanaal zal het blijvend worden gesteund.

    Nieuwsbrief Mei 2008


    In mei arriveerde weer een nieuwsbrief van de Batu Foundation die het kindertehuis Garuda op Bali beheert. Was het bestuur vorig jaar nog somber over de financiŽn, dankzij een notariŽle schenking in december 2007 is er wat meer armslag. Maar dat wil niet zeggen dat alle problemen uit de wereld zijn. IndonesiŽ kent namelijk een enorme inflatie. De benzineprijs steeg met 30% en dat wordt in de prijzen van alle producten doorberekend. Etenswaren, met name het basisvoedsel rijst, zijn erg duur geworden. Giften zijn daardoor nog alleszins nodig.
    Drie meisjes voltooiden hun opleiding en verlaten het huis. Drie nieuwe meisjes worden geselecteerd. Het echtpaar Paliama staat nog altijd tot grote tevredenheid aan het hoofd van het huis. De moeder van een van hen, die als een oma voor alle bewoonsters was en die elke dag kookte, is echter plotseling overleden.
    Het bestuur van de Batu Foundation is uitgebreid met de heer Reitze van der Veen, die veel ervaring heeft bij verschillende charitatieve instellingen.
    U kunt bijdragen aan de opvoeding van de 20 Balinese meisjes in Garuda, die anders zonder kansen op straat zouden belanden, door geld over te maken naar postrekening 9551962 t.n.v. Batu Foundation, Wielewaallaan 3, Bussum. Donaties voor het kindertehuis gelden als aftrekposten bij de aangifte voor de inkomstenbelasting, want de Batu Foundation is officieel erkend als "goed doel". U kunt ook geld geven via de collectes die onze kerk regelmatig voor dit kindertehuis organiseert.


    Nieuwsbrief Juni 2007



    Wat is dit nu, zult U zich afvragen. Is er geen trap meer in het huis ? Jazeker, maar dit is een foto van een brand oefening. Op het balkon ligt een touw met knopen en dit kan gebruikt worden om in geval van brand naar beneden te komen. Dus: oefenen, ook al is het nog niet nodig ! Instructie krijgen de kinderen van een oud-brandweerman uit Nederland, de heer Bakker, die verschillende malen per jaar naar Bali gaat en dan altijd ons huis bezoekt en er o.a. oefeningen houdt. Liever had de heer Bakker een brandtrap gehad, maar dit vond men te inbraakgevoelig. Gelukkig gaat alles goed en is er geen brand geweest.

    Deze maand hebben twee meisjes eindexamen op de senior high school gedaan en zullen ze ons huis verlaten om een baan te zoeken. Wij zullen ze daarbij nog enige maanden steunen. Eťn meisje heeft ons afgelopen halfjaar voortijdig verlaten. Haar oom, toeziend voogd, ging werken in Nieuw-Guinea en wilde dat zij meeging. Twee nieuwe meisjes worden geselecteerd, zodat er weer 20 meisjes in het huis zijn.

    De watervoorziening is verbeterd door het plaatsen van een waterpomp, die automatisch in bedrijf komt als het water in de watertank een minimum stand heeft bereikt.

    Ons bestuurslid Tony Liwang bezocht Bali in mei en sprak met Icha en Leo Paliama, de ouders van het huis. Ook een aantal van U hebben ons huis bezocht en iedereen was zeer positief: schoon, goede sfeer, enz. We vinden het natuurlijk altijd fijn om dit te horen.

    Een belangrijke sponsor, een stichting, heeft gedurende enige jaren alle schoolkosten voor haar rekening genomen. Deze stichting heeft echter haar prioriteiten verlegd, waardoor wij niet meer in aanmerking komen voor deze bijdrage. De schoolkosten zijn juist de laatste twee jaar hoger geworden, omdat de meeste meisjes nu een middelbare school bezoeken, die duurder is dan een lagere school. In totaal gaat het hier om circa Ä 5000,- per jaar, die we nu helaas gaan missen en waarvoor we thans vervangende sponsors zoeken. We zijn dankbaar, dat ons kinderhuis door zo velen wordt gesteund. Alle bedragen zijn welkom, zowel kleine als grote bijdragen. U weet dat de giften voor 100% besteed worden aan de kinderen.

    We wensen U een heel goede zomer toe en eindigen met de hartelijke groeten, ook van de bewoners van het Garuda huis en ons bestuur,

    Lies en Gerard Mann

    Alle nieuwsbrieven kunt u hier lezen.
    naar:  begin van dit artikel   of naar:   boven  of naar:   Home
     
      KINDERTEHUIS OP BALI 2002 - 2006.  
     

    Een van onze diakonale akties is dit kindertehuis. In dit artikel staan diverse nieuwsbrieven en foto's die wij krijgen.

    BATU FOUNDATION ,Algemene informatie.
    De Stichting Batu Charitatieve Belangen is op 19 juni 1998 opgericht en ingeschreven bij de Kamer van Koophandel in Rotterdam onder nummer 24285445. De verkorte naam is Batu Foundation en het correspondentieadres is: Wielewaallaan 3 1403 BV Bussum tel. 035-6910812

    Bestuursleden zijn:
    de heer A.E. Smeele,Krimpen a.d. Lek
    de heer Ir. T. Liwang,Bogor (Indon.).
    Administrateur is de heer Drs G.P. Mann, Bussum.

    De doelstelling van deze stichting is het ondersteunen van charitatieve projecten met een christelijke achtergrond en identiteit. In de praktijk is deze ondersteuning thans uitsluitend gericht op Bali en met name op het aldaar gevestigde kinderhuis.
    Op Bali worden de belangen van dit kinderhuis behartigd door een lokale stichting, in welks bestuur ook de heer T. Liwang zitting heeft. Deze stichting heeft sinds enige jaren de beschikking over een huis in Denpasar, de hoofdstad van Bali,gefinancierd met een renteloze lening van de Batu Foundation.

    In dit huis, genaamd Garuda, wonen thans 16 meisjes in de leeftijd van 10-18 jaar.
    We beperken ons in dit huis tot meisjes, afkomstig uit families, waar huiselijke problemen en financiele moeilijkheden het onmogelijk maken om deze kinderen een goede schoolopleiding te geven. In het Garuda huis hebben ze huisvesting, voeding, kleding schoolopleiding en zo nodig extra lessen, o.a. voor een vakopleiding en muziek. Wij proberen ze geheel gereed te maken voor een positie in de maatschappij. De leiding van het huis is in handen van een Ambonees echtpaar. De kinderen worden zorgvuldig geselecteerd en zijn voor het merendeel afkomstig uit christelijke gezinnen; enkelen hebben een hindoe of moslim achtergrond.

    Financiering geschiedt geheel door de Batu Foundation, die maandelijks overzichten uit Bali ontvangt met gespecificeerde uitgaven en voorstellen over noodzakelijke aanschaffingen.

    De Batu Foundation is door de belastingdienst erkend als charitatieve instelling, waardoor men donaties aan de stichting als gift kan opnemen in de belastingaangifte.
    Alle giften worden voor 100% besteed aan het goede doel; er blijft niets aan de strijkstok hangen.

    Ons postbanknr. is 9551962,tn.v. Batu Foundation, Wielewaallaan 3, 1403 BV Bussum.

    Eind 2002:
    Na de aanslag op een discotheek op Bali is het toerisme afgelopen, waardoor de armoede enorm toeneemt. Een kindertehuis dat draait op giften uit Europa Ťn uit Bali zelf merkt dit subiet. Het blijft daarom meer dan nodig dat uit Nederland ondersteuning komt voor dit tehuis.

    Na het vertrek van de vorige beheerders wordt hard gewerkt aan een nieuwe start. Momenteel krijgt een groep meisjes, die de middelbare school doorlopen heeft, een cursus Engels in het huis. Praktische kennis van deze taal geeft voorrang bij sollicitaties. De opknapbeurt van het huis is goed aangepakt: het schilderwerk is af, de wateraan- en afvoer is verbeterd en dankzij inzamelingacties in Nederland konden nieuwe bedden worden aangeschaft.

    De Nederlandse Batu Foundation bundelt alle hulp vanuit Nederland, de Penduli Stichting op Bali zorgt voor de praktische uitvoering van de zorg voor de kinderen en het huis.

    September 2003.
    In onze vorige brief schreven wij over het geven van Engelse les aan meisjes en is dit project eind mei afgelopen.

    Het huis is daarna verder gerenoveerd:o.a.een stuk dak vernieuwd, een watertank buiten opgesteld i.p.v. binnen, zodat we binnen over meer ruimte beschikken, het trappenhuis en hal opnieuw geschilderd. Bovendien is de inrichting verder vernieuwd en aangepast.

    Klik op de foto’s voor een grote foto

    Het kindertehuis op Bali De meiskes aan de maaltijd.    

    Klik op de foto’s voor een grote foto



    Inmiddels hebben wij ook, mede ingegeven door de omstandigheden op Bali, onze focus meer gedefinieerd. Een en ander heeft geresulteerd in een aantal aanpassingen in de opzet, organisatie en beheer van het kindertehuis op Bali met ingang van 1 juli jongstleden.

    De focus ligt op het aanbieden van inwoning, kost en educatie aan meisjes tussen de 12 en 18 jaar. In aanmerking komen meisjes uit weeshuizen en kansarme gezinnen.
    We beperken ons in eerste instantie tot meisjes, omdat de ervaring uit andere huizen leert dat jongens en meisjes van die leeftijd samen in ťťn huis aanleiding kunnen geven tot problemen.
    De selectie is vrij zwaar en willen wij ons bij dťze nieuwe start ( in juli zijn de scholen weer begonnen) beperken tot 15 kinderen. Door gebrek aan scholen wordt er ' s ochtends aan een groep les gegeven en ' s middags aan een andere groep.

    Naast de scholing via het reguliere schoolsysteem op Bali kunnen de meisjes zich extra bekwamen in onder meer Engelse taal, muziek, huisnijverheid en dergelijke.

    Wij zijn van mening dat, gelet op de huidige structuur van kinderhulp in het algemeen in IndonesiŽ, wij hiermee een concrete bijdrage leveren ( hoe kleinschalig dan ook) aan het structureel verbeteren van de sociale en maatschappelijke uitgangspositie van de aankomende generatie vrouwen in IndonesiŽ.
    In lijn met deze focus hebben wij gemeend de naam van het huis te moeten wijzigen in Garuda House. Immers, het is ons doel de meisjes die aan het programma deel willen nemen een betere uitgangspositie te geven op het leven en derhalve op een gegeven moment uit te laten "vliegen ".

    De dagelijkse leiding van het huis is nu in handen van het Balinese echtpaar Leo en Icha. Zij wonen in het huis en nemen hun taak serieus. Linda is door ons aangesteld als project controller. Naast alle financiŽle aspecten van het huis is zij ook nauw betrokken bij de selectieprocedure van de meisjes, welke voor plaatsing in aanmerking komen.

    In Nederland is er bij de stichting Batu ook iets veranderd.
    Het correspondentieadres is thans Wielewaallaan 3 1403 BV Bussum. Ons gironummer is 9551962.

    Wij hopen dat U de weg naar ons als donateur ( weer) weet te vinden en bij Uw giro of bank een machtiging wilt aanvragen voor maandelijkse overschrijving, of ons een bedrag ineens doet toekomen. Wij, d.w.z. de kinderen in Bali hebben het nog steeds hard nodig en - zoals wij al eerder schreven - er blijft niets aan de strijkstok hangen.
    Mogen wij op U rekenen?
    Ingesloten nog enige foto' s van het vernieuwde huis.

    Bij voorbaat dank voor Uw aandacht en vriendelijke groeten, namens de Batustichting en de kinderen in Bali,

    NIEUWSBRIEF MEI 2004
    Begin mei ontvingen we een rondzendbrief van het bestuur van de Batu Foundation, die het kindertehuis Garuda op Bali ondersteunt. Op eigen kosten reisden vier bestuursleden naar IndonesiŽ om poolshoogte te gaan nemen. Ze kwamen enthousiast thuis. Het huis was schoon en goed onderhouden, de watervoorziening is verbeterd en dankzij een nieuw hek is alles goed afsluitbaar. Belangrijker was echter te merken dat de sfeer in het huis uitstekend is. De kinderen noemen Garuda een familiehuis, omdat ze zich hier thuis voelen. Zo vieren ze hier hun verjaardag, sommigen kenden zoveel aandacht niet. De meisjes zijn op drie na in de leeftijd van 12 tot 18 jaar. Ze zijn heel blij dankzij dit tehuis een voortgezette opleiding te kunnen volgen. Dat was bij deze kinderen uit straatarme gezinnen anders niet mogelijk geweest. Dat ze uit arme families komen blijkt uit het feit dat sommigen nog geleerd moet worden hoe een electrisch lichtschakelaar werkt en een telefoon!

    de meisjes die in het tehuis wonen.
    Alle giften voor dit werk zijn bijzonder welkom. Een plaatselijke predikant die de vier bestuursleden ontving, onderstreepte dit. Hij vroeg hen allen die dit project steunen van harte te bedanken, wat bij deze dan ook gebeurt voor de E.L.G.-Stadskanaal.

    Dankzij de bijdragen uit het rijke Nederland krijgen deze meisjes kans op een toekomst buiten armoede en prostitutie. U kunt behalve in collecten voor dit tehuis in de kerk, uw gift ook doneren op postbank 9551962 t.n.v. Batu Foundation, Bussum. Informatie geeft de familie Mann graag: tel. 035-6910812. Op de foto's op het prikbord van de kerk ziet u hoe het huis er nu uitziet. Tevens kijken de bewoners u vrolijk aan. Deze opnamen werden in april gemaakt.

    NIEUWSBRIEF KINDERTEHUIS GARUDA OP BALI, DECEMBER 2004
    Beste vrienden,
    In mei verscheen de vorige nieuwsbrief en willen wij U graag op de hoogte stellen van de laatste ontwikkelingen.
    Eind juni kregen de meisjes, wonend in het Garuda huis de schoolrapporten; de resultaten van ieder lagen boven hun klasgemiddelde. Voorwaar een prestatie, als U bedenkt onder welke omstandigheden ze vůůr opname in het huis moesten leven.
    In juli zijn er 7 nieuwe meisjes aangenomen en kon er 1 weer terug naar het ouderlijk huis.
    Zo zijn er sindsdien 16 meisjes in het familie-huis, waarvan er 4 de lagere school bezoeken en de overigen de middelbare school.
    De leiding is gelukkig nog steeds in handen van hetzelfde echtpaar en de sfeer is er uitstekend. Ze zorgen er ook voor dat het huis keurig schoon wordt gehouden. Ook bezoekers valt dit steeds op.

    Intussen is onder leiding van een onzer sponsors de brandpreventie aangepakt en zijn er rookmelders, brandblussers, enz. aangeschaft en zijn er brandweeroefeningen gehouden.
    Verder is het fietsenpark met 2 tot 5 uitgebreid en is er ook een nieuwe computer aangeschaft.
    De bibliotheek was eerst een kamer met praktisch lege boekenplanken, maar is nu dank zij giften al aardig gevuld met Woordenboeken, Naslagwerken, atlassen en ook 1eesboeken. Deze zijn wel in de bahasa Indonesia; zelfs het boek van Anne Frank.
    Ter ontspanning is op het voorerf een basketbalring opgesteld en is er een net gespannen om te voorkomen dat de buren de ballen in hun tuin zouden krijgen.
    Het zal U duidelijk zijn, dat met de uitbreiding van het aantal kinderen ook de inventaris moest worden aangepast.

    Met Nederland is intensief e-mail en telefonisch contact over o.a. de financien.
    Maandelijks ontvangen we gespecificeerde overzichten van de uitgaven. Voor de gewone uitgaven met 16 kinderen is ongeveer 15.000 euro per jaar nodig voor voeding, kleding, scholing, transport en de leiding van het huis.

    de meisjes die in het tehuis wonen.

    Uit de stralende gezichten van de meisjes blijkt wel, dat het geld goed is besteed.
    Het stemt ons dankbaar dat wij dit mede dank zij Uw ondersteuning kunnen doen.
    Mogen wij ook in de toekomst op U rekenen?

    Namens alle kinderen, de leiding van Garuda en het bestuur van de Batu Foundation wensen wij U gezegende Kerstdagen en een heel voorspoedig 2005 !
    Lies en Gerard Mann


    Nieuwsbrief juni 2005.
    U kunt het bericht lezen op het prikbord in de kerkhal en daar ook de foto van de meisjes zien.
    In het kort: Twee van de zestien hebben de senior highschool (middelbare school) goed afgesloten en zoeken een baan. De een volgt intussen nog een cursus Engels, de andere krijgt naailes. Daarvoor is een naaimachine aangeschaft, zodat de andere meisjes ook kunnen leren naaien. Deze twee mogen nog een half jaar blijven, dan maken ze plaats voor anderen.

    Op eigen kosten maakten de heer en mevrouw Mann in juni een reis naar Bali om te kijken hoe het in het kindertehuis gaat. Ze zijn vol lof over het ouderpaar Icha en Leo.
    Ze zagen dat bij zware tropische buien, die Bali natuurlijk regelmatig kent, het regenwater soms het huis in loopt. Er wordt daarom nu gewerkt aan een betere afvoer. Ook zijn enige bedden vernieuwd en krijgt de binnenboel een verfje. De foto toont keurige meisjes, goed in de kleren met een gezond uiterlijk. Zestien kinderen gered uit moeilijke omstandigheden: armoede, honger, verwaarlozing en misbruik.

    De giften aan dit kindertehuis zijn goed besteed.

    NIEUWSBRIEF december 2005
    Beste vrienden,
    Graag willen wij U weer op de hoogte brengen over de stand van zaken betreffende ons huis. We prijzen ons gelukkig, dat Icha en Leo nog steeds zo goed voor de kinderen zorgen. Deze keer voegen we daarom een foto van dit echtpaar hierbij.

    Het beheerdersechtpaar.
    De twee meisjes, die de senior highschool hebben voltooid, hebben daarna geen aanvullende cursussen meer gevolgd, zoals in de bedoeling lag, want zij vertrokken in juli al . Zij konden een administratieve baan krijgen en is dat veel waard wegens de hoge werkloosheid .Twee anderen, in bezit van het diploma junior highschool, hebben ons eveneens verlaten om hun familie bij te staan en een baan te zoeken.
    Intussen zijn er vijf nieuwe meisjes uit Bali bijgekomen, zodat er nu 17 kinderen in ons huis zijn.

    De daklekkages zijn verholpen en de regenwaterafvoer is verbeterd. We konden een nieuwe was-droogmachine aanschaffen en de stapelbedden zijn ook gekomen. Daarnaast zijn, waar nodig, de muren opnieuw geschilderd.

    Besloten is tot een jaarlijkse medische check-up voor iedereen, d.w.z.longfoto's en bloedonderzoek, om verborgen ziektes te kunnen opsporen. Hoewel men het eigenlijk een luxe vindt, hebben we ook opdracht gegeven voor een gebitscontrole bij de tandarts. Men gaat meestal alleen naar de tandarts als men pijn heeft. De uitkomst van deze controle en eventuele vervolgbehandelingen wachten we af .

    Er is een naaimachine aangeschaft en willen we de kinderen ook naailes geven. Daarnaast is begonnen met lessen in sociale vaardigheid en hoe je je in de Indonesische maatschappij staande kunt houden. Wederom zijn in de afgelopen maanden weer brandweeroefeningen gehouden, dank zij een Nederlandse gepensioneerde brandweennan , die met zijn vrouw daar was.

    U ziet, er zijn altijd weer extra en nieuwe uitgaven 1 die noodzakelijk en gewenst zijn. Dank zij onze donateurs zijn we hiertoe in staat. Zoals U wellicht heeft gelezen, heeft de Indonesische regering de benzineprijs verdubbeld door verlaging van de subsidie hierop. Het hoeft geen betoog, dat dit van invloed is op het gehele prijspeil. De inflatie is nu 20 % op jaarbasis.

    In december 2006 stuurde het echtpaar Mann uit Bussum de 2e rondzendbrief van het jaar over het wel en wee in kindertehuis Garuda op Bali, IndonesiŽ. De bijgesloten foto zegt eigenlijk genoeg: gezonde kinderen met vriendelijke gezichten. Ze hebben het er goed.



    In de krant stond in dezelfde week dat de brief arriveerde dat op Bali steeds meer meisjes, al op vreselijk jonge leeftijd, in de prostitutie belanden. Mannen uit het westen, met name AustraliŽ, profiteren van de grote armoede en kunnen hun perverse lusten botvieren.
    In Garuda krijgen de opgenomen meisjes een veilig thuis en een goede opleiding, zodat ze ontkomen aan dit lot, dat anders waarschijnlijk ook het hunne zou zijn. Dit is een groot goed en het kindertehuis, waar alleen meisjes wonen, verdient daarom onze voortdurende steun, ook in het nieuwe jaar.
    Inmiddels wonen er 21 kinderen, de laatst opgenomene is het nichtje van een blinde arme man, die dit weesje niet langer kon verzorgen. Hoewel het de bedoeling was om maximaal 20 kinderen plaats te bieden is voor deze 12-jarige een uitzondering gemaakt. Het geeft aan hoe nijpend de situatie op het eiland is.
    De meisjes maken op school goede vorderingen, en enkelen stroomden door naar een vervolgopleiding. Het beherende paar doet het werk zorgvuldig en naar tevredenheid van zowel de aan hun zorg toevertrouwden, als van de Batu Foundation, die het kindertehuis financieel mogelijk maakt.
    naar:  boven  of naar:   Home
     
    Webmaster Ed Donga